VI SAB/Wa 41/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Urzędu Patentowego RP w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o unieważnieniu prawa z rejestracji na wzory przemysłowe "[...]" [...] i [...] postanawia odrzucić skargę Z. P. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Urzędu Patentowego RP. Wskazał, że pismem z dnia 1 grudnia 2013 r. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2011 r. w sprawach [...],[...],[...],[...], unieważniających jego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego "[...]" o nr [...] i [...]. W ocenie skarżącego decyzje te zapadały z oczywistym naruszeniem przepisów prawa oraz w oparciu o fałszywe przesłanki. Dowody przedstawione przez skarżącego są od roku 2010 całkowicie ignorowane przez organ. Wniosek skarżącego z 20 lutego 2014 r. o wskazanie przynajmniej jednego przykładu z katalogów handlowych teczki oklejanej galanteryjną (litą) folią PP (polipropylenową) również pozostał bez odpowiedzi. Urząd Patentowy RP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi do sądu administracyjnego "po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie". Przepis ten określa związek, sekwencję między postępowaniami administracyjnymi, w których podejmowane są akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym, i wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte, dopóki to postępowanie się toczy, jak również zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym (por. T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wyd. LexisNexis, Warszawa, 2011 r., str. 341-342). W odniesieniu do skarg na bezczynność organu - skarżący obowiązany jest przed wniesieniem skargi wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 k.p.a. W świetle art. 37 § 1 k.p.a. wniesienie skargi na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania będzie dopuszczalne po uprzednim złożeniu zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., a w wypadku braku organu wyższego stopnia - po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (tak: A. Kabat, Komentarz do art. 52 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, opubl. LEX, 2011). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący nie dochował warunku określonego w art. 37 § 1 k.p.a. polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że skarga na bezczynność Urzędu Patentowego RP w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2011 r. w sprawach [...],[...],[...] i [...] unieważniających prawa skarżącego z rejestracji wzoru przemysłowego "[...]" o nr [...] i [...] jest niedopuszczalna (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 729/12, LEX nr 1166155). Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.