VII SA/Wa 1056/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi [...]S.A. w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. znak [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 3 pkt 3a i pkt 5 w związku art. 83 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) - po stwierdzeniu nieodpowiedniego stanu technicznego nieużytkowanego budynku stacyjno-mieszkalnego zlokalizowanego w terenie zamkniętym na działce nr [...], obr. [...]przy ul. [...], gmina [...], powiat [...] - nakazał [...]S.A. usunąć w terminie do 30 września 2015 r. stwierdzone nieprawidłowości stanu technicznego ww. budynku. W oparciu o tezy "Ekspertyzy stanu technicznego budynku..." nr [...]z grudnia 2009 r. autorstwa inż. [...]oraz "Ekspertyzy mykologicznej" nr [...]z grudnia 2009 r. autorstwa rzeczoznawcy budowlanego inż. [...]nakazano: naprawić więźbę dachową, w tym wymienić zagrzybione belki konstrukcji dachu; usunąć nieszczelności pokrycia dachowego; naprawić instalację odgromową; uzupełnić oszklenia w oknach poddasza i parteru; scalić stosownym zaczynem injekcyjnym pęknięcia przebiegające w ścianach po trasie spoin; zabezpieczyć schody wewnętrzne przed "groźbą upadku". Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ wskazał, że w protokole kontroli okresowej pięcioletniej ww. budynku stacyjno-mieszkalnego z dnia 11 grudnia 2002 r. [...]stwierdziła nieodpowiedni stan techniczny obiektu mogący stwarzać zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi, wskazując konieczność częściowej wymiany stolarki okiennej i drzwiowej, przebudowy kominów, naprawy więźby dachowej i wymiany pokrycia dachu. W roku 2003 [...], lokatorka budynku, zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku. Pismem z dnia 21 kwietnia 2007 r. [...]zwróciła się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie stanu technicznego przedmiotowego budynku. Organ wskazał, że w dniu 20 października 2008 r. dokonano kontroli budynku, w trakcie której ustalono, że obiekt jest dwukondygnacyjny, bez piwnic, znajdują się w nim dwa lokale mieszkalne i pomieszczenie służbowe. Stwierdzono, że stan techniczny budynku jest nieodpowiedni, mogący stwarzać zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Zauważono widoczne ugięcia krokwi, zawilgocenie krokwi i łat oraz miejscową korozję biologiczną krokwi, nieszczelności połaci dachu, nieszczelności przy kominach oraz w koszach, zaleganie gruzu na poddaszu, spękanie tynków przewodów kominowych, brak oszklenia w oknie poddasza, niewłaściwe odwodnienie dachu, brak opaski odwadniającej oraz zatkany wylot rury spustowej, a także zerwany zwód pionowy instalacji odgromowej. Tynki zewnętrzne wykazują miejscowe ubytki. Prawy narożnik od frontu uszkodzony (brak tynku i uszkodzone cegły). W mieszkaniu na I. piętrze stwierdzono liczne zacieki i wykwity na suficie oraz w okolicy punktu świetlnego, jak również w narożach pokoju, pionowe pęknięcie w węźle sanitarnym. W trakcie kontroli zapoznano się m.in. z treścią ww. protokołu kontroli okresowej pięcioletniej oraz protokołu kontroli okresowej rocznej z dnia 27 września 2008 r., w którym autor [...] stwierdził zły stan techniczny stolarki okiennej i drzwiowej oraz mierny stan techniczny: stropów drewnianych, podłóg, posadzek, schodów, tynków, więźby dachowej (nakazując podparcie skrajnej płatwi), wyłazu na dach (brak drabinki kominiarskiej), instalacji wodnej i kanalizacyjnej oraz sieci sanitarnej zewnętrznej. Zapoznano się także z treścią protokołu pomiarów elektrycznych z października 2006 r., którego autorzy uznali konieczność wymiany instalacji elektrycznej w mieszkaniu nr 1 i na klatce schodowej, stwierdzając możliwe zagrożenie porażeniowe ze strony instalacji elektrycznej