VI SAB/Wa 29/08

PostanowienieWSA w Warszawie2008-04-22

Skład orzekający: Grażyna Śliwińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie przyznania renty rodzinnej, gdy od decyzji organu przysługuje odwołanie do sądu powszechnego?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie przyznania renty rodzinnej, jeśli od decyzji organu w tym zakresie przysługuje odwołanie do właściwego sądu powszechnego. W takiej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 PPSA.
Stan faktyczny
K. P. wniosła skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie przyznania renty rodzinnej, zarzucając brak wydania decyzji zgodnej z wytycznymi wskazanymi w wyroku Sądu Apelacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie przyznania renty rodzinnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. K. P. wniosła skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych polegającą na braku wydania decyzji w przedmiocie przyznania renty rodzinnej zgodnej z wytycznymi wskazanymi w wyroku Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] grudnia 2006 r. sygn. akt [...]. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej w skrócie jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta - stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. -obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Zaznaczyć przy tym należy, iż skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (p. Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 30). Tym samym nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Jeżeli bowiem będzie istniał przepis szczególny, w myśl którego właściwym do rozpoznania skargi na akt, którego wydania domaga się strona, będzie sąd powszechny, to charakter sprawy - czy jest to sprawa cywilna, czy administracyjna - będzie miał drugorzędne znaczenie. Taki charakter ma natomiast art. 83 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm. dalej jako u.s.u.s.). W myśl tego przepisu od decyzji wydanej przez Zakład dotyczącej ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych oraz wymiaru tych świadczeń przysługuje odwołanie do właściwego sądu powszechnego w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Prawo wniesienia odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych przysługuje również w razie bezczynności Prezesa ZUS w powyższym zakresie (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 4 lipca 2006 r. sygn. II GSK 84/2006). Mając na uwadze, iż skarga dotyczy bezczynności Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych polegającej na niewydaniu decyzji, od której przysługiwać będzie odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło