VII SA/Wa 1057/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś Sędziowie: WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.) WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi "[...]" [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdów oddala skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) decyzją z [...] kwietnia 2020 r. [....], na podstawie art. 29 ust. 1 i ust. 4 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 470 – dalej u.d.p.) i art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a, po rozpoznaniu wniosku [...][...][...] Sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy – utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2020 r. [...] odmawiającą udzielenia zezwolenia na przebudowę dwóch zjazdów indywidualnych z dodatkowej jezdni w pasie drogowym drogi ekspresowej [...] do działek nr [...] i [...], obręb [...]. Organ przytoczył art. 29 ust. 1 i 4 u.d.p. i podkreślił, że decyzja w tym trybie wydawana jest w ramach uznania administracyjnego, którego granice określa interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy oraz przepisy. Podlega on ograniczeniom wynikającym z rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2016 r., poz. 124 ze zm.- dalej rozporządzenie). GDDKiA wskazał, że art. 2 u.d.p. określa klasyfikację dróg publicznych dzieląc je na kategorie i klasy. Kategoriom przypisuje się pierwszeństwo. Zgodnie z § 3 pkt 4 ww. rozporządzenia klasą drogi jest przyporządkowanie drodze odpowiednich parametrów technicznych wynikających z jej cech funkcjonalnych. W myśl § 4 ust. 1 w celu określenia wymagań technicznych i użytkowych wprowadza się klasy dróg oraz ich hierarchię zaczynając od drogi o najwyższych parametrach tj. m. in. ekspresowe "S". Zgodnie zaś z § 8a ust. 1 rozporządzenia obsługa ruchu z terenów przyległych do pasa drogowego drogi publicznej, z zachowaniem warunków zawartych w § 9, może być realizowana przez: 1) inne drogi publiczne i drogi wewnętrzne, w tym dojścia i dojazdy do nieruchomości - zlokalizowane poza jej pasem drogowym; 2) dodatkowe jezdnie, odpowiadające parametrom technicznym dróg klasy D, L lub Z - zlokalizowane w jej pasie drogowym. Dalej wyjaśnił, że dodatkowe jezdnie obsługują ruch z terenów przyległych do pasa drogowego drogi publicznej, jeżeli na skutek budowy/przebudowy, nieruchomość utraci do niej dostęp. Taja jezdnia nie jest więc samoistna i pełni rolę służebną wobec drogi głównej umożliwiając ruch lokalny, a zarządcy drogi dojazd do drogowych obiektów budowlanych i urządzeń technicznych. Musi spełniać warunki techniczne dla jej klasy (por. wyrok NSA z 20 grudnia 2016 r., sygn. I OSK 313/15). Dodatkowa jezdnia przy drodze ekspresowej S5 odpowiada parametrom drogi klasy dojazdowej (D). Ma jezdnię o szer. 3,5 m, nawierzchnię dla obciążenia ruchem kategorii KR- 1, a więc jej podbudowa nie jest przystosowana dla pojazdów ciężarowych z max dopuszczalnym naciskiem na oś - 115 kN/oś, a na działkach strony ma powstać obiekt handlowo – usługowy. Drogi dojazdowe do gruntów rolnych, leśnych, zbiorników retencyjnych i urządzeń obsługi drogi S5 mają zatem najniższe parametry, zakładające ruch sporadyczny głównie pojazdów rolniczych. Droga D13P o dopuszczalnym nacisku osi do 100 kN/oś, nie jest zatem przystosowana do obciążeń związanych z działalnością gospodarczą. Następnie organ przytoczył definicję zjazdu publicznego (§ 76a ust 1) i zaznaczył, że kryteria przebudowy zjazdu indywidualnego do parametrów zjazdu publicznego są bardziej rygorystyczne, gdyż przenosi on znacznie większy i cięższy ruch z obiektu, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Powołując się na orzecznictwo podkreślił, że podstawową zasadą zarządcy drogi jest bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Podał, że § 113 ust. 7 rozporządzenia wskazuje tylko przykładowe miejsca zagrażające bezpieczeństwu ruchu drogowego. Zgodnie z § 113 ust. 7 pkt 1 w zw. z § 78 ust. 1 cyt. rozporządzenia, zjazd publiczny nie może być usytuowany w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, a w szczególności w obszarze oddziaływania skrzyżowania lub węzła. Wyjaśnił pojęcie obszaru węzła i obszaru oddziaływania węzła. A w tej sprawie, m.in. z dokumentacji fotograficznej, zdjęć z geoportalu, zdjęć satelitarnych i projektu stałej organizacji ruchu wynika, że proponowane zjazdy publiczne znajdowałyby się w samym węźle [...]