VII SA/Wa 1/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2016 r. nr [...]. E. K. i J.K. złożyli skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r., wydaną w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, zlokalizowanych w P. przy ul. [...] na działce nr ewid. [...]. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek. Okoliczności te sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać zarówno skarżącego, jak i pozostałe strony tego postępowania. Należy również podkreślić, że aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Z przepisu art. 61 § 3 ustawy wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą określone w nim przesłanki (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 2060/11 LEX nr 984625, z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 1799/11 LEX nr 965117, z dnia 3 października 2011 r. sygn. I FSK 1427/11 LEX nr 948820). W orzecznictwie wskazuje się ponadto, że wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej o pozwoleniu na budowę stanowi realizację "prawa zabudowy" (art. 4 ustawy – Prawo budowlane), w związku z czym wstrzymanie wykonania takiej decyzji musi być zawsze traktowane jako rozwiązanie wyjątkowe i może dotyczyć tylko tych przypadków, w których bezspornie zachodzi prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Specjalny charakter wstrzymania wykonania takiej decyzji został podkreślony przez ustawodawcę poprzez regulację zawartą w art. 35a ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którą sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora (por. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r. II OZ 54/12 LEX nr 1116331, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2005 r. sygn. akt II OZ 1026/05, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 23 listopada 2011 r. II SA/Wr 467/11 Lex nr 1597579, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 3 listopada 2011 r. II SA/Gl 509/11 Lex nr 1091280). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że złożony przez E. K. i J.K. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji nie zasługuje na uwzględnienie. Uzasadniając wniosek skarżący wskazali, że realizacja inwestycji w granicy z ich działką wiąże się z koniecznością wejścia na ich nieruchomość. Podnieśli, że spowoduje to ingerencję w teren skarżących, utrudni możliwość normalnego funkcjonowania (wykop, rusztowania, obce osoby), a przede wszystkim będzie rodzić niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia skarżących i ich rodzin. Wskazali w treści skargi, że wykonanie głębokiego wykopu spowoduje zagrożenie dla ich dzieci i wyrazili obawę, że inwestor nie zabezpieczy wykopu w odpowiedni sposób. Skarżący podnieśli ponadto, że wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadne z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, a być może nawet stwierdzenia ich nieważności. Zauważyć wobec tego trzeba, że z reguły każda realizacja pozwolenia na budowę wiąże się z pewnymi niedogodnościami i utrudnieniami dla właścicieli sąsiednich nieruchomości, jednakże uciążliwości te mają charakter przejściowy i nie mogą automatycznie skutkować wstrzymaniem wykonania pozwolenia na budowę. Argumenty skarżących mające wskazywać na istnienie zagrożenia dla ich dzieci związanego z realizacją głębokiego wykopu i obawy co do braku jego odpowiedniego zabezpieczenia przez inwestora mają charakter hipotetyczny i nie pozwalają na uznanie, że została spełniona przesłanka wstrzymania wykonania decyzji. Również argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania odnosząca się do potencjalnej możliwości uchylenia decyzji nie może odnieść zamierzonego skutku. Podkreślić bowiem trzeba, że w toku postępowania incydentalnego, jakim jest postępowanie zainicjowane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, sąd nie może badać kwestii legalności zakwestionowanej decyzji. Należy również zauważyć, iż w przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę na skutek wydanego przez sąd administracyjny wyroku, nawet wówczas, gdy inwestycja jest poważnie zaawansowana lub ukończona, organ nadzoru budowlanego uprawniony jest do nałożenia na inwestora obowiązków mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem, a wówczas to inwestora, a nie skarżącego, obciążają koszty związane z wykonaniem nałożonych obowiązków. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.