w mieszkaniu nr 1. Organ wszczął postępowanie w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego i decyzją nr [...]z dnia [...] października 2008 r., na podstawie art. 62 ustawy Prawo budowlane nakazał [...] S.A. dokonać kontroli stanu technicznego oraz przedłożyć ekspertyzę stanu technicznego. Dnia 15 grudnia 2008 r. wpłynęły do organu dokumenty: m.in. "Opis badania skuteczności ochrony przeciwporażeniowej", w którym stwierdzono nieprawidłowości w mieszkaniu nr 1 i na klatce schodowej wskazując: "Przewody charakteryzują się niskimi właściwościami mechanicznymi, co może doprowadzić do ukruszenia lub upalenia. Jeżeli jest to przewód PEN, może to spowodować zagrożenie porażeniowe", "Opis badania rezystancji izolacji instalacji i urządzeń" z października 2006 r., w którym zawarto te same uwagi, co w "Opisie badania skuteczności ochrony przeciwporażeniowej". Przedłożono również "Ekspertyzę stanu technicznego budynku stacyjnego ul. [...] w [...]" z [...] grudnia 2008 r. autorstwa mgr inż. [...], uprawnionego bez ograniczeń do kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, w której autor stwierdził zły stan techniczny: więźby dachowej, pokrycia dachu, stropów międzykondygnacyjnych, stolarki okiennej i drzwiowej, tynków zewnętrznych, rynien i rur spustowych oraz instalacji odgromowej; mierny stan techniczny: fundamentów i ścian fundamentowych, schodów drewnianych, podłóg i posadzek oraz kominów; zadowalający stan techniczny ścian konstrukcyjnych, które jednak są zawilgocone, z licznymi ubytkami tynku, nie wykazują uszkodzeń mogących mieć wpływ na obniżenie wytrzymałości. Autor ekspertyzy uznał, że stan techniczny budynku kwalifikuje go do rozbiórki i zalecił wykwaterowanie mieszkających tam rodzin, w piśmie wyjaśniającym stwierdził, że budynek stwarza zagrożenie życia i zdrowia ludzi zamieszkujących budynek. W dniu 4 maja 2009 r. organ dokonał oględzin, podczas których potwierdzono niewłaściwe odwodnienie dachu, brak opaski odwadniającej oraz zatkany wylot rury spustowej, zerwany zwód pionowy instalacji odgromowej, stwierdzono zaleganie gruzu na poddaszu, spękanie tynków przewodów kominowych, brak oszklenia w oknie poddasza i na parterze od strony północnej oraz miejscowy brak tynku, pęknięcia (w tym pionowe) i wybrzuszenia tynków zewnętrznych, uszkodzenia ścian zewnętrznych. Decyzją nr [...]z dnia [...] maja 2009 r., w oparciu o art. 68 ustawy Prawo budowlane, organ nakazał [...] S.A. opróżnić i wyłączyć z użytkowania w całości budynek stacyjny w [...] do dnia 31 lipca 2009 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że po wszczęciu niniejszego postępowania, postanowieniem nr [...]z dnia [...] marca 2014 r., wezwał [...] S.A. do przedłożenia dodatkowych dowodów. Dnia 22 kwietnia 2014 r. przedłożono dokumenty dotyczące stanu technicznego obiektu, w tym m.in.: "Ekspertyzę mykologiczną" nr [...]z grudnia 2009 r., w której rzeczoznawca budowlany inż. [...]stwierdził: "Stan techniczny obiektu wynika z zamoczenia przegród budowlanych, braku lub niesprawnych izolacji pionowych ścian fundamentowych, brakiem izolacji poziomych murów fundamentowych, przecieków połaci dachu. Więźba dachowa posiada widoczne załamania płaszczyzny dachu. Nie stwierdzono korozji biologicznej więźby, za wyjątkiem spiżarni. W połaci dachu stwierdzono liczne prześwity i lokalne przecieki". Określił stopień zużycia i uszkodzeń elementów budowli w wyniku postępującej korozji biologicznej i chemicznej. Ekspert stwierdził, że obiekt wymaga prac remontowych w trybie natychmiastowym z uwagi na stwierdzone występowanie grzyba pleśniowego na ścianach lokalu mieszkalnego na parterze i grzyba domowego białego na więźbie dachowej w spiżarni nr 1. Za konieczne