VI SAB/Wa 74/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marek Maliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi W. J. na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie stwierdzenia daty przejścia sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w stan spoczynku postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu W. J. kwotę w wysokości 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 28 lipca 2025 r. W. J. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie stwierdzenia daty przejścia Skarżącego jako sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w stan spoczynku. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak kognicji sądów administracyjnych. W odpowiedzi Skarżący w piśmie z dnia 29 września 2025 r. (k. 49) oraz 27 października 2025 r. (k. 63) podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać, że skargi w sprawie stwierdzenia przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej daty przejścia sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w stan spoczynku podlegają kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 17 września 2024 r. sygn. akt III OSK 540/22). Tym samym możliwe jest w tych sprawach składanie – wbrew stanowisku prezentowanemu w odpowiedzi na skargę – skarg na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl jednak art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Według zaś art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Powołany przepis stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), a także gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1), do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3 pkt 2). Wnosząc skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu administracji skarżący obowiązany jest wykazać, że skorzystał z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Natomiast skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w art. 52 p.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W ocenie Sądu nadesłane przez Skarżącego wraz ze skargą pisma z 4 stycznia 2019 r. (k. 11 akt sądowych) czy 23 stycznia 2025 r. (k. 12 akt sądowych) nie stanowią ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. We wskazanych pismach Skarżący nie domagał się stwierdzenia bezczynności organu, ale wyłącznie przeniesienia w stan spoczynku. Wskazać należy, iż ponaglenie jest podaniem (żądaniem), do którego stosuje się m.in. art. 63 k.p.a. Powinno ono zawierać oznaczenie strony, która wnosi ponaglenie, adres strony wnoszącej ponaglenie, żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, ewentualnie także żądanie stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa, podpis wnoszącego ponaglenie. Ponadto jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie oprócz danych określonych w art. 63 k.p.a. ponaglenie zawierać musi uzasadnienie (por. m.in. P. M. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021, t. 12 komentarza do art. 37 k.p.a.; postanowienie NSA z 28 września 2021 r. sygn. akt II OSK 5504/21). Dokumentu spełniającego wskazane warunki, brak jest również w aktach administracyjnych przekazanych przez organ wraz ze skargą. Tym samym, Strona przed zainicjowaniem przedmiotowego postępowania sądowo-administracyjnego, nie wyczerpała wskazanego trybu ponaglenia. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – w pkt 2 postanowienia