VI SAB/Wa 64/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2014 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego oraz pisma z dnia [...] sierpnia 2008 r. stanowiącego ponaglenie do rozpoznania wniosku - w terminie 30 dni od daty zwrotu akt administracyjnych organowi; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "spółka", "skarżąca") pismem złożonym 6 sierpnia 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła skargę na bezczynność Prezydenta W., w którego imieniu działa Zarząd Dróg Miejskich w W. ((dalej jako ZDM) zarzucając: 1) niewydanie decyzji rozstrzygającej wniosek skarżącej z dnia [...] sierpnia 2007 r. uzupełniony w dniu [...] czerwca 2008 r. (daty wpływu do ZDM) dotyczący zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w W. [...] w rej. ul. [...] na okres od dnia 15 listopada 2007 r. do dnia 31 lipca 2008 r. na cele reklamowe dla nośnika typu citylight z dwiema powierzchniami reklamowymi każda o powierzchni 2,16 m2, 2) niewydanie postanowienia rozstrzygającego wniosek skarżącej z dnia [...] września 2007 r. o zawieszenie postępowania. Jak wynika z akt skargi na bezczynność zostały rozdzielone: skarga objęta pkt 2 będzie przedmiotem rozpoznania przed tutejszym sądem w sprawie sygn. akt VI SAB/Wa 65/14, a przedmiotem kontroli Sądu jest skarga objęta pkt 1 niewydanie decyzji rozstrzygającej wniosek skarżącej z dnia [...] sierpnia 2007 r. uzupełniony w dniu [...] czerwca 2008 r. Skarżąca w zakresie pktu 1 wnosiła o zobowiązanie Prezydenta W., w którego imieniu działa Zarząd Dróg Miejskich w W. do rozpoznania jej wniosku z dnia [...] sierpnia 2007 r. uzupełnionego w dniu [...] czerwca 2008 r. dotyczącego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w W. [...] w rej. ul. [...] na okres od dnia 15 listopada 2007 r. do dnia 31 lipca 2008 r. na cele reklamowe dla nośnika typu citylight z dwiema powierzchniami reklamowymi każda o powierzchni 2,16 m2, w terminie 30 dni od dnia doręczenia organowi akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia Sądu oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postepowania. Stan sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] sierpnia 2007 r. spółka C. Sp. z o.o. złożyła do Zarządu Dróg Miejskich wniosek w trybie art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. nr 19, poz. 115 ze zm.) o zajęcie (przedłużenia zajęcia), na cele reklamowe z możliwością oświetlenia – funkcjonującego dwustronnego nośnika reklamowego typu Citylight o wymiarze powierzchni ekspozycyjnych 2,16 m2 dla każdej strony - pasa drogowego [...] za ul. [...] - na okres do dnia 31.12.2008r. Do wniosku dołączono nieaktualizowany podkład geodezyjny, lokalizację nośnika pod reklamę, uwarunkowania dla lokalizacji nośników i projekt techniczny nośnika reklamowego. W odpowiedzi, organ pismem z [...] września 2007 r., na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwał spółkę do uzupełnienia w terminie 7 dni wniosku przez wskazanie daty początkowej zajęcia pasa drogowego, przedłożenie aktualnego podkładu geodezyjnego oraz projektu organizacji ruchu zatwierdzonego przez Inżyniera Ruchu W. Zarząd Dróg Miejskich zastrzegł jednocześnie, że nieusunięcie braków wniosku we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Pismem z [...] września 2007 r. spółka wniosła o zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.a., podając, że uzupełnienie wniosku o żądane informacje i dokumenty wymaga więcej czasu niż 7 dni. Następnie pismem złożonym [...] czerwca 2008 r. spółka wystąpiła o podjęcie zawieszonego postępowania, składając jednocześnie żądane dokumenty i wskazała okres zajęcia od 15 listopada 2007r. do 31 lipca 2008r. Pismem z [...] sierpnia 2008 r. organ poinformował spółkę, że postępowanie w sprawie nie było zawieszone, bowiem nie zostało wszczęte postępowanie w sprawie. Wskazał, że wobec nie uzupełnienia braków w terminie, wniosek jej