autor uznał: wymianę poszycia dachu z instalacją odwadniającą; wymianę zagrzybionych belek konstrukcji dachu; wykonanie izolacji pionowej murów fundamentowych; wykonanie przepony poziomej w murach na poziomie posadzki; wykonanie nowych warstw posadzkowych w parterze z izolacją poziomą; oczyszczenie, skucie skorodowanych tynków i ich uzupełnienie; odgrzybienie ścian i pomalowanie ścian specjalnymi farbami; ocieplenie budynku wg odpowiedniego projektu. Przedłożono ponadto "Ekspertyzę stanu technicznego budynku..." nr [...]z grudnia 2009 r., w której rzeczoznawca budowlany inż. [...]określił zakres rzeczowy robót remontowych budynku, które wyeliminują zagrożenie zdrowia i życia użytkowników lokali mieszkalnych. Stwierdził, że budynek wybudowano w roku 1892, od chwili powstania budynek nie był poddany remontowi kapitalnemu. Autor zauważył pęknięcia na ścianach nośnych zewnętrznych przebiegające pionowo od nadproża okien (włącznie) w parterze do dolnych otworów okienek poddasza (...) które nie występowały rok temu świadczą o tym, że następuje stopniowe niszczenie budynku wskutek braku jego ochrony przed szkodliwymi warunkami atmosferycznymi, nieogrzewania zimą pomieszczeń niewykorzystywanych, braku izolacji przeciwwilgociowej poziomej i pionowej ścian fundamentów, zmian warunków gruntowo- wodnych w poziomie posadowienia, oraz zużycie i zmęczenie materiałowe". Autor powołał się na ustalenia i zalecenia ekspertyzy mykologicznej oraz dodatkowo stwierdził, że należy: skuć tynki na całej powierzchni elewacji i pozostawić ściany do wyschnięcia od kwietnia do października; pęknięcia w ścianach przebiegające po trasie spoin scalić stosownym zaczynem injekcyjnym; wykonać drenaż opaskowy wokół budynku w poziomie posadowienia budynku; wymienić stropy drewniane na żelbetowe, stalowe lub ceramiczne z uwagi na 50% zużycie techniczne; wymienić stolarkę okienną i drzwiową; przebudować schody wewnętrzne, gdyż grożą upadkiem; przemurować i ocieplić kominy w części ponad dachem; odbudować instalację odgromową budynku. Wykonanie takiego remontu zostało uznane przez autora za nieopłacalne i ekonomicznie nieracjonalne, jednak autor wskazał, że "po dokonaniu stosunkowo niewielkiego remontu (dach, odwodnienie) budynek mógłby zmienić przeznaczenie, np. magazynowy - nieogrzewany, trwając do "śmierci" technicznej". Pismem z dnia 26 sierpnia 2014 r. [...] S.A. poinformowała, że budynek został opróżniony i wyłączony z eksploatacji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że art. 61 i art. 70 ustawy Prawo budowlane nakładają na właścicieli i zarządców obiektów budowlanych obowiązek utrzymania ich w należytym stanie technicznym. W przypadku, gdy właściciel lub zarządca obiektu nie realizuje obowiązków nałożonych na niego przez ww. przepisy, organ nadzoru budowlanego ma podstawę do ingerencji w działanie właściciela czy zarządcy budynku, niezależnie od jego woli m.in. w trybie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, który stanowi: W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że w niniejszej sprawie po opróżnieniu obiektu i wyłączeniu go z użytkowania należy uznać, że nie występują zagrożenia, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy. Zdaniem organu materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie potwierdza naruszenie norm art. 61 i 70 ustawy Prawo budowlane przez właściciela i zarządcę obiektu. Organ podniósł, że nieodpowiedni stan techniczny obiektu jest wynikiem długoletnich zaniedbań, a wykonywane remonty i naprawy nie poprawiły tego stanu, za wyjątkiem robót wykonanych przy instalacji elektrycznej. Stwierdził, że pozostawienie obiektu w obecnym stanie bez dalszych napraw doprowadzi do utraty resztek jego sprawności technicznej, a nawet zniszczenia substancji obiektu. Wskazał, że płaszczyzna dachu obiektu jest załamana, konstrukcja dachu zagrzybiała, dach przecieka, schody wewnętrzne grożą upadkiem, pionowe spękania ścian nośnych zewnętrznych i ich wybrzuszenia mogą wskazywać na ich odchylenie od pionu lub uszkodzenie fundamentów. Organ zauważył przy tym, że w roku 2008 autor ekspertyzy nie stwierdził uszkodzeń mogących mieć wpływ na obniżenie wytrzymałości, ale już w roku 2009 ten sam ekspert stwierdził pęknięcia pionowe dowodzące, że następuje stopniowe niszczenie budynku. Organ podkreślił, że stan pokrycia dachowego oraz przenikanie wody do wnętrza obiektu narusza przepisy § 315 i § 316 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2002.75.690 z późn. zm.). Obniżenie bezpieczeństwa konstrukcji obiektu narusza przepisy § 203 i § 204 tego samego rozporządzenia. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zasadne jest zatem wydanie nakazu w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, wobec czego nałożono na właściciela obiektu obowiązki najpilniejsze do wykonania. [...]S.A. złożyły odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]grudnia 2014 r. Spółka podniosła, że rozstrzygnięcie zostało wydane w związku z treścią dwóch ekspertyz, z których pierwsza (inż. [...]) wskazywała na konieczność wykonania prac remontowych, zaś druga (inż. [...]) określiła wykonanie remontu jako nieopłacalne i ekonomicznie nieracjonalne. Z drugiej opinii wynika ponadto, że stosunkowo niewielki remont w zakresie dachu i odwodnienia pozwoliłby na zmianę przeznaczenia obiektu na np. magazynowy. Zdaniem Spółki stanowisko organu jest niekonsekwentne, z jednej bowiem strony opiera się na opinii inż. [...], o czym świadczy nałożenie obowiązków wynikających z opinii, z drugiej zaś strony pomija stanowisko rzeczoznawcy w zakresie możliwości wykonania niewielkiego remontu (dach, odwodnienie). Podkreślono ponadto w odwołaniu, iż organ ma świadomość, że [...] S.A. nie jest zainteresowana remontem w zakresie nakazanym w decyzji, zmierzającym do doprowadzenia obiektu do stanu, jaki niezbędny jest z punktu widzenia jego dotychczasowego przeznaczenia. Wskazano, że obiekt jest aktualnie nieużytkowany i odwołujący nie zamierza go użytkować zgodnie z minionym przeznaczeniem, w szczególności nie będzie on użytkowany na cele mieszkalne. [...] S.A. podkreśliła, że w jej interesie jest jedynie zabezpieczenie samego obiektu budowlanego, co zostało już dokonane. Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. znak [...]Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania [...]S.A. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...]z dnia [...] grudnia 2014 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ I instancji nakazał jedynie wykonanie najpilniejszych robót budowlanych, które dotyczą zabezpieczenia budynku przed dalszym niszczeniem, tj. usunięcie nieszczelności pokrycia dachowego, uzupełnienie oszklenia w oknach poddasza i parteru, organ I instancji wyznaczył racjonalny zakres typowych robót naprawczo-zabezpieczających, niezbędnych do zapobieżenia dalszej degradacji budynku i usunięciu zagrożeń, jak zabezpieczenie schodów wewnętrznych przed groźbą upadku, wymianę zagrzybionych belek konstrukcji dachu czy naprawienie instalacji odgromowej. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zgodził się ze stanowiskiem zawartym w odwołaniu, że roboty budowlane nakazane decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wymuszają wykonanie remontu budynku zmierzającego do odtworzenia funkcji mieszkalnej budynku, którą to funkcją odwołujący nie jest zainteresowany. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że organ I instancji nie nakazał wykonania zaleceń wskazanych w ekspertyzach technicznych: "Ekspertyzie stanu technicznego budynku stacyjnego, ul. [...]w [...]" Nr [...]z grudnia 2009 r. autorstwa inż. [...]i "Ekspertyzie mykologicznej" nr [...]z grudnia 2009 r. autorstwa rzeczoznawcy budowlanego inż. [...]. GINB wskazał, że ww. ekspertyzy w zaleceniach końcowych (odpowiednio pkt 5 i 9 ekspertyzy) przewidywały wykonanie naprawy głównej budynku, natomiast [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył obowiązki w sposób możliwie minimalny. Intencją organu I instancji nie było zatem przywrócenie budynkowi stacyjnemu funkcji mieszkalnej, a jedynie zabezpieczenie budynku przed dalszą degradacją. Organ podkreślił, że argumentacja [...]S.A. o braku uzasadnienia ekonomicznego dla wykonania nakazanych robót budowlanych nie może stanowić samoistnej, wobec braku innych przesłanek, podstawy do uchylenia decyzji. [...] S.A. złożyły skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r., powtarzając argumentację podniesioną w odwołaniu od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. Spółka podniosła, że nie jest zainteresowana remontem w zakresie nakazanym w decyzji, zmierzającym do doprowadzenia obiektu do stanu, jaki niezbędny jest z punktu widzenia jego dotychczasowego przeznaczenia. Obiekt jest aktualnie nieużytkowany i Spółka nie zamierza go użytkować na cele mieszkalne. [...] S.A. podkreśliła, że w jej interesie jest jedynie zabezpieczenie samego obiektu budowlanego, co zostało już dokonane. Skarżąca wskazała, że dopiero w razie stwierdzenia, że konieczne jest dodatkowo wykonanie określonych robót budowlanych, organ powinien określić ich zakres w sposób możliwie minimalny, przy uwzględnieniu stanowiska skarżącej, a także faktu, że obiekt budowlany nie jest i nie będzie użytkowany. Tymczasem, zdaniem skarżącej, nakazane zostały roboty budowlane nieopłacalne i ekonomicznie nieracjonalne. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r., utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., wydaną w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, którą organ I instancji nakazał [...]S.A. usunąć stwierdzone nieprawidłowości stanu technicznego budynku stacyjno-mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...], obr. [...]przy ul. [...], gmina [...], tj. naprawić więźbę dachową, w tym wymienić zagrzybione belki konstrukcji dachu; usunąć nieszczelności pokrycia dachowego; naprawić instalację odgromową; uzupełnić oszklenia w oknach poddasza i parteru; scalić stosownym zaczynem injekcyjnym pęknięcia przebiegające w ścianach po trasie spoin; zabezpieczyć schody wewnętrzne przed "groźbą upadku". Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Decyzja, o której mowa w powołanym przepisie stanowi konsekwencję ciążącego na zarządcy oraz właścicielu obiektu budowlanego obowiązku wynikającego z art. 61 ust. 1 Prawa budowlanego, którym jest utrzymywanie i użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2, a więc użytkowanie w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywanie w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7. Podkreślić trzeba, że organy administracyjne wydając decyzje w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane nie tworzą zatem dla właściciela czy zarządcy obiektu budowlanego nowych obowiązków, a jedynie konkretyzują obowiązki wynikające wprost z przepisów prawa, których realizację podmioty te zaniedbały. Zaznaczyć także należy, że decyzje wydawane w oparciu o art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego mają charakter związany, bowiem organ nadzoru budowlanego po ustaleniu wystąpienia którejkolwiek z przesłanek określonych w powyższym przepisie