VII SA/Wa 1020/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w T. na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanawia : I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu Stowarzyszeniu [...] w T. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200,00 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 4 grudnia 2009 r. do Ministerstwa Sprawiedliwości wpłynął wniosek Stowarzyszenia "[...] " w T., które na podstawie art. 49 a § 2 Kodeksu karnego wniosło o wpisanie Stowarzyszenia do wykazu instytucji, organizacji społecznych, fundacji i stowarzyszeń, o których mowa w art. 47 i art. 49 Kodeksu karnego prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości. Pismem z dnia 13 stycznia 2010 r. Minister Sprawiedliwości wezwał Stowarzyszenie na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r . Kodeksu postępowania administracyjnego ( tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zw. dalej k.p.a i art. 77 § 1 k.p.a do uzupełnienia ww. wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania ( art. 64 § 2 k.p.a). W związku z nieuzupełnieniem wniosku poprzez nienadesłanie w zakreślonym terminie dokumentów wskazanych w wezwaniu Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 17 lutego 2010 r. ww. wniosek pozostawił bez rozpoznania. W piśmie tym zawarł pouczenie, że na pozostawienie wniosku bez rozpoznania przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 17 maja 2010 r. do Sądu wpłynęła skarga Stowarzyszenia " [...]" w T. na zawiadomienie w sprawie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zw. dalej p.p.s.a – sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, których przedmiot został określony w pkt 1-8. W orzecznictwie sądowodministracyjnym przyjęto pogląd, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 § 2 k.p.a, nie przybiera prawnej formy decyzji administracyjnej, ani postanowienia, a jest czynnością materialno-techniczną (por. postanowienie NSA z dnia 23 stycznia 1996 r. sygn. akt II SA 1473/94, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 770/09, LEX nr 559914. Czynność ta nie jest zaskarżalna w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić natomiast należy, że jeżeli w ocenie strony skarżącej jej wniosek spełnia kryterium kompletności, może strona złożyć skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Skoro pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia – jako czynność materialno -techniczna nie mieści się w katalogu spraw, podlegających rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a. Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.