VII SA/Wa 1000/17

Dnia 30 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] - Nadleśnictwo [...] na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia naturalnej przeszkody lotniczej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Strona skarżąca w skardze na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia naturalnej przeszkody lotniczej - zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że nieuwzględnienie przez Sąd wniosku spowoduje poniesienie znacznych strat związanych z przedwczesnym wyrębem drzew. Straty liczone mogą wynieść ok. 123.700 zł, w związku z czym zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ponadto las stanowi miejsce wypoczynku i rekreacji więc wycinka drzew i wyrządzona w ten sposób szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W świetle powołanego przepisu prawa oraz argumentacji zwartej we wniosku, Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżonej decyzji, której dotyczy rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania, jest nałożony na stronę skarżącą obowiązek wycinki drzew, które zagrażają bezpieczeństwu dla osób i mienia znajdujących się na pokładzie samolotu. Skutek wykonania decyzji należy więc rozważyć mając na uwadze dwie wartości, ujawniające się w sprawie: wielkość ewentualnej szkody, która może powstać na skutek wycięcia lasu, na co wskazuje Nadleśnictwo i bezpieczeństwo pasażerów samolotów korzystających z Lotniska [...], koło [...]. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w postanowieniu z 13 listopada 2015 r., I OZ 1472/15 zgodnie z którym w takiej sprawie należy rozważyć kilka wartości. Wartość wycinki lasu rozpatrywaną z kilku aspektów, tj. rekreacyjnego dla okolicznych mieszkańców i finansowego dla Nadleśnictwa oraz bezpieczeństwa pasażerów lotniczych. Stwierdzić bezspornie należy, że bezpieczeństwo pasażerów ma znaczenie priorytetowe. To, że zaznaczony obszar leśny stanowi cenny obszar wypoczynkowy i rekreacyjny nie może przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji, zwłaszcza, że poza twierdzeniem o wartości - oczywistej - obszaru leśnego, strona skarżąca nie wykazała dodatkowych argumentów przemawiających za koniecznością szczególnej ochrony tego obszaru. Przeszkoda lotnicza, jaką stanowią drzewa znajdujące się w rejonie podejścia do lądowania, może stanowić realne zagrożenie dla startujących i lądujących samolotów. Bezpieczeństwo ruchu lotniczego, życie i zdrowie ludzi znajdujących się na pokładzie samolotów stanowi wartość nadrzędną nad interesem majątkowym Skarbu Państwa – Nadleśnictwa [...], jak również nad interesem związanym z utrzymaniem walorów krajobrazowych i przyrodniczych. W ocenie Sądu, wniosek o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Jednocześnie należy wskazać, że orzekanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania nie przesądza o ostatecznym wyniku sprawy, w której zostanie zbadane, biorąc pod uwagę kwestię legalności, czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.