VI SAB/Wa 23/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) Asesor WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 lipca 2025 r. sprawy ze skargi W. S. na przewlekłe powadzenie postępowania przez Komendanta Stołecznego Policji w przedmiocie wydania pozwolenia na broń palną myśliwską oddala skargę W. S. (dalej też jako "Skarżący" lub "Strona") podaniem z dnia 13 września 2024 r. zwrócił się do Komendanta Policji (dalej też jako "Organ" lub "KP") o wydanie pozwolenia na zakup i posiadanie trzech jednostek broni palnej myśliwskiej w celu łowieckim. Przedmiotowe podanie wpłynęło do Organu w dniu 19 września 2024 r. Następnie Organ wezwał Skarżącego pismem z dnia 23 września 2024 r., do uzupełnienia braków formalnych wspomnianego podania, przez uiszczenie opłaty skarbowej za wydanie pozwolenia na broń palną, a także dosłanie aktualnych orzeczenia lekarskiego oraz psychologicznego potwierdzających, że Skarżący może dysponować bronią. Jednocześnie Organ zwrócił się do Komendanta Komisariatu Policji w B., z prośbą o sporządzenie opinii na temat Skarżącego oraz wystosował zapytanie do Krajowego Rejestru Karnego celem potwierdzenia, czy ww. figuruje w Kartotece Karnej. W wyniku podjętych czynności, Organ otrzymał 30 września 2024 r. z Komisariatu Policji w B. negatywną opinię o osobie Skarżącego. Jednocześnie dnia 4 października 2024 r. wpłynęła do Organu informacja z Krajowego Rejestru Karnego, że Skarżący nie figuruje w Kartotece Karnej tego Rejestru, a 7 października 2024 r. Organ otrzymał odpowiedź z Polskiego Związku Łowieckiego Zarządu Okręgowego w W. potwierdzającą, że Skarżący jest członkiem Polskiego Związku Łowieckiego. W dniu 14 października 2024 r. do Organu wpłynęło pismo Skarżącego z załącznikami między innymi w postaci kserokopii uiszczenia opłaty skarbowej opatrzonej tytułem "opłata skarbowa postępowania administracyjnego [...]". Postanowieniem z dnia [...] października 2024 r. postępowanie administracyjne w sprawie wydania Skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich zostało przedłużone przez Komendanta Policji do dnia 21 listopada 2024 r. Jednocześnie Organ wystosował do Skarżącego pismo, w którym poinformował go, że załączona przez niego kserokopia potwierdzenia opłaty skarbowej w wysokości 242 zł, została wykorzystana na poczet prowadzonego uprzednio postępowania administracyjnego nr [...], zakończonego wydaniem decyzji odmawiającej wydania wnioskowanego uprawnienia, a także ponownie zwrócił się do Skarżącego o dostarczenie w terminie 30 dni od otrzymania przedmiotowego pisma aktualnych orzeczeń: lekarskich i psychologicznych, wydanych przez uprawnionych tj. lekarza i psychologa nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku, stwierdzających, że nie należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt. 2-4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (tekst jednolity Dz. U. z 2024 roku, poz. 485, dalej też w skrócie jako "u.o.b.a.") i potwierdzających, że może dysponować bronią. W dniu 6 listopada 2024 r. do Organu wpłynęło ponaglenie Skarżącego w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym w sprawie wydania mu pozwolenia na broń palną myśliwską, w którym Skarżący zarzucił Organowi bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego w jego sprawie. Organ, ustosunkowując się do ponaglenia, wskazał, iż w sprawie nie dopuszczono się bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania, ponieważ Organ w dalszym ciągu oczekuje na aktualną opłatę skarbową oraz orzeczenia lekarskie i psychologiczne, do których Skarżący został wezwany. Następnie w dniu 12 listopada 2024 r. Organ zwrócił się do Centrum Obsługi Podatnika m. W. z prośbą o udzielenie informacji, czy Skarżący uiścił opłatę skarbową w wysokości 242 złotych za wydanie pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich. W dniu 14 listopada 2024 r. Komendant Policji uzyskał informację, że opłata skarbowa w wysokości 242 zł nie została zaksięgowana na rachunku bankowym opłaty skarbowej Urzędu m. W. W związku z powyższym, Komendant Policji postanowieniem z [...] listopada 2024 r. zwrócił Skarżącemu podanie o wydanie pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich, wskazując że opłata skarbowa pomimo świadomości Skarżącego o obowiązku jej wniesienia nie została przez niego uiszczona w terminie. Skarżący złożył z kolei do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez KP w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną myśliwską, w której wniósł o: 1) stwierdzenie przewlekłości postępowania administracyjnego