. Ponadto, według projektu stałej organizacji ruchu na odcinku działek strony znajduje się znak A-l (niebezpieczny zakręt w prawo). Zgodnie z rozporządzeniem z 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2310 ze zm.) i z 3 lipca 2003 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 220, poz. 2181 ze zm.) w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach znak A-l "stosuje się jeżeli na łuku dochodzi do częstych wypadków lub kolizji". Znaki ostrzegawcze stosuje się zatem w celu uprzedzenia o takich miejscach, w celu zachowania przez kierujących szczególnej ostrożności. Zdaniem GDDKiA, pozytywne rozpatrzenie wniosku naruszyłoby § 113 rozporządzenia i zasadę bezpieczeństwa ruchu drogowego. Na poparcie tego stanowiska organ powołał orzecznictwo. Dlatego należało przedłożyć interes społeczny nad indywidualnym. Wskazał też, że prawo własności nie jest prawem absolutnym, co wynika z Konstytucji RP, prawa cywilnego i administracyjnego. Podlega ono wielu ograniczeniom, w tym administracyjnoprawnym. Kategoryczne stanowisko organu wynika z prymatu zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym nad słusznym interesem wnioskodawcy. Następnie obszernie przedstawił relację między interesem społecznym a słusznym interesem obywatela. Skargę na powyższą decyzję złożyła [..][...][...] Sp. z o.o. zarzucając naruszenie: a) art. 29 ust. 1 i 4 u.d.p. przez nieuzasadnioną odmowę wydania zgody na przebudowę zjazdu, w sytuacji gdy brak jest ku temu przesłanek, w tym wynikających z warunków technicznych; b) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 6 kpa przez nietrafne jego zastosowanie wobec wadliwej subsumpcji stanu faktycznego do art. 29 ust. 1 i 4 u.d.p. tj. z naruszeniem zasady praworządności; - art. 8 kpa przez wadliwą subsumpcję stanu faktycznego do art. 29 ust. 1 i 4 u.d.p. tj. z naruszeniem zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji; - art. 7 k.p.a. przez przekroczenie zasady uznania administracyjnego. Skarżąca wniosła o zmianę decyzji poprzez uwzględnienie wniosku, zasądzenie kosztów postępowania i przeprowadzenie dowodu z załączonego nagrania na okoliczność lokalizacji drogi, lokalizacji i założeń planowanej inwestycji oraz stanu wykonania drogi i jej warunków umożliwiających uwzględnienie wniosku. Zdaniem strony, organ winien ocenić sprawę indywidualnie, wyważyć interes społeczny i indywidualny oraz uwzględnić prawo własności i wówczas wydać decyzję w granicach uznania administracyjnego. Natomiast organ wypaczył żądanie i usiłuje wskazać, że przebudowa ingeruje w bezpieczeństwo ruchu drogowego. Skarżąca zaznaczyła, że: -droga [...] nie znajduje się w pasie drogowym drogi [..], tylko w węźle [...] w jednostce [...]. Jest drogą dojazdową do pól, stacji transformatorowej i rozpoczyna się zjazdem na zakręcie obwodnicy [....]; - oznakowanie ustawiono od wybudowania drogi, nie jest więc wynikiem wypadków lub kolizji na tym odcinku, które występują tu sporadycznie, pomimo zjazdu — w krzywiźnie zakrętu — na drogę [...]; - ze zjazdu i drogi [...] korzystały maszyny rolnicze, pojazdy energetyki, a więc była i jest wykorzystywana przez pojazdy gabarytami przekraczające pojazdy, które będą korzystały z drogi w przypadku wykorzystania gospodarczego przez skarżącą; - dotychczasowy zjazd nie zmniejszał płynności ruchu i nie zwiększał zagrożenia bezpieczeństwa, a stanowisko organu jest hipotetyczne, nie wynika z analiz, nie jest poparte zdarzeniami; skarżąca korzysta z obwodnicy kilka razy dziennie i nie dochodzi tam niemal do żadnych wypadków, aograniczenia prędkości gwarantują prawidłowe i bezpieczne korzystanie ze zjazdu głównego; - zjazdy zbudowano jako zjazdy indywidualne, choć już w dacie projektu obowiązywał miejscowy plan uzgodniony z GDDKiA, przeznaczający działki [...] i [...] na działalność gospodarczą; - zjazdy wykonano