pozostawiony został bez rozpoznania. Jak wynika z akt administracyjnych, niezależnie od powyższego wniosku, spółka złożyła w dniu [...] czerwca 2008 r. kolejny wniosek o zajęcie pasa drogowego w tej samej lokalizacji w okresie od 1 sierpnia 2008 r. do 31 lipca 2009 r. i decyzją z [...] lipca 2008r. Zarząd Dróg Miejskich w W. działający w imieniu Prezydenta W. zezwolił na zajęcie pasa drogowego zgodnie z wnioskowaną lokalizacją szczegółową oraz umieszczenie reklamy o wnioskowanej powierzchni na okres od 1 sierpnia 2008 r. do 31 lipca 2009 r. Skarżący złożył, w trybie art. 37 k.p.a., do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej jako "SKO", zażalenie z dnia [...] września 2008 r. na bezczynność Prezydenta W., w którego imieniu działa ZDM. Skierował też pismo do SKO z [...] października 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z [...] lipca 2013r. zwróciło się do Zarządu Dróg Miejskich w W. o zajęcie stanowiska. ZDM wyjaśnił organowi odwoławczemu kwestię nierozpoznania wniosku wskazując, że wniosek posiadał wady formalne i pismem z [...] września 2007r. na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwał C. Spółkę z o.o. do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od dnia otrzymania ww. pisma, czego strona jego zdaniem nie uczyniła. W związku z czym wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało za niezasadne zażalenie na bezczynność ZDM działającego w imieniu Prezydenta W. Wskazało za wyjaśnieniami organu I instancji, że ZDM wykonał odpowiednią czynność procesową będącą przedmiotem zażalenia Spółki z o.o. C. tj. pismem z dnia [...] września 2007 r. na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwał spółkę do uzupełnienia w terminie 7 dni przedmiotowego wniosku zastrzegając jednocześnie, że nieusunięcie braków wniosku we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. poinformował spółkę, że w sprawie zezwolenia na zajęcie odcinka pasa drogowego [...] w rej. ul [...] w W. pod wolnostojący nośnik reklamowy na okres do dnia 31.07.2008r. wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków wniosku z [...] sierpnia 2007 r. na wezwanie pismem z [...] września 2007 r., wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. C. sp. z o.o. z siedzibą w W. w skardze złożonej do tutejszego Sądu na bezczynność Prezydenta W., w którego imieniu działa Zarząd Dróg Miejskich w W. zarzuciła niewydanie decyzji rozstrzygającej jej wniosek z [...] sierpnia 2007 r. uzupełniony w dniu [...] czerwca 2008 r. (daty wpływu do ZDM) dotyczący zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w W. [...] w rej. ul. [...] na okres od dnia 15 listopada 2007 r. do dnia 31 lipca 2008 r. na cele reklamowe dla nośnika typu citylight z dwiema powierzchniami reklamowymi każda o powierzchni 2,16 m2. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dróg Miejskich wniósł o oddalenie skargi na bezczynność. Wskazał, że nie mógł rozpoznać ww. wniosku C. Sp. z o.o. z dnia [...].08.2007r. (data pisma [...].07.2007r.) o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego [...] za ul. [...] pod reklamę, gdyż nie był on kompletny i zawierał braki formalne. Wskazał, że strona wezwana i pouczona w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia braków ich nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, stąd ZDM pozostawił go bez rozpoznania. Ponadto wyjaśnił, że C. Sp. z o.o. nie uzupełniła wszystkich braków wniosku z dnia [...] sierpnia 2007r., albowiem do pisma Strony z dnia [...] czerwca 2008r. nie załączono projektu organizacji ruchu zatwierdzonego przez Inżyniera Ruchu W., który to dokument stanowił brak formalny wniosku wymieniony w wezwaniu Zarządu Dróg Miejskich znak [...] z dnia [...].09.2007r. Tym samym przywoływany w skargach wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2011r. sygn. akt. II GSK 337/10, w ocenie ZDM, nie ma zastosowania, gdyż odnosi się