VI SAB/Wa 54/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. sp. z o.o. z siedzibą w O. na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za niewywiązanie się z obowiązku przekazania informacji postanawia: odrzucić skargę Zawiadomieniem z dnia 25 czerwca 2018 r., znak: [...] (dalej "Zawiadomienie"), H. sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej "Skarżąca") została poinformowana o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej w związku z niewywiązaniem się z obowiązku, o którym mowa w art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych za rok 2014, 2015, 2016 oraz 2017. W przedmiotowym piśmie Skarżąca została m.in. wezwana do przedstawienia danych dotyczących wielkości przychodu osiągniętego w 2017 r., niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej w terminie 30 dni od daty doręczenia pisma. Pismem z dnia 29 czerwca 2018 r., Skarżąca poinformowała, że stosowny raport wraz z raportami innych spółek, których Prezes Zarządu Skarżącej jest członkiem zarządu, został złożony "dawno" przed wszczęciem postępowania. Pismem z dnia 5 lipca 2018 r., znak: [...], Prezes UKE dokonał uściślenia informacji zawartych w Zawiadomieniu i poinformował Skarżącą m.in. o możliwości przedłożenia zaległych informacji o posiadanej infrastrukturze telekomunikacyjnej z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego dostępnego pod adresem https://archiwum.teleinfrastruktura.gov.pl oraz wyznaczył termin 30 dni na złożenie danych dotyczących wielkości przychodu osiągniętego w 2017 r. niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary. Skarżąca w wyznaczonym terminie nie przedstawiła danych dotyczących wielkości przychodu osiągniętego w 2017 r., niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary. Skarżąca nie wypowiedziała się także odnośnie zgromadzonych w sprawie dowodów. Dopiero pismem z dnia 30 sierpnia 2018 r. Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o niezwłoczne umorzenie postępowania, z powodu jego bezcelowości, informując jednocześnie o przedłożeniu zaległych informacji o posiadanej infrastrukturze telekomunikacyjnej z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego dostępnego pod adresem: https://archiwum.teleinfrastruktura.gov.pl. W piśmie Skarżąca podkreśliła, że w rejestrze UKE jest zarejestrowana wyłącznie, jako sprzedawca usług świadczonych przez inne podmioty, a co za tym idzie nie posiada żadnej infrastruktury. Ponadto Skarżąca nadmieniła, że kilka lat temu miała problemy z zalogowaniem i wówczas złożyła stosowne pisemne oświadczenie, o nieposiadaniu w chwili obecnej oraz w przyszłości żadnej infrastruktury. W przesłanych do UKE pismach, Skarżąca nie przekazała danych dotyczących wielkości przychodu osiągniętego w 2017 r. Pismem z dnia 4 września 2018 r., znak: [...], Prezes UKE poinformował Skarżącą, że dotychczas nie złożyła wymaganych danych dotyczących wielkości przychodu osiągniętego w 2017 r. niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary, w wyniku czego ewentualna podstawa nakładanej kary pieniężnej będzie ustalana w sposób szacunkowy w kwocie nie mniejszej niż 500 tysięcy złotych. Pismem z dnia 13 września 2018 r., Skarżąca poinformowała, że uważa, iż postępowanie w ww. sprawie jest bezcelowe i powinno zostać umorzone. W piśmie Skarżąca poinformowała, że H. Sp. z o. o. co roku składa raporty, w których wykazywane są przychody Spółki z tytułu działalności telekomunikacyjnej. Powyższe raporty mogą, więc zdaniem Skarżącej stanowić podstawę do wyznaczenia wysokości kary. Pismem z dnia 10 października 2018 r., znak: [...], Skarżąca została poinformowana o fakcie, iż z uwagi na potrzebę przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego polegającego na analizie okoliczności prawnych i faktycznych sprawy, załatwienie sprawy nastąpi w terminie do dnia 31 grudnia 2018 r. Jednocześnie poinformowano Skarżącą o prawie do wniesienia ponaglenia. W dniu 10 października Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezesa UKE przed wniesieniem ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, ponaglenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. W dniu 10 października 2018 r., Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Prezesa UKE przed wniesieniem ponaglenia. Powyższe oznacza, iż skarga na bezczynność jest przedwczesna. Jednocześnie należy wskazać, że pismem z dnia 10 października 2018 r. [...], Prezes UKE pouczył Skarżącą o prawie do wniesienia ponaglenia. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. Stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 kpa (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie § 2 i 3 wspomnianego przepisu ponaglenie zawiera uzasadnienie. Ponaglenie wnosi się zaś: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Zgodnie zaś z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za niedopuszczalność skargi z powodu tzw. innych przyczyn należy uznać m.in. gdy skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, w sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi (por. szerzej post. NSA z 25.9.2007 r., II GSK 136/07, Legalis; post. NSA z 8.4.2002 r. IV SA 3595/01). W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.