sprzecznie z projektem węższe, po jedynym dla dwóch działek, zamiast zjazdu indywidualnego dla każdej z tych działek, węższe od projektowanych. Stąd nietrafne organ odwołał się do sprzeczności z § 7 ust. 1 i § 113 cyt. rozporządzenia. Dotychczasowy zjazd już obecnie jest publiczny, gdyż zjazd zbiorczy w drogę [...] prowadzi do nieruchomości użytkowania trafostacji (a zatem działalności gospodarczej), do prowadzenia produkcji rolnej, która zagraża bezpieczeństwu użytkowników drogi [...] — winna być traktowana jako równoważna z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zwłaszcza, że ze zjazdu będą korzystać pojazdy osobowe, bądź dostawcze do 3,5 tony DMC. Skarżąca zamierza zbudować na ww. działkach budynek biurowy i 3 punkty ładowania osobowych bądź dostawczych pojazdów elektrycznych oraz 3 punkty ładowania dla własnych, wykorzystywanych w działalności skarżącego, pojazdów elektrycznych. Pojazdy te nie będą więc zwiększać obciążenia drogi, czy zaburzać płynność ruchu. Bez znaczenia pozostaje także położenie drogi [...] w rejonie, czy w węźle, bo wniosek nie dotyczy przebudowy zjazdów z dróg głównych węzła, jak i droga [...], choć leży w sąsiedztwie drogi [..], od węzła oddziela ją obwodnica [...] i ronda, z których ruch jest kierowany na drogę [...]. Lokalizację drogi [...] i zjazdów obrazuje nagranie załączone do skargi. Względy bezpieczeństwa ruchu drogowego nie sprzeciwiają się zatem uwzględnieniu wniosku. Dalej strona opisała obszernie rodzaj planowanej działalności gospodarczej. Wskazała, że decyzja odmowna przekracza granice uznania administracyjnego, a wobec braku możliwości innego usytuowania zjazdów publicznych ogranicza jej prawo własności. Dodała, że zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego były uzgadniane z GDDKiA i od początku przewidywały wykorzystanie w/w działek na działalność gospodarczą. Następnie powołała poglądy NSA odnośnie interesu społecznego, ograniczania prawa własności w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego. W odpowiedzi na skargę organ w niósł o jej oddalenie. W dniu 12 stycznia 2021r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej powołujące się m.in na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2020r. w sprawie VI SA/Wa 1207/20, który podzielił argumentację strony co do naruszenia przepisów postępowania, 7, 15, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.- dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dodać należy, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu niezależnie od zarzutów skargi. W tej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja GDDKiA z [..] kwietnia 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2020 r. odmawiającą zezwolenia na przebudowę dwóch zjazdów indywidualnych z dodatkowej jezdni położonej w pasie drogowym drogi ekspresowej S5 do działek nr [...] i [...], obręb [...] do parametrów zjazdów publicznych. |Przypomnieć zatem trzeba, że w myśl art. 29 ust. 1 u.d.p. budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika | |nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu | |lub przebudowę zjazdu. Zgodnie z ust. 4 art. 29 przywołanej ustawy zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu| |lub jego przebudowę albo wydać zezwolenie na lokalizację zjazdu na czas określony mając na uwadze wymogi wynikające z warunków | |technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne. Warunki techniczne określa powołane wyżej rozporządzenie w sprawie warunków | |technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Z powyższego wynika, iż organ administracyjny wydając decyzję| |w sprawie zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego lub jego przebudowę, kieruje się względami bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz | |kryteriami wyznaczonymi przez powyższe rozporządzenie. | |Wyjaśnić także należy, że decyzja w sprawie wyrażenia zgody na lokalizację zjazdu, a więc i przebudowę zjazdu indywidualnego na | |publiczny wydawana jest w ramach uznania administracyjnego, co oznacza, że organ ma możliwość wyboru rozstrzygnięcia, niemniej wybór | |ten