do sytuacji, w której braki formalne zostały uzupełnione. W niniejszej sprawie zasadne jest odwołanie się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2011r. sygn. akt. VI SAB/Wa 39/11, który w analogicznej sprawie oddalił skargę C. Sp. z o.o. na bezczynność Prezydenta W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, w myśl z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 10 stycznia 2011 r. Nr 6, poz. 18; dalej: ustawa zmieniająca) obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a Natomiast w myśl znowelizowanego art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie takie strona skierowała do organu w dniu [...] września 2008 r. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi i orzeka w granicach danej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał w niniejszej sprawie, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z linią orzeczniczą z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji lub innego aktu. Istotą sporu w niniejszej sprawy jest to, czy wniosek z [...] sierpnia 2007 r. uzupełniony przez stronę pismem w dniu [...] czerwca 2008 r. (data wpływu do ZDM) zobowiązywał organ do podjęcia czynności w sprawie. Zgodnie z treścią art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Jak wynika z treści art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagających postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Szczególnie skomplikowany charakter sprawy administracyjnej może być uzasadniony ze względu na złożony stan faktyczny sprawy, wymagający przeprowadzenia starannego i wnikliwego postępowania wyjaśniającego, jak i ze względu na niejasny stan prawny, wymagający starannej wykładni przepisów prawa lub też z uwagi na precedensowy charakter rozstrzygnięcia. Zakwalifikowanie danej sprawy do "sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego" względnie do "sprawy szczególnie skomplikowanej" należy do organu prowadzącego postępowanie. Ze względu na doniosłe konsekwencje takiej kwalifikacji należy przyjąć, że organ administracji publicznej powinien powiadomić o tym stronę (uczestników postępowania); zob. W. Dawidowicz, Postępowanie administracyjne, 1983, s. 159. Terminy załatwienia spraw, o których mowa w art. 35 § 3 k.p.a. mają charakter instrukcyjny dla organu prowadzącego postępowanie tylko pod tym względem, że ich upływ nie pozbawia organu kompetencji do rozstrzygnięcia sprawy i wydania decyzji (B.Adamik, J. Borkowski Polskie postępowanie 1996 s. 126). Zgoda Strony na załatwienie sprawy administracyjnej w terminie dłuższym od przewidzianego w art. 35 § 3 k.p.a. jest pozbawiona znaczenia prawnego i nie zwalnia organu administracji publicznej z obowiązku załatwienia sprawy w terminie. Zdaniem Sądu, poza sporem pozostaje okoliczność, że wniosek skarżącej z dnia [...] sierpnia 2007r. (data pisma [...] lipca 2007r.) o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego [...] za ul. [...] pod reklamę nie był kompletny, zawierał braki formalne. Strona wezwana i pouczona w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia braków ich nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, stąd ZDM działający w imieniu Prezydenta W. pozostawił go bez rozpoznania. Niemniej jednak C. Sp. z o.o. de facto popierała ten wniosek, co wynika z jej pisma złożonego [...] czerwca 2008r. Pismo to zawierało także wniosek o podjęcie postępowania oraz załączone dokumenty stanowiące uzupełnienie braków wniosku z [...] sierpnia 2007 r. Twierdzenie organu, zawarte dopiero w odpowiedzi na skargę, że strona nie uzupełniła wszystkich braków wniosku z dnia [...] sierpnia 2007r., bo do pisma z [...] czerwca 2008r. nie załączyła "projektu organizacji ruchu zatwierdzonego przez Inżyniera Ruchu W., który to dokument stanowił brak formalny wniosku wymieniony w wezwaniu Zarządu Dróg Miejskich znak [...] z dnia [...].09.2007r." – nie usprawiedliwia bezczynności. Po