VII SA/Wa 1074/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Trochym (spr.), Sędziowie sędzia WSA Andrzej Nogal, asesor WSA Wojciech Białogłowski, po rozpoznaniu w trybie uproszonym w dniu 16 października 2025 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] ([...]) w przedmiocie nadania tytułu profesora 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję [...] z dnia [...] listopada 2023 r., nr [...]; 2. zasądza od Rady Doskonałości Naukowej na rzecz skarżącego M. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z [...] grudnia 2024 r., nr [...] ([...]), Rada Doskonałości Naukowej (dalej również jako "RDN", lub "organ"), na podstawie art. 228 ust. 9 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.; dalej również jako "P.s.w.n."), po rozpatrzeniu wniosku dr. hab. M. P. (dalej również jako "Skarżący/Kandydat"), o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją RDN z [...] listopada 2023 r., nr [...], odmawiającą wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie Skarżącemu tytułu profesora w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu, w dyscyplinie nauki medyczne – utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję organu. Zaskarżona decyzja RDN została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Postępowanie w sprawie zostało zainicjowane na wniosek Skarżącego z [...] października 2019 r. W dniu [...] lutego 2021 r. RDN, na podstawie art. 228 ust. 5 pkt 2 P.s.w.n., odmówiła wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie Skarżącemu tytułu profesora w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu. W uzasadnieniu organ wskazał, że mimo iż pięciu recenzentów popiera wniosek o nadanie tytułu profesora, to Zespół Nauk Medycznych po zapoznaniu się z treścią opinii i pełną dokumentacją sprawy, w wyniku głosowania tajnego wyraził negatywną opinię w sprawie wystąpienia do Prezydenta RP o nadanie Skarżącemu tytułu profesora. Zespół uznał, że kandydat nie spełnia wymagań ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Prezydium RDN po zapoznaniu się z dokumentacją sprawy i po wysłuchaniu opinii Zespołu Nauk Medycznych podjęło decyzję odmowną (wynik głosowania: tak: 1, nie: 8, wstrzymujące: 1). W ocenie organu, recenzenci nie odnieśli się dokładnie do przesłanek z art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a i b. P.s.w.n., ponieważ nie dokonali oceny osiągnięcia naukowego według kryterium "wybitności" jak i nie wskazali czy została spełniona przesłanka: ,,uczestniczenia w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych lub odbycia stażu naukowego w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, lub prowadziła badania naukowe lub prace rozwojowe w uczelniach lub instytucjach naukowych, w tym zagranicznych’’. Dalej, RDN przedstawił sylwetkę naukową kandydata. Dr hab. M. P. ukończył w 1990 r. kierunek [...] na Wydziale [...] w L., a w 2003 r. studia [...] na Wydziale [...]. Posiada specjalizacje I i II stopnia w zakresie [...]. Dr hab. M. P. od 2013 r. jest zatrudniony w [...] w K.. Przedhabilitacyjny dorobek naukowy dr hab. M. P. jest następujący: 1) 5 pełnotekstowych prac oryginalnych opublikowanych w czasopismach naukowych z listy Journal Citation Reports (IF 5,629; 45 punktów KBN/MNiSzW), 2) 19 pełnotekstowych prac oryginalnych opublikowanych w czasopismach naukowych spoza listy Joumai Citation Reports (76 punktów KBN/MNiSzW), 3) 1 opis przypadku w czasopiśmie z listy Journal Citation Reports (IF 1,699; 20 punktów KBN/MNiSzW), 4) 3 opisy przypadków w czasopismach spoza listy Journal Citation Reports (16 punktów KBK/MNiSzW), 5) 2 prace poglądowe w czasopismach naukowych z listy Journal Citation Reports (IF 6.162; 39 punktów KBN/MNiSzW), 6) 2 prace podglądowe w czasomismach naukowych spoza