VII SA/Wa 1040/16

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2016r. po rozpoznaniu wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] lutego 2016r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów postanawia: 1). przyznać A. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2). w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 3 czerwca 2016r. do Sądu wpłynął wniosek A. B. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i życiową. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. We wniosku wnioskodawczyni podała, że gospodarstwo domowe prowadzi z konkubentem. Utrzymują się z dochodów w wysokości 1.990 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się wynagrodzenie wnioskodawczyni z tytułu sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną w wysokości 240,00 złotych i dochód uzyskiwany przez konkubenta z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.750,00 złotych. Wnioskodawczyni podkreśliła, że nie rozporządza dochodem konkubenta, który ponosi wydatki z bieżącym utrzymaniem. Podała, że są to wydatki na czynsz i media, gaz w wysokości 680,00 złotych, opłatę za telefon (wnioskodawczyni i K. W.) w wysokości 2 x 50,00 złotych, opłatę za przewóz pracowniczy K. W. w wysokości 157,00 złotych, opłatę za prąd, internet w wysokości 129,00 złotych. Po podsumowaniu wydatki te wynoszą 1.066 złotych. Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie spółdzielcze własnościowe o pow. 46 m ². Biorąc pod uwagę wysokość wykazanych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni wraz konkubentem uznano, że nie jest ona w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Oceniono, że poniesienie tego wydatku wykracza poza jej możliwości finansowe. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawczyni nie może ponosić kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie został uiszczony wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200,00 złotych. Powyższe wskazuje, że wnioskodawczyni z dochodów uzyskiwanych wspólnie z konkubentem, z którym prowadzi wspólne gospodarstwo domowe jest w stanie zgromadzić środki na ponoszenie ewentualnie pozostałych kosztów sądowych w sprawie, które nie będą wyższe niż te dotychczas poniesione. Uznano, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości przez wnioskodawczynię nie spowoduje utraty płynności finansowej i nie przyczyni się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.