powinien wynikać z wszechstronnego i obiektywnego rozważenia okoliczności faktycznych sprawy (por. wyroki WSA w Warszawie: z 14 | |września 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 428/05, Lex Polonica nr 18780623 i z 7 marca 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 2235/06 LEX nr 329687). | |Podejmowane w ramach uznania administracyjnego decyzje pozostają pod kontrolą sądu, ale jej zakres jest ograniczony. Sąd bada bowiem | |czy na podstawie przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji uznaniowej, czy organ nie przekroczył granic uznania oraz czy | |uzasadnił rozstrzygnięcie zindywidualizowanymi przesłankami. Badaniu podlega także, czy organ uwzględnił słuszny interes społeczny i | |słuszny interes strony oraz czy respektował konstytucyjną zasadę równości wobec prawa (art. 7 k.p.a.). Sam wybór rozstrzygnięcia przez | |organ na podstawie kryteriów słuszności i celowości pozostaje poza kontrolą sądu administracyjnego. | |W rozpatrywanej sprawie ocena materiału dowodowego nie budzi zastrzeżeń. | |Z akt wynika, że skarżąca domagała się udzielenia zezwolenia na przebudowę dwóch zjazdów indywidualnych z dodatkowej jezdni położonej w| |pasie drogowym drogi ekspresowej S5 do działek nr [....] i [...], obręb [...] do parametrów zjazdów publicznych w związku z planowaną | |na tym terenie działalnością handlowo - usługową. | |Powtórzyć zatem należy, że zgodnie z § 76a rozporządzenia ze względu na wymagania techniczne i użytkowe zjazdy dzieli się na: 1) | |publiczne - określone przez zarządcę drogi jako zjazdy do nieruchomości gruntowych usytuowanych poza pasem drogowym: a) na których | |prowadzona jest lub planowane jest prowadzenie działalności gospodarczej lub działalności o charakterze publicznym, b) na których | |usytuowana jest lub planowane jest usytuowanie nieruchomości budynkowej lub lokalowej, w których prowadzona jest lub planowane jest | |prowadzenie działalności gospodarczej lub działalności o charakterze publicznym, c) które stanowią lub będą stanowić dojazd do | |nieruchomości wymienionych w lit. a lub b. | |Stosownie zaś do § 78 ust 1 rozporządzenia zjazd publiczny powinien być usytuowany zgodnie z wymaganiami określonymi w § 113 ust. 7 | |rozporządzenia ,a więc powinien mieć a) szerokość nie mniejszą niż 5,0 m, w tym jezdnię o szerokości nie mniejszej niż 3,5 m i nie | |większą niż szerokość jezdni na drodze, b) nawierzchnię twardą w granicach pasa drogowego, c) przecięcie krawędzi nawierzchni zjazdu i | |drogi wyokrąglone łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 5 m, d) pochylenie podłużne zjazdu w obrębie korony drogi dostosowane do| |jej ukształtowania, e) na długości nie mniejszej niż 7,0 m od krawędzi korony drogi pochylenie podłużne zjazdu nie większe niż 5%, a na| |dalszym odcinku - nie większe niż 12%. | |Jak stanowi § 8a ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia obsługa ruchu z terenów przyległych do pasa drogowego drogi publicznej, z zachowaniem| |warunków zawartych w § 9, może być realizowana przez dodatkowe jezdnie, odpowiadające parametrom technicznym dróg klasy D, L lub Z - | |zlokalizowane w jej pasie drogowym. | |Zgodnie z ustaleniami organów, przedmiotowa jezdnia dodatkowa [...] została wyposażona z uwagi na jej charakter i funkcję w parametry | |odpowiadające klasie drogi dojazdowej i odpowiada kategorii ruchu KR1, a więc kategorii najniższej, przystosowanej tylko do | |sporadycznego ruchu pojazdów, zapewniającego komunikację do okolicznych terenów rolniczych, leśnych, jak i urządzeń szeroko rozumianej | |infrastruktury drogowej, związanej z obsługą ruchu drogowego na trasie głównej (drodze ekspresowej [...]). Została zatem od początku | |wyposażona w parametry niepozwalające zarówno na zintensyfikowanie ruchu drogowego, jak i poruszanie się pojazdów ciężarowych o nacisku| |osi 115 kN/oś. Taka intensyfikacja ruchu drogowego miałaby niewątpliwie miejsce, skoro skarżąca planuje budowę na opisanych działkach | |budynku biurowo handlowego, trzech punktów ładowania pojazdów elektrycznych osobowych bądź dostawczych (a więc i ciężarowych), a także | |trzy takie punkty na użytek własny, do ładowania pojazdów wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej. | |Ponadto - czego nie neguje sama skarżąca - sporne zjazdy publiczne znajdowałyby się na terenie węzła Świeciechowa drogi ekspresowej | |[...]...]. Obszarem węzła – stosownie do § 3 pkt 10 a cyt. rozporządzenia – są odcinki krzyżujących lub łączących się dróg wraz z | |łącznicami i jezdniami zbierająco-rozprowadzającymi ograniczone początkiem pasa wyłączania i końcem pasa włączania lub skrzyżowaniami | |stanowiącymi elementy tych węzłów; do obszaru węzła wlicza się obszary skrzyżowań stanowiących elementy tego węzła. Natomiast, skoro | |zgodnie z § 113 ust. 7 rozporządzenia wyjazd z drogi do obiektu i urządzenia obsługi uczestników ruchu i wjazd na drogę nie mogą być | |usytuowane w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, a w szczególności w obszarze oddziaływania skrzyżowania lub węzła,| |to tym bardziej nie może być usytuowany w samym węźle. Z powołanego przepisu wynika więc wprost, że zjazd zarówno w obszarze węzła, jak| |i wewnątrz węzła byłby posadowiony w obszarze zagrażającym bezpieczeństwu ruchu drogowego. | |Z podanych przyczyn zasadnie przyjął GDDKiA, że przesłanki przebudowy dwóch zjazdów indywidulanych do parametrów zjazdów publicznych - | |w zaproponowanej przez skarżącą lokalizacji - nie zostały spełnione. | |Słuszne jest przy tym stanowisko, że kryteria udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego, jak i przebudowę zjazdu | |indywidualnego na publiczny muszą być bardziej surowe, niż w przypadku zgody na lokalizację zjazdu indywidualnego. Zjazd publiczny | |generuje bowiem większy, a często dużo większy ruch z obiektu, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza, a tym bardziej o takim| |charakterze jaki przewiduje skarżąca. | |W świetle ustalonego stanu faktycznego i prawnego sprawy, zgodnie z art. 7 k.p.a. wyważając słuszny interes strony w sprawie, organ | |prawidłowo przyznał prymat ważnemu interesowi społecznemu, który nakazuje przestrzegać przepisów prawa, mających na celu ochronę | |bezpieczeństwa ruchu drogowego. O lokalizacji zjazdu nie może zatem decydować subiektywne przekonanie wnioskodawczyni o konieczności | |lokalizacji zjazdów lub względy ekonomiczne. Zasada zachowania bezpieczeństwa ruchu drogowego przekłada się bowiem wprost na ochronę | |takich wartości jak zdrowie i życie ludzkie, które – jak prawo własności - są chronione konstytucyjnie. Mogą zatem ograniczać prawo | |własności. (zob. wyrok NSA z dnia 31 marca 1999 r. sygn. akt II SA 188/99 z dnia 11 lipca 2007 r.; wyrok NSA z dnia 11 lipca 2007 r. | |sygn. akt I OSK 1148/06). | |W konsekwencji nie zasługiwały na uwzględnienie również zarzuty dotyczące naruszenia art. 6, art. 7, art. 8 k.p.a. jak i nie | |uchybiono art. 29 ust. 4 u.d.p. Organ rozważył i uwzględnił wszystkie istotne okoliczności sprawy, które mogły mieć wpływ na jej wynik | |także w kontekście § 9 rozporządzenia. | |Odnosząc się do wniosku o przeprowadzenie dowodu z załączonego do skargi nagrania na okoliczność lokalizacji drogi, lokalizacji i | |założeń planowanej inwestycji oraz stanu wykonania drogi i jej warunków umożliwiających uwzględnienie wniosku Sąd wyjaśnia, że w | |świetle art. 106 § 3 p.p.s.a. uprawniony jest do przeprowadzenia dowodu uzupełniającego wyłącznie z dokumentu. | |Całkowicie niezrozumiała jest natomiast argumentacja zawarta w piśmie procesowym skierowanym do Sądu w dniu 12 stycznia 2021r., w | |której skarżąca powołuje się na uwzględnienie przez WSA w Warszawie w powołanym wyżej wyroku z dnia 20 października 2020r. zarzutów | |naruszenia przepisów postępowania. Orzeczenie to zapadło bowiem w innej sprawie, bo w przedmiocie zezwolenia na lokalizację w pasie | |drogowym drogi ekspresowej S5 (dodatkowa jezdnia [...], odcinek: węzeł [...]) w [...] instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i| |energetycznej. Nie ma zatem jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy niniejszej. | |Z podanych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku, na mocy art. 151 p.p.s.a. | | |