listy Journal Citation Reports (10 punktów KBN/MNiSzW), 7) 4 artykuły w monografiach. Łączna punktacja przed habilitacją: IF 13,490; 206 punktów KBN/MNiSzW. Przedhabilitacyjny dorobek naukowy dopełniają publikacje z udziałem dra hab. M. P. w badaniach wedle ośrodkowych o łącznym IF 28,899. Badania naukowe kandydata do tytułu profesora z okresu przed habilitacją dotyczyły następujących zagadnień: 1) sepsy i przydatności kardiografii impdedancyjnej u chorych z sepsą (rozprawa doktorska oraz publikacje w Arch Med Sci (21, Celi Mol Biol Lett, J Intensive Care Med i Postępy Hig Med Dośw), 2) biomarkerów, w tym peptydów natriuretycznych i endoteliny-I (publikacje w Folia Cardiol, Arch Med Sci 131, Clin Exp Hypertens, Med Sci Monit, Celi Mol Biol Lett i Curr Med. Chena), 3) kardiologii klinicznej (publikacje w Folia Cardiol i Celi Mol Biol Lett), 4) immunologii klinicznej i terapii pozaustrojowych (publikacje w J Nephrol, Cent Eur J Med), v) epidemiologii i zdrowia publicznego (projekt dotyczący czynników determinujących śmiertelność w oddziałach chirurgicznych, który zaowocował rozprawą habilitacyjną oraz publikacjami w Arch Med. Sci, Cent Eur J Med i czasopiśmie Anestezjologia i Ratownictwo). Po habilitacji dr hab. M. P. kontynuował projekty związane z epidemiologią i zdrowieniem publicznym. RDN w toku postępowania ustaliła, że dr hab. M. P. jest autorem i współautorem łącznie 63 artykułów naukowych, 2 monografii oraz 22 doniesień konferencyjnych. Na podstawie informacji przedstawionej przez Kandydata (załącznik nr 4 oraz autoreferat) RDN wskazała, że dorobek publikacyjny realizujący przesłankę osiągnięć naukowych przed uzyskaniem stopnia doktora habilitowanego obejmuje 5 pełnotekstowych prac oryginalnych opublikowanych w czasopismach naukowych z IF (łączny IF 5.629, MNiSW, 19 pełnotekstowych prac oryginalnych opublikowanych w czasopismach naukowych bez IF (łączna liczba punktów MNiSW 76), 1 opis przypadku w czasopiśmie z IF (IF 1.699 MNiSW 20) oraz 3 opisy przypadków w czasopismach bez IF (łączna liczba punktów MNiSW 16), 2 prace poglądowe w czasopismach naukowych z IF (łączny IF 6.162 MNiSW 39), 2 prace poglądowe w czasopismach naukowych bez IF (łączna liczba punktów MNiSW 10 oraz 4 artykuły w monografiach. Sumaryczna punktacja opracowań przygotowanych przed uzyskaniem stopnia doktora habilitowanego to IF 13.490 MNiSW 206). Natomiast dorobek naukowy realizujący przesłankę osiągnięć naukowych po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego obejmuje 23 publikacje, w tym 3 pełnotekstowe prace oryginalne opublikowane w czasopismach naukowych z IF (łączna liczba punktów IF 5.783, MNiSW), 17 pełnotekstowych prac oryginalnych opublikowanych w czasopismach naukowych bez IF (łączna liczba punktów MNiSW 140), 1 opis przypadku w czasopiśmie z IF (IF 1.214, MNiSW 23), 1 pracę poglądową w czasopiśmie naukowym z IF (IF 2.908, MNiSW 30), 1 pracę poglądową w czasopiśmie naukowym bez IF (liczba punktów MNiSW 5), oraz 16 artykułów w monografiach. Sumaryczna punktacja po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego to IF 9.905 MNiSW 305), 2 listy do redakcji czasopism: łączny IF 24.335 i MNiSW 80 pkt. Liczba cytowań wg bazy Web of Science Core Collection 212 (w tym autocytowania 10), a według bazy Scopus 371 (w tym autocytowania 40). Indeks Hirscha wg Web of Science Core Collection 7 ( według bazy Scopus 10). Kandydat pierwszym autorem jest w 10 publikacjach, w tym 2 z IF. Ostatnim autorem (seniorem) jest w 8 pracach naukowych, z czego w 1 z IF. Organ wskazał, że nie zostało przedstawione doświadczenie Kandydata w kierowaniu zespołami badawczymi w celu pozyskania grantów naukowych oraz informacja o odbytych stażach zagranicznych. RDN podniosła, iż żaden z recenzentów nie określił dorobku naukowego