VI SAB/Wa 28/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2009 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 15 kwietnia 2009 r. P. Sp. z o.o. – skarżąca - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. W uzasadnieniu skarżąca podała, że w dniu [...] lutego 2005 r. Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, poprzednik prawny Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, ogłosił przetarg na rezerwację dla jednego podmiotu częstotliwości z przeznaczeniem do wykorzystywania w ruchomej publicznej sieci telefonicznej o strukturze komórkowej trzeciej generacji (3G), zgodnie ze standardem UMTS, na obszarze całego kraju, w służbie radiokomunikacji lądowej na okres do dnia [...] grudnia 2022 r. Oferty w przetargu złożyło pięć podmiotów: P., P. S.A., N. Sp. z o.o. (obecnie P.), Q. Sp. z o.o. oraz C. Sp. z o.o. W dniu [...] maja 2005 r. Prezes URTiP ogłosił wyniki wspomnianego powyżej wskazując, iż podmiotem wyłonionym w przetargu została N. Sp. z o.o. (P.). Pismem z dnia [...] maja 2005 r. P. wniosła o unieważnienie wspomnianego postępowania przetargowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] Prezes URTiP umorzył postępowanie w sprawie unieważnienia postępowania przetargowego. W dniu [...] lipca 2005 r. P. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. W dniu [...] sierpnia 2005 r. Prezes URTiP wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] lipca 2005 r. W dniu 20 września 2005 r. P. wniosła skargę do WSA w Warszawie na decyzję Prezes URTiP z dnia [...] sierpnia 2005 r. Wyrokiem z dnia 14 lutego 2007 r. WSA w Warszawie uchylił decyzje Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2005 r. i [...] sierpnia 2005 r. W dniu [...] października 2007 r. Prezes UKE wydał Decyzję, którą odmówił P. oraz C. unieważnienia przetargu na rezerwację dla jednego podmiotu częstotliwości z przeznaczeniem do wykorzystywania w ruchomej publicznej sieci telefonicznej o strukturze komórkowej trzeciej generacji (3G), zgodnie ze standardem UMTS, na obszarze całego kraju, w służbie radiokomunikacji lądowej na okres do dnia 31 grudnia 2022 r. Pismem z dnia [...] października 2007 r. P. wniosła o ponowne rozpatrzenie przez Prezesa UKE sprawy zakończonej wydaniem Decyzji. Pismem z dnia [...] października 2007 r. również C. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zawiadomieniem z dnia 2 listopada 2007 r. Prezes UKE poinformował P., iż winna do 7 listopada 2007 r. przedstawić swoje stanowisko w przedmiotowej sprawie, po którym to terminie zostanie wydana decyzja rozstrzygająca sprawę co do istoty. W dniu 7 listopada 2007 r. P. przedstawiła swoje stanowisko w sprawie. W dniu 18 kwietnia 2008 r. P. wniosła o przyśpieszenie rozpoznania Wniosku wskazując Prezesowi UKE naruszenie przez niego przewidzianych ku temu terminów. Pismem z dnia 16 maja 2008 r. Prezes UKE zawiadomił strony postępowania o zakończeniu postępowania dowodowego oraz określił termin jej załatwienia do dnia 30 czerwca 2008 r. Pismem z dnia 16 lipca 2008 r. Prezes UKE zawiadomił o konieczności rozpoznania wniosku K. oraz o przedłużenie w związku z tym terminu zakończenia sprawy do dnia 13 sierpnia 2008 r. Skarżąca podała, że w literaturze przedmiotu podkreśla się, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004 r, s. 84). W sytuacji, w której organ administracyjny dopuścił się bezczynności, stronie postępowania przysługuje zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 8 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego. W judykaturze podkreśla się, iż dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana (tak WSA w Warszawie w wyroku z dnia 22 marca 2006 r., sygn. IV SAB/Wa 158/05; por. również wyrok NSA w Warszawie z dnia 5 listopada 1987 r., sygn. SAB 23/87 oraz wyrok tego sądu z dnia 16 listopada 1990 r., sygn. IV SAB 9/90). Zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis ten znajduje zastosowanie do decyzji wydawanych przez Prezesa UKE, chyba że inaczej stanowią przepisy szczególne (np. art. 206 ust. 2 ustawy z dnia 16 ipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne). Zgodnie z powołanym przepisem do wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Tak więc wniosek P., z dnia 22 października 2007r. winien był więc zostać rozpoznany w terminie miesiąca od dnia jego