VII SA/Wa 1073/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-08-18

Skład orzekający: Maria Tarnowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli pełnomocnik strony skarżącej nie zapoznał się z treścią wezwania do uzupełnienia braków formalnych?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie podlega uwzględnieniu, gdy strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uzupełniła braków formalnych z powodu niedbalstwa pełnomocnika, który nie zapoznał się z treścią wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania profesjonalnego pełnomocnika obciąża stronę.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia pełnomocnictwa procesowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarga została odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Następnie skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków, argumentując błędy w doręczeniu wezwania. Do wniosku dołączono pełnomocnictwo.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono stronie skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. i J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego i nałożenia na inwestora obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku postanawia: odmówić stronie skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W dniu 20 maja 2014 r. H. K. i J. K. reprezentowani przez pełnomocnika adwokata A. S. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...]. Pismem z dnia 6 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżących został wezwany m.in. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowienie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 23 lipca 2014 r. W dniu 30 lipca 2014 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. Podniósł, że pismo Sądu nosiło tytuł "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu". Wskazał, że "Tym samym pismo określało jednoznacznie przedmiot wezwania, zaś jego złączenie zszywaczem z innymi dokumentami nie dawało podstaw do domniemania, iż wśród tych dokumentów znajduje się ponadto osobne pismo z wezwaniem do usunięcia jeszcze innego braku formalnego skargi. Tak przygotowany przez sekretariat zestaw dokumentów nie odpowiada wymogom zarządzenia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego nr 11 z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych". Ponadto zaznaczono, że Sąd nie zamieścił wykazu wysyłanych pism, czym wprowadził adresata w błąd co do zawartości przesyłki. Do wniosku o przywrócenie terminu zostało dołączone pełnomocnictwo J. i H. K. udzielone adwokatowi A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 ppsa, tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie czynności w terminie powoduje dla strony ujemne skutki w postaci odrzucenia skargi, a co za tym idzie powoduje, że skarga nie będzie rozpoznana merytorycznie. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przyczyny od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Jak podkreśla się w orzecznictwie w przypadku, gdy strona jest reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, gdyż ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania profesjonalnego pełnomocnika procesowego obciąża stronę (postanowienie NSA w Warszawie z dnia 16 października 2012 r., II OZ 895/12, LEX nr 1252299). W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi ponieważ nie przeczytał całego wezwania Sądu do ich uzupełnienia, mając taką możliwość. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało w sposób prawidłowy doręczone pełnomocnikowi i miał on fizyczną możliwość zapoznania się z nim. Jednak tego pełnomocnik nie zrobił, a więc ponosi winę w nieuzupełnieniu braków formalnych skargi. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło