VII SA/Wa 1004/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na pismo Marszałka [...] z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie skargi w sprawie organizacji i przebiegu egzaminu państwowego na prawo jazdy postanawia: odrzucić skargę T. W. Pismem z dnia 6 kwietnia 2013 r. T. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Marszałka [...] z dnia [...] października 2012 r., znak: [...], uznające za bezzasadną skargę w sprawie organizacji i przebiegu egzaminu państwowego na prawo jazdy kat. A. Marszałek [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż ww. pismo z dnia [...] października 2012 r., uznające skargę za bezzasadną, nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, zwana dalej k.p.a.), ponieważ żaden ustawowy ani też żaden inny przepis nie wskazuje wprost lub implicite, że organ wydaje w tej sprawie decyzję administracyjną. Odpowiedź udzielona skarżącemu jest czynnością materialno-techniczną wynikającą z art. 237 § 3 k.p.a. Wynika to zarówno z § 31 ust. 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. z 2005 r. nr 217, poz. 1834, ze zm.), jak i art. 237 oraz 238 k.p.a. Przepis § 31 ust. 8 ww. rozporządzenia przewiduje bowiem tryb skargowy analogiczny do przewidzianego w art. 227 k.p.a. Tym samym do załatwienia skargi wniesionej w oparciu o ten przepis zastosowanie będą miały przepisy działu VIII k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Skarga T. W. na pismo Marszałka [...] uznające za bezzasadną skargę w sprawie organizacji i przebiegu egzaminu państwowego na prawo jazdy kat. A., nie podlega kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieści się w wyżej wymienionym katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu. Dokonując oceny w tym zakresie Sąd wziął pod uwagę przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. nr 217, poz. 1834 ze zm.). Z art. 112 ust. 1 wskazanej ustawy wynika, iż nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych na prawo jazdy sprawuje marszałek województwa. Sprawując ten nadzór marszałek może w szczególności kontrolować dokumentację i działalność związaną z egzaminowaniem, a także przerwać lub unieważnić egzamin państwowy. Stosownie zaś do § 31 ust. 8 wskazanego rozporządzenia osoba, która przystąpiła do egzaminu państwowego może zgłaszać, za pośrednictwem dyrektora ośrodka egzaminowania do organu nadzoru, skargi i zastrzeżenia co do jego przebiegu i oceny. Na podstawie § 31 ust. 9 omawianego rozporządzenia właściwy organ nadzoru przysyła do dyrektora ośrodka egzaminowania informację o sposobie załatwienia złożonej skargi lub zastrzeżenia. Dostrzegając powyższe, a także mając na uwadze akta administracyjne sprawy stwierdzić trzeba, iż skarżący występując ze skargą do Marszałka [...] skorzystał z uprawnienia jakie daje osobie przystępującej do egzaminu państwowego ww. § 31 ust. 8. Skarga T. W. zawierała bowiem zarzuty, zastrzeżenia co do przebiegu egzaminu praktycznego na prawo jazdy, a Marszałek [...] odniósł się do niej w piśmie z dnia [...] października 2012 r., w którym przedstawił swoje stanowisko co do zgłoszonych przez skarżącego uwag. Pismo Marszałka nie stanowi zatem, w ocenie Sądu, aktu administracyjnego, albowiem przepisy nie przewidują, aby skarga złożona w ww. trybie wymagała załatwienia decyzją, czy postanowieniem. Organ właściwy do załatwienia skargi wniesionej w ww. trybie skargowym, o sposobie jej załatwienia zawiadamia jedynie w drodze zwykłego pisma zainteresowane strony. Wynika to zarówno z ww. przytoczonego § 31 ust. 9 rozporządzenia, jak i art. 237 oraz art. 238 k.p.a. W ocenie Sądu, wskazany przepis § 31 ust. 8 przewiduje bowiem tryb skargowy analogiczny do przewidzianego w art. 227 k.p.a. Tym samym do załatwienia skargi wniesionej w oparciu o ten przepis zastosowanie będą miały przepisy działu VIII k.p.a. (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2167/10). W konsekwencji Sąd uznał, iż skarga T. W. na pismo Marszałka [...] z dnia [...] października 2012 r. informujące o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie powszechnym jest niedopuszczalna. Zważyć bowiem należy, iż czynności podjęte przez organ na skutek skargi powszechnej (przewidzianej w dziale VIII k.p.a., a z taką skargą w istocie mamy do czynienia w niniejszej sprawie), nie należą do spraw wymienionych w art. 3 p.p.s.a. (w tym w § 2 pkt 4), a żadna odrębna ustawa nie stanowi o możliwości ich zaskarżenia do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy rzeczowo w takich sprawach, tj. nie ma kompetencji do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. W postanowieniu z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, lex nr 557044, Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie na powyższe wskazał, tj. stwierdził, iż sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych jakimi są skargi zawarte w dziale VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. W ocenie Sądu, skarga przewidziana w § 31 ust. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów jest zaś tego rodzaju skargą, a to oznacza, iż Sąd nie jest właściwy do kontroli sposobu jej załatwienia, w tym oceny zasadności stanowiska Marszałka przedstawionego w piśmie z dnia [...] października 2012 r. Z tego też względu przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.