jest nie tylko uprawniony, ale i zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Obowiązek wykonania nałożonych robót budowlanych ma przy tym jedynie charakter naprawczy, a sam ich rodzaj oraz zakres zależy od rodzaju stwierdzonych nieprawidłowości. Sąd podziela ocenę dokonaną przez organy obu instancji w niniejszej sprawie, że w odniesieniu do budynku stacyjno-mieszkalnego położonego na działce nr [...] przy ul. [...]w [...] zaszły podstawy do wydania, w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku. Postępowanie przeprowadzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pozwoliło na niewątpliwe ustalenie, że stan techniczny spornego obiektu budowlanego jest nieodpowiedni. Stan taki wynika zarówno z przeprowadzanych przez organ oględzin budynku, stwierdzony został również ustaleniami zawartymi w przedłożonych w toku postępowania ekspertyzach. Podczas oględzin budynku dokonanych przez organ I instancji w dniu 20 października 2008 r. stwierdzono m.in. widoczne ugięcia krokwi, zawilgocenie krokwi i łat, nieszczelności połaci dachu, brak oszklenia w oknie poddasza, niewłaściwe odwodnienie dachu, brak opaski odwadniającej, zerwany zwód pionowy instalacji odgromowej. W trakcie kolejnych oględzin przeprowadzonych w dniu 4 maja 2009 r. zauważono dodatkowo brak oszklenia w oknie poddasza i na parterze od strony północnej oraz pęknięcia i wybrzuszenia tynków zewnętrznych, uszkodzenia ścian zewnętrznych. Z przedłożonej w toku postępowania "Ekspertyzy stanu technicznego budynku stacyjnego ul. [...]w [...]" z [...] grudnia 2008 r. autorstwa mgr inż. [...]wynika zły stan techniczny: więźby dachowej, pokrycia dachu, stropów międzykondygnacyjnych, stolarki okiennej i drzwiowej, tynków zewnętrznych, rynien i rur spustowych oraz instalacji odgromowej; mierny stan techniczny: fundamentów i ścian fundamentowych, schodów drewnianych, podłóg oraz kominów. W "Ekspertyzie mykologicznej" nr [...]z grudnia 2009 r. rzeczoznawca budowlany inż. [...]stwierdził, że: "więźba dachowa posiada widoczne załamania płaszczyzny dachu (...) W połaci dachu stwierdzono liczne prześwity i lokalne przecieki". Z kolejnej ekspertyzy sporządzonej przez inż. [...]nr [...]z grudnia 2009 r. wynika ponadto, że "zauważono pęknięcia na ścianach nośnych zewnętrznych przebiegające pionowo od nadproża okien (włącznie) w parterze do dolnych otworów okienek poddasza. Pęknięcia muru zewnętrznego ścian nośnych, które nie występowały rok temu świadczą o tym, że następuje stopniowe niszczenie budynku (...)". Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdza zatem, że stan techniczny obiektu jest nieodpowiedni, przy czym warto zauważyć, że strona skarżąca ustaleń tych nie neguje. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zobligowany był zatem wydać decyzję w oparciu o art. 61 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nakazującą [...] S.A. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Podkreślić jednocześnie trzeba, że bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy pozostaje okoliczność, że budynek nie jest użytkowany, bowiem dopóki przedmiotowy budynek istnieje, na właścicielu ciążą obowiązki określone w rozdziale 6. ustawy Prawo budowlane, w szczególności wynikający z art. 61 ustawy obowiązek dotyczący utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym. Usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego nie jest zatem uzależnione od użytkowania budynku. Sam fakt stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego obiektu obliguje organy nadzoru budowlanego do podjęcia stosownych działań, w tym wydania decyzji określającej zakres niezbędnych do wykonania robót budowlanych. Podkreślić trzeba, że działania organu