VII SA/Wa 1032/08

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2008r. po rozpoznaniu wniosku B. i A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. i A. S. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 2370/06 postanawia: przyznać B. i A. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 14 lipca 2008r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy B. i A. S., w którym wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawcy w złożonym wniosku wykazali, iż nie są w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić adwokata z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z córką i wnukiem. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawców z tytułu emerytur w wysokości 2.096,00 złotych miesięcznie. Skarżący wyjaśnili, że córka pobierała do 30 czerwca 2008r. rentę wyjątkową, jednak na dzień składania wniosku świadczenie nie zostało jej jeszcze przyznane. Podano, że wysokość takiej renty wynosi 540,00 złotych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawcy wskazali, że są starszymi, schorowanymi osobami, sprawującymi opiekę nad chorą córką oraz wychowującymi jej syna. Skarżący we wniosku podali także, że ponoszą duże koszty na leki dla siebie i córki oraz na stałe świadczenia typu gaz, światło, wywóz nieczystości, telefon, internet i stałe raty w Lukas Banku. Wnioskodawcy zaznaczyli, że ponoszą koszty nauki wnuka w wysokości 360,00 złotych miesięcznie. Skarżący zakreślili w formularzu, że są współwłaścicielami domu mieszkalnego o pow.110 m ². Biorąc pod uwagę sytuację finansową i rodziną wnioskodawców uznano, że kwalifikują się oni do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.