prowadzonego przez Organ w sprawie odmowy wydania Skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską; 2) stwierdzenie uchybienia terminów i nieważności postępowań administracyjnych prowadzonych przez Organ; 3) zasądzenie od Organu kwoty dwudziestu tysięcy złotych tytułem zadośćuczynienia za przewlekłość postępowania administracyjnego. Skarżący zarzucił Organowi rażące naruszenie art. 6 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej także jako "k.p.a."), art. 7a § 1 k.p.a., art. 8 k.p.a. § 1 i 2 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 12 § 1 k.p.a., art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 25 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 26 § 1, 2 i 3 k.p.a., art. 35 § 1 k.p.a., art. 61 § 1 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 81a § 1 k.p.a., art. 145 § 1 pkt 1 - 8 k.p.a., art. 154 § 1 k.p.a. i art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a.; a także art. 2, art. 7, art. 9 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 3 i art. 14 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że, biorąc pod uwagę przeprowadzone przez KSP czynności w toku postępowania administracyjnego, nie można postawić Organowi zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania lub bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej zwana "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przy czym jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między orzekanie w sprawach bezczynności lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4, przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, oraz w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W realiach niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, nie można Komendantowi Stołecznemu Policji zarzucić, że postępowanie wszczęte wnioskiem Skarżącego o wydanie mu pozwolenia na zakup i posiadanie trzech jednostek broni palnej myśliwskiej w celu łowieckim, było prowadzone w sposób przewlekły i wobec tego brak było podstaw do uwzględnienia skargi. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 oraz art. 149 § 1 p.p.s.a. zaskarżalna do sądu opieszałość organu administracji publicznej w procedowaniu może przybrać dwie postaci – bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z treści skargi jednoznacznie wynika, że Skarżący uczynił jej przedmiotem przewlekłe prowadzenie przez Komendanta Policji. W orzecznictwie sądowym oraz literaturze prawniczej przyjmuje się przy tym, że pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, przez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 44; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2021, art. 3 Nb 80), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2022, art. 37 Nb 4). W myśl bowiem ogólnej reguły wyrażonej w art. 12 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia i realizując jednocześnie obowiązek wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy. Pojęcie "przewlekłości postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (zob. wyrok NSA z 05.07.2012 r., II OSK 1031/12, CBOSA). Potwierdza to definicja legalna "przewlekłości" wprowadzona do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej też jako "k.p.a."), z dniem 1 czerwca 2017 r., zgodnie z którą stan ten zachodzi, jeżeli "postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy" (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że analiza chronologii czynności podejmowanych przez Komendanta Policji w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że organ ten nie dopuścił się ani bezczynności ani przewlekłego prowadzenia postępowania przy rozpoznawaniu wniosku Skarżącego o wydanie mu pozwolenia na zakup i posiadanie trzech jednostek broni palnej myśliwskiej w celu łowieckim. Otóż przedmiotowe podanie wpłynęło do Organu w dniu 19 września 2024 r. a już w dniu 23 września 2024 r. Organ wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wspomnianego podania, przez uiszczenie opłaty skarbowej za wydanie pozwolenia na broń palną, a także dosłanie aktualnych orzeczenia lekarskiego oraz psychologicznego potwierdzających, że Skarżący może dysponować bronią. Co istotne KSP podjął równolegle czynności w sprawie w postaci zwrócenia się do Komendanta Komisariatu Policji w Błoniu z prośbą o sporządzenie opinii na temat Skarżącego oraz zapytania do Krajowego Rejestru Karnego. W korespondencji do powyższych działań dnia 30 września 2024 r. KSP otrzymał z Komisariatu Policji w B. negatywną opinię o osobie Skarżącego a dnia 4 października 2024 r. informację z Krajowego Rejestru Karnego. Z kolei 7 października 2024 r. Organ otrzymał odpowiedź z Polskiego Związku Łowieckiego. W sytuacji, w której w dniu 14 października 2024 r. Organ otrzymał pismo Skarżącego z załącznikami między innymi w postaci kserokopii uiszczenia opłaty skarbowej opatrzonej tytułem "opłata skarbowa postępowania administracyjnego [...]", postanowieniem z [...] października 2024 r. przedłużył on postępowanie administracyjne do dnia 21 listopada 2024 r. Co istotne w przedmiotowej sprawie Organ w dniu 21 października 2024 roku wystosował do Skarżącego pismo, w którym poinformował go, że załączona przez niego kserokopia potwierdzenia opłaty skarbowej w wysokości 242 zł, została wykorzystana na poczet prowadzonego uprzednio postępowania administracyjnego nr [...], zakończonego wydaniem decyzji odmawiającej wydania wnioskowanego uprawnienia. W dniu 12 listopada 2024 r. Organ zwrócił się z kolei do Centrum Obsługi Podatnika m. W. z prośbą o udzielenie informacji, czy Skarżący uiścił opłatę skarbową w wysokości 242 złotych za wydanie pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich. W dniu 14 listopada 2024 r. Komendant Policji uzyskał informację, że opłata skarbowa w wysokości 242 zł nie została zaksięgowana na rachunku bankowym opłaty skarbowej Urzędu m. W.. Mając powyższe na uwadze Komendant Policji postanowieniem z [...] listopada 2024 r. zwrócił Skarżącemu podanie o wydanie pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich, wskazując że opłata skarbowa, pomimo świadomości Skarżącego o obowiązku jej wniesienia, nie została przez niego uiszczona w terminie. W ocenie Sądu wszystkie powyższe czynności Organu były, po pierwsze zasadne w świetle przepisów u.o.b.a. normujących zagadnienie uzyskania pozwolenia na broń a po drugie podejmowane z należytą starannością i przy takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, aby zakończyć je w rozsądnym terminie. Natomiast fakt, postępowanie to zakończyło się zwrotem Skarżącemu podania o wydanie mu pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich, wynika z nieuiszczenia przez Skarżącego stosownej opłaty skarbowej, pomimo uprzedniego skutecznego wezwania go przez Organ do dokonania tejże opłaty. Zgodnie bowiem z załącznikiem do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (tekst jednolity Dz. U. z 2025 roku, poz. 1154) zatytułowanym: "WYKAZ PRZEDMIOTÓW OPŁATY SKARBOWEJ, STAWKI TEJ OPŁATY ORAZ ZWOLNIENIA" stawka opłaty skarbowej za wydanie pozwolenia na broń (świadectwo broni) udzielane osobie fizycznej wynosi 242 złotych. Zasadnie zatem Organ wezwał Skarżącego do jej uiszczenia, informując go przy tym następnie pismem z dnia 21 października 2024 r., że przedłożona przez Skarżącego kopia potwierdzenia uiszczenia opłaty skarbowej w wysokości 242 złotych dotyczyła opłaty, która została już uprzednio wykorzystana na poczet innego postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji odmawiającej wydania Skarżącemu wnioskowanego uprawnienia. Zatem oczywistym jest, że w ramach przedmiotowego, odrębnego od poprzedniego, postępowania administracyjnego, Skarżący zobowiązany był do uiszczenia opłaty skarbowej w stosownej wysokości, czego bezspornie nie uczynił a co potwierdza informacja uzyskana przez Organ dnia 14 listopada 2024 r. z Centrum Obsługi Podatnika m. W. Tymczasem w myśl art. 261 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, jeżeli strona nie wpłaci należności tytułem opłaty, które zgodnie z przepisami powinny być uiszczone z góry, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie winien wyznaczyć jej termin do wniesienia tych należności. Termin ten nie może być krótszy niż siedem dni, ani dłuższy niż 14 dni. Jeżeli w wyznaczonym terminie należności nie zostaną uiszczone, podanie podlega zwrotowi lub czynność uzależniona od opłaty zostanie zaniechana (art. 261 § 2 k.p.a.). Zgodnie natomiast z § 3 ww. przepisu na postanowienie w sprawie zwrotu podania służy zażalenie. Zatem, skoro Skarżący nie uiścił w terminie wymaganej opłaty skarbowej, prawidłowo Organ postanowieniem z dnia [...] listopada 2024 r., działając na podstawie art. 261 § 2 k.p.a., zwrócił mu podanie o wydanie pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich. Na marginesie należy zauważyć, że Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2025 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] listopada 2024 r. W tym stanie rzeczy, ponieważ skarga nie mogła odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sprawę rozpoznano przy tym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym (art. 120 p.p.s.a.).