VI SAB/Wa 77/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. na przewlekłe prowadzenie przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji o odmowie udzielenia patentu na wynalazek postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu L. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. L. Z. (zwany dalej "skarżącym") złożył do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej podanie o udzielenie patentu na wynalazek pt. "[...]". Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] odmówił udzielenia patentu na wynalazek pt. "[...]" nr [...]. Pismem z dnia [...] maja 2014 r. skarżący złożył do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem ww. decyzji z dnia [...] marca 2014. Pismem z dnia 24 sierpnia 2015 r. L. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem ww. decyzji o odmowie udzielenia patentu na wynalazek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując że skarżący przed wniesieniem do Sądu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania nie złożył do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Skarżący w piśmie z dnia [...] października 2015 r. wskazał, że jego pisma z dnia [...] października 2014 r. oraz [...] maja 2015 r. stanowiły wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi do sądu administracyjnego "po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie". Przepis ten określa związek, sekwencję między postępowaniami administracyjnymi, w których podejmowane są akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym, i wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte, dopóki to postępowanie się toczy, jak również zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym (por. T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wyd. LexisNexis, Warszawa, 2011 r., str. 341-342). W odniesieniu do skarg na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania (a z taką sytuacja mamy w rozpatrywanej sprawie) skarżący obowiązany jest przed wniesieniem skargi wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 k.p.a. Przepis art. 37 k.p.a. przewiduje, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 259 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r poz. 1410), w sprawach z zakresu własności przemysłowej Urząd Patentowy RP jest centralnym organem administracji rządowej, dlatego zastosowanie w sprawie znalazł wymóg z art. 37 § 1 k.p.a., który dotyczy wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania. Z akt administracyjnych postępowania i odpowiedzi na skargę wynika, że skarżący z takim wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa nie wystąpił. Nie został więc spełniony warunek konieczny do skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego, przez co skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania uznać należy za niedopuszczalną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 729/12, LEX nr 1166155). Podkreślić należy, że w ocenie Sądu takiego wezwania nie zawierają złożone przez skarżącego do organu pisma z dnia [...] października 2014 r. oraz [...] maja 2015 r., w szczególności nie ma charakteru takiego wezwania zawarte w piśmie z dnia [...] października 2014 r. zdanie "Urząd Patentowy jako organ administracji publicznej obowiązany jest działać na podstawie i w granicach prawa" Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 52 § 1 i § 2, art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. .