otrzymania przez Prezesa UKE. Jak wynika z przedstawionego w pkt. I powyżej stanu faktycznego, Prezes UKE w sposób rażący naruszył wiążący go, ustawowy termin do rozpoznania Wniosku P. Od złożenia wniosku minęło już w chwili obecnej blisko 18 miesięcy. W tym czasie Prezes UKE nie podjął praktycznie żadnych czynności, nie licząc dopuszczania do udziału w postępowaniu kolejnych podmiotów na prawach strony. Co więcej, dopiero pismem z dnia 16 maja 2008 r. Prezes UKE zawiadomił P. o terminie załatwienia sprawy (do dnia 30 czerwca 2008 r.). W tym czasie minęło już osiem miesięcy od złożenia wniosku P., w którym to okresie Prezes UKE nie wywiązywał się ze swojego obowiązku, o którym mowa w art. 36 § 1 k.p.a. Ponadto, jak wskazano powyżej pomimo, iż w piśmie z dnia 16 lipca 2008 r. Prezes UKE poinformował P. o przedłużeniu terminu zakończenia sprawy do dnia 13 sierpnia 2008 r., postępowanie w sprawie wniosku P. nie zostało do dnia dzisiejszego zakończone, jak również Prezes UKE nie informował o zmianie terminu jego zakończenia. Przytoczone powyżej okoliczności oraz poczynione uwagi w sposób jednoznaczny dowodzą, iż bezczynność Prezes UKE doprowadziła do sytuacji, w której wniosek, który winien zostać rozpoznany najpóźniej w listopadzie 2007 r. pozostaje bez rozpoznania w kwietniu roku 2009. W tym kontekście niniejsza skarga musi być uznana za w pełni uzasadnioną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi ze względu na jej niezasadność. Podał, że Prezes UKE podjął wszelkie działania mające na celu wyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności, co pozostaje w zgodzie z zasadą wyrażoną w art. 7 k.p.a. Prezes UKE w przypadku złożenia stanowisk przez którąkolwiek ze stron, których w niniejszej sprawy było dużo, przesłał je pozostałym stronom postępowania, tak aby mogły one zapoznać się ze stanowiskiem drugiej strony. Takie działanie organu z całą pewnością przyczyniło się do dokładnego i wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności sprawy, a jednocześnie powodowało przedłużenie terminu wydania decyzji w sytuacji, kiedy organ nie dokonał takich ustaleń, na podstawie których może podjąć rozstrzygnięcie. Organ podał również, że P. w swojej skardze przedstawiła stan faktyczny, który uwypukla jedynie fakty znaczące z punktu widzenia skarżącej, pomijając natomiast kwestie i fakty, które miały miejsce w toku postępowania administracyjnego, a które wskazują, że organ regulacyjny prowadził postępowanie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, dążąc zwłaszcza do wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych, mających znaczenie dla sprawy. Pismem z dnia 2 września 2009 r. skarżąca poinformowała Sąd, że Prezes UKE w dniu [...] czerwca 2009 r. wydał decyzję Nr [...]. Do pisma został załączony odpis wspomnianej decyzji. Tym samym, zdaniem skarżącej, organ rozpoznał wniosek skarżącej z dnia 22 października 2007 r. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] października 2007 r. Nr [...]. W związku z tym, że organ podjął działanie, którego brak stał się przyczyną i przedmiotem skargi, postępowanie stało się bezprzedmiotowe, co uzasadniało złożenie wniosku o jego umorzenie. Pismem z dnia 14 września 2009 r. Prezes UKE potwierdził, że w dniu [...] czerwca 2009 r. wydał decyzję Nr [...], podejmując tym samym działanie, którego brak stał się przedmiotem skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Na mocy art. 161 § 1 ust. 3 p.p.s.a.- "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postepowania (...) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe". Powyższy przepis ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s. – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (vide – Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt: I OPS 6/08 LEX nr 46348). W rozpatrywanej sprawie skarżący pismem z dnia z dnia 2 września 2009 r. wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na fakt wydania decyzji, która była przedmiotem skargi na bezczynność. Pismem z dnia 14 września 2009 r. Prezes UKE postawił analogiczny wniosek, potwierdzając fakt wydania przedmiotowej decyzji. W powyższej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak punkcie 1 sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie 201 § 2 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a.