VI SAB/Wa 4/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2012 r. sprawy ze skargi R. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komisję Nadzoru Finansowego w przedmiocie skreślenia z listy doradców inwestycyjnych oddala skargę R. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komisję Nadzoru Finansowego wnosząc o wydanie decyzji w przedmiocie złożonego, w dniu 8 października 2010 r., wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Komisji Nadzoru Finansowego z [...] września 2010 r. Przewlekłe prowadzenie sprawy, w jego ocenie, polega nieterminowym rozpoznaniu wniosku skarżącego z 8 października 2011 r. o ponowne rozpoznanie sprawy. Organ pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 35 § 3 kpa, do rozpoznania odwołania nie wydał decyzji i nie podjął jakiejkolwiek czynności po złożeniu pisma z 27 października 2011 r. stanowiącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Komisja Nadzoru Finansowego wnosiła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na wydanie przez Komisje Nadzoru Finansowego w dniu [...] grudnia 2011 r. decyzji administracyjnej, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy. Na rozprawie w dniu 11 września 2012 r. R. B. sprecyzował żądanie wnosząc stwierdzenie przewlekłości postępowania w wydaniu decyzji z [...] grudnia 2011 r. Wymierzenie organowi grzywny pozostawił do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a ustawy. Stosownie do art. 52 p.p.s.a. oraz art. 37 kpa skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ można wnieść po wyczerpaniu zażalenia do organu wyższego stopnia, a w braku takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarga R. B. dotycząca przewlekłego prowadzenia postępowania jest dopuszczalna. Spełnia wszystkie wymogi formalne, w tym wniesiona została po wyczerpaniu trybu administracyjnego przewidzianego art. 52 p.p.s.a. oraz art. 37 kpa. W przedmiotowej sprawie R. B., dniu 16 grudnia 2011 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania wnosząc w niej o wydanie decyzji w przedmiocie złożonego, w dniu 8 października 2010 r., wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Do Organu skarga wpłynęła 21 grudnia 2011 r. Komisja Nadzoru Finansowego wydała, w dniu [...] grudnia 2011 r., decyzję administracyjną, którą utrzymała w mocy swoją poprzednią decyzją z [...] września 2010 r. Zatem organ załatwił sprawę. W świetle obecnie obowiązujących rozwiązań prawnych, a przede wszystkim brzmienia art. 149 p.p.s.a nie ulega wątpliwości, że sąd administracyjny orzekając w sprawach ze skarg na przewlekłość postępowania w sprawie, w której postępowanie administracyjne będące przedmiotem skargi jest zakończone zarówno przed wniesieniem skargi do sądu jak i w trakcie postępowania sądowego powinien skargę oddalić. Wynika to z konieczności orzekania przez sąd administracyjny w tej kategorii spraw na podstawie stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w chwili wydawania wyroku. Brak jest podstaw do uznania, ze w dyspozycji art. 149 p.p.s.a. mieści się możliwość wydania orzeczenia o uwzględnieniu skargi w sytuacji, gdy postępowanie już się zakończyło zarówno przed wniesieniem skargi jak i w trakcie postępowania sądowego. Treść art. 149 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że ustawodawca nie dopuścił możliwości uwzględnienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a bez jednoczesnego zobowiązania organu do podjęcia określonych w tym przepisie czynności - czyli zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Tym samym wydanie aktu przez organ, przed rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd, tak jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, uniemożliwia uwzględnienie skargi określonej żądaniem stwierdzenia, że w sprawie doszło do przewlekłości postępowania. Decyzja z [...] grudnia 2011 r. zapadła wprawdzie już po wniesieniu skargi, ale nie na skutek uznania przez organ przewlekłości postępowania (art. 54 § 3 kpa), lecz w normalnym toku postępowania administracyjnego, co do którego owej przewlekłości, zdaniem Sądu, nie można stwierdzić. O przewlekłości postępowania można mówić, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności podejmowanych przez organ, charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, wobec której toczy się postępowanie, rozstrzygniętych w niej zagadnień. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku organu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do organu bez nieuzasadnionej zwłoki. O przewlekłości postępowania decyduje ocena całego okresu podejmowania czynności przez dany organ. Przewlekłość zachodzi wtedy, gdy okres ten przekracza rozsądne granice. Zdaniem Sądu, w sprawie, której dotyczy skarga na przewlekłość postępowania, Komisja Nadzoru Finansowego tych granic nie przekroczyła. Sprawa trwała kilkanaście miesięcy. W dniu 5 kwietnia 2011 r. przesłuchany został K. P. Była to ostatnia czynność organu. Po tej dacie trwała analiza zebranego w sprawie, bogatego materiału dowodowego. Było to uzasadnione zawiłym charakterem sprawy, wreszcie jej znaczeniem dla strony. Należy także mieć na uwadze, że do dnia 10 kwietnia 2011 r. ustawa P.p.s.a. odnosiła się wyłącznie do bezczynności organu, którą można było uczynić przedmiotem skargi. Od dnia 11 kwietnia 2011 r. ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. nr 6, poz. 18 i nr 76, poz. 409 wprowadzono zmiany w przepisach ustawy P.p.s.a., które to zmiany polegały na dodaniu obok "bezczynności" będącej samodzielnym przedmiotem skargi, nowej kategorii spraw, a mianowicie spraw na "przewlekłe prowadzenie postępowania". Dopiero zatem od 11 kwietnia 2011 r. zaistniała ta nowa kategoria spraw na "przewlekłe prowadzenie postępowania". Mając powyższe na uwadze i wobec żądania strony Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił z braku uzasadnionych podstaw.