nadzoru budowlanego wynikające z art. 66 Prawa budowlanego, mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania i utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym, wbrew stanowisku strony skarżącej, nie mogą być warunkowane i zależne od ewentualnych zamiarów właściciela czy zarządcy obiektu. Oczywistym jest, że to właściciel czy zarządca obiektu decyduje o jego przeznaczeniu czy użytkowaniu, w sytuacji jednak, gdy podmioty te nie realizują wynikających z przepisów prawa obowiązków, gdy zaniechano działań polegających na utrzymaniu substancji obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym, to obowiązkiem organu administracyjnego jest wydanie nakazu, który ma służyć doprowadzeniu obiektu do odpowiedniego stanu. Nie jest więc rolą organu działającego w trybie przepisu art. 66 ustawy badanie planów właściciela lub zarządcy odnośnie danego obiektu i uzależnianie rodzaju robót od tego, czy właściciel jest nimi zainteresowany. Zaistnienie którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane obliguje organy nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości. Wyjaśnienia jednocześnie wymaga, że przywołany w skardze na potwierdzenie argumentu o konieczności uwzględniania przez organ zamiarów właściciela budynku wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2009 r. II OSK 515/08 zapadł w zupełnie innym stanie faktycznym i prawnym, aniżeli w niniejszej sprawie i dotyczył stosowania art. 67 ustawy, przewidującego możliwość wydania decyzji o nakazie rozbiórki nieużytkowanego lub niewykończonego obiektu budowlanego, który nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia. Zauważyć jednocześnie trzeba, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej, nałożone na nią obowiązki nie zmierzały do doprowadzenia budynku do stanu pozwalającego na użytkowanie budynku jako mieszkalnego, którą to funkcją [...] S.A. nie jest zainteresowana. W ocenie Sądu zgodzić się należy z Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, że nałożono na stronę obowiązki w minimalnym zakresie, niezbędnym do zachowania konstrukcji budynku i zabezpieczenia go przed dalszą degradacją i niszczeniem. Zaznaczyć należy, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykonania wszystkich prac wskazanych w dostarczonych w toku postępowania ekspertyzach, które autorzy ekspertyz uznali za konieczne. Obowiązek usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku ograniczono jedynie do niektórych zaleceń zawartych w przedłożonych ekspertyzach. Warto zwrócić uwagę, że w "Ekspertyzie mykologicznej" z grudnia 2009 r. jej autor inż. [...]za niezbędne uznał m.in.: wymianę poszycia dachu z instalacją odwadniającą; wykonanie izolacji pionowej murów fundamentowych; wykonanie w pomieszczeniach parteru nowych warstw posadzkowych z izolacją poziomą; oczyszczenie, skucie skorodowanych tynków i ich uzupełnienie; odgrzybienie i pomalowanie ścian; ocieplenie budynku. W ekspertyzie z 2009 r. inż. bud. [...]stwierdził, że należy: skuć tynki zewnętrzne na całej powierzchni elewacji; wykonać drenaż opaskowy wokół budynku w poziomie posadowienia budynku; wymienić stropy drewniane na żelbetowe, stalowe lub ceramiczne; wymienić stolarkę okienną i drzwiową; przemurować i ocieplić kominy w części ponad dachem. Obowiązku wykonania takich robót jednak na stronę skarżącą nie nałożono. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy zaistniały przesłanki do wydania decyzji w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo określił zakres niezbędnych do wykonania robót budowlanych, mających na celu doprowadzenie przedmiotowego budynku do odpowiedniego stanu technicznego. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).