pierwsze, w ocenie niniejszej sprawy SKO pominęło, że pismem z [...] czerwca 2008r., złożonym w dniu [...] czerwca 2008 r., domagając się podjęcia postępowania, spółka wskazywała, że pismo stanowi uzupełnienie wniosku o zajęcie przedmiotowego pasa drogowego w terminie od 15 listopada 2007 r. do 31 lipca 2008r. Złożyła też dokumenty, które wymieniła. Zatem, jeżeli organ miał wątpliwości, czy pismo to stanowi nowy wniosek, powinien zwrócić się do wnioskodawcy o wyjaśnienie i zajęcie stanowiska. O ile uznał, że wniosek ten nadal posiada braki, powinien poinformować stronę o zaistniałych okolicznościach. Po drugie, w tej samej dacie co pismo złożone [...] czerwca 2008 r., został złożony drugi wniosek strony o zajęcie przedmiotowego pasa drogowego dotyczący tego samego nośnika i tej samej jego lokalizacji, ale obejmujący kolejny okres: od 1 sierpnia 2008 r. do 31 lipca 2009 r. Decyzją z [...] lipca 2008r. został on rozpatrzony pomyślnie. W tej sytuacji, uwzględnienie powyższego wniosku oznacza, że posiadał on wszystkie wymagane prawem dokumenty. Nie znajduje zatem żadnego uzasadnienia twierdzenie organu w odpowiedzi na skargę, że złożone w tej samej dacie [...] czerwca 2008 r. pismo dotyczące uzupełnienia braków w zakresie tej samej lokalizacji reklamy w okresie poprzedzającym od 15 listopada 2007 r. do 31 lipca 2008r. zawierało braki. Nawet gdyby tak było, to zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 k.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Oznacza to, że od [...] czerwca 2008r. organ zobowiązany był do podjęcia czynności w sprawie, zmierzających do jej załatwienia. Strona nie uzyskała żadnej informacji od organu, że do pisma z [...] czerwca 2008r. nie załączyła "projektu organizacji ruchu zatwierdzonego przez Inżyniera Ruchu W.". Natomiast uzyskując rozstrzygniecie dotyczące wniosku w zakresie tej samej lokalizacji reklamy za następny okres na mocy decyzji z [...] lipca 2008r. – mogła oczekiwać na rozpoznanie także przedmiotowego wniosku z uwagi na domniemanie ciągłości sprawy i dokumentów. Tym samym ma rację skarżąca, że organ I instancji pozostaje w bezczynności. Sąd w pełni podziela argumentacje skarżącej, że rygor pozostawienia podania bez rozpoznania, zawarty w art. 64 § 2 k.p.a., odnosi się jedynie do nieusunięcia braków pisma, a nie do ich nieusunięcia w terminie. Niedopuszczalne jest pozostawienie podania bez rozpoznania jeżeli strona usunęła brak formalny po terminie określonym w art. 64 § 2 k.p.a., lecz przed wysłaniem przez organ administracji pisma informującego o pozostawieniu podania bez rozpoznania. Na gruncie niniejszej sprawy znajdzie zatem zastosowanie instytucja usunięcia przez stronę braków podania z uchybieniem siedmiodniowego, zakreślonego jej terminu. Podanie bowiem powinno zostać rozpatrzone merytorycznie, z tym zastrzeżeniem, że termin jego wniesienia powinien być liczony od daty wniesienia pisma uzupełniającego braki. Według orzecznictwa "/. Uzupełnienie braków formalnych podania z uchybieniem 7 dniowego terminu nie pozwala organowi administracji publicznej na zastosowanie art. 64 § 2 k.p.a., gdyż rygor zawarty w tym przepisie odnosi się wyłącznie do nieusunięcia braków pisma, a nie do ich usunięcia z uchybieniem terminu. 2. W przypadku gdy strona usunęła brak formalny po terminie określonym w art. 64 § 2 k.p.a., lecz przed wysianiem przez organ administracji publicznej pisma informującego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania stosowanie powołanego przepisu nie jest dozwolone." (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2011 r. II GSK 337/10 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query (LEX nr 992359) Należy bowiem wskazać, że literalna wykładnia art. 64 § 2 k.p.a. wskazuje, że pozostawienie podania bez rozpoznania może nastąpić wówczas, gdy nie zostanie ono w ogóle uzupełnione, a z powodu jego nieusuwalnych braków nie można mu nadać dalszego biegu. Jeżeli do uzupełnienia podania dochodzi z uchybieniem ustawowego terminu siedmiu dni, organ nie może pozostawić pisma bez rozpoznania, gdyż ustawodawca w art. 64 § 2 k.p.a. nie wprowadził takiego rygoru. Do chwili wydania wyroku w niniejszej sprawie organ nie rozpoznał wniosku. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w niniejszej sprawie ZDM działający w imieniu Prezydenta W. naruszył w szczególności art. 12 k.p.a. mówiący o zasadzie szybkości postępowania, a także art. 35 i 36 k.p.a. Oznacza to, pozostaje w bezczynności albowiem nie podjął żadnych konkretnych działań w niniejszej sprawie, a także skutecznych prób zakończenia postępowania i zignorował wszelkie terminy załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W myśl § 2 cytowanego artykułu Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Zgodnie z treścią wyżej przywołanego przepisu Sąd zobowiązał organ do wydania w terminie 30 dni stosownego rozstrzygnięcia. W tym miejscu należy również wskazać za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że: "Wykładnia i zastosowanie art. 149 p.p.s.a. wymaga uwzględnienia celu zmian jakie zostały dokonane ustawami: 1) z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r.), 2) z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (która weszła w życie z dniem 17 maja 2011 r.) oraz 3) z dnia 25 marca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (która weszła w życie z dniem 12 lipca 2011 r.). Ratio legis tych zmian jest rozszerzeniem środków przeciwdziałania bezczynności organu i przewlekłemu prowadzeniu postępowania administracyjnego oraz naruszania przez organ administracji terminów załatwienia spraw, a także umożliwienie efektywnego dochodzenia przez stronę postępowania odszkodowania za poniesioną szkodę od organu administracji z tytułu niewydania orzeczenia lub decyzji z naruszeniem prawa oraz ponoszenia przez funkcjonariuszy publicznych odpowiedzialności majątkowej za zaniechania prowadzące do wyrządzenia szkody na skutek rażącego naruszenia prawa. Wprowadzenie tych zmian pozostaje w ścisłym związku z Konwencją o ochronie praw człowiek i podstawowych wolności oraz orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w zakresie przeciwdziałania przewlekłemu prowadzeniu postępowań administracyjnych i rekompensowania szkód wynikających z tego tytułu. Prawidłowa wykładnia art. 149 p.p.s.a. nie może zostać przeprowadzona w oderwaniu od celów tych zmian."- Postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1360/12. Stosując się do powyższych zasad, a także treści art. 149 p.p.s.a. Sąd był zobowiązany rozstrzygnąć, czy bezczynność w niniejszej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r.: "Rażącym naruszeniem prawa będzie zatem stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań możemy powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Nie wystarczy zatem samo językowe wyjaśnienie tego pojęcia, gdyż musi zostać ono osadzone w kontekście okoliczności sprawy, w której do naruszenia prawa doszło." W niniejszej sprawie okoliczności sprawy są oczywiste i niewątpliwie i wprost prowadzą do wniosku, że organ pozostawał w bezczynności. sprawie ZDM działający w imieniu Prezydenta W. nie podejmował blisko sześć lat żadnych działań mających na celu zakończenie postępowania, nie informował również skarżącej o przyczynach wydłużenia terminu załatwienia sprawy. Z tych względów, zdaniem Sądu, bezczynność w niniejszej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, z uwagi na niepodjęcie żadnych, konkretnych, realnych i skutecznych prób zakończenia postępowania w sprawie i zignorowanie wszelkich terminów załatwienia sprawy, określonych w przytoczonych powyżej przepisach k.p.a. W ocenie Sądu, powołane przez organ wyroki sądowe w innych sprawach skarżącej dotyczą innego stanu faktycznego. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.