Kandydata (bądź jego części) jako wybitne osiągnięcie naukowe. Pomimo tego, wszystkie recenzje kończą się wyrażeniem poparcia dla wniosku Skarżącego. Po analizie zgromadzonej w sprawie dokumentacji, w tym recenzji, organ uznał, że dorobku naukowego Kandydata z pewnością nie można nazwać wybitnym. Jest on raczej przeciętny. Uwagę zwracają niewielka liczba publikacji po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego, niska ranga prac opublikowanych po habilitacji oraz słaba rozpoznawalność wyników badań Skarżącego w międzynarodowym środowisku naukowym, wyrażona w niskich wskaźnikach naukometrycznych. Ponadto, RDN podkreśliła okoliczność, iż Kandydat nie spełnił kryterium z art. 227 ust. 1 lit b ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce, ponieważ nie kierował żadnym projektem naukowym, finansowanym w ramach konkursów krajowych lub międzynarodowych ani nie przedstawił żadnego zaświadczenia na okoliczność odbycia stażu naukowego w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, lub prowadzenia badania naukowego lub pracy rozwojowej w uczelniach lub instytucjach naukowych, w tym zagranicznych. Na tej podstawie organ uznał, że osiągnięcia naukowe Skarżącego, jego dorobek w zakresie kierowania i uczestnictwa w zespołach badawczych oraz współpracy krajowej i międzynarodowej nie spełniają warunków określonych w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. b P.s.w.n. Z wnioskiem do RDN o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpił Skarżący. Zespół N.M. i Nauk o Zdrowiu R. D. N. po zapoznaniu się z wnioskiem dr hab. M. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy, w głosowaniu tajnym wypowiedział się ostatecznie za utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji, której dotyczy wniosek (wynik głosowania: za utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji – 9 głosów, przeciw -1 głos, wstrzymujących się - 0 głosów). Prezydium R. D. N., po zapoznaniu się ze stanowiskiem Zespołu w rozpatrywanej sprawie postanowiło w głosowaniu tajnym nie uwzględniać wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję R.D. N. (wynik głosowania; za utrzymaniem w mocy zaskarżonej uchwały - 9 głosów, przeciw -1 głos, wstrzymujących się - 0 głosów). W uzasadnieniu decyzji z [...] kwietnia 2025 r., organ wskazał, że R. D.N. nie ma żadnych wątpliwości, pomimo 10 pozytywnych recenzji (organ w toku postępowanie odwoławczego powołał kolejnych 5 recenzentów), że Kandydat nie spełnia podstawowych wymogów ustawy z dnia 20 lipca 2018 roku - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce zawartych w art. 227 ust. 1. ust 1 lit a i b a zatem nie może uzyskać tytułu naukowego profesora. Organ zauważył, że dr hab. M. P. nie kierował żadnym grantem ze źródeł zewnętrznych. W dokumentacji wniosku brakuje informacji o odbytych stażach naukowych. Kandydat prowadzi bogatą aktywność dydaktyczną i organizacyjną na Uniwersytecie Medycznym w L, Wyższej Szkole Medycznej w B. oraz Wyższej Szkole Gospodarki Krajowej w K. w zakresie prawa medycznego i medycyny klinicznej. Jednakże niespełnienie kryteriów ustawowych w zakresie dorobku naukowego, pozyskiwania środków na badania, staży naukowych świadczy o tym, że nie są to osiągnięcia, które można uznać za wybitne. Kandydat nie spełnia wymogów określonych przepisem art. 227 obowiązującej ustawy z dnia [...] lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w zakresie dorobku naukowego, pozyskiwania środków na badania, staży naukowych oraz rozwoju kadr naukowych. Zdaniem RDN, nie można uznać dorobku naukowego dr hab. M. P. za wybitny. Przed uzyskaniem stopnia dr habilitowanego opublikował on zaledwie pięć, a po uzyskaniu tego stopnia tylko trzy prace oryginalne w czasopismach o niskich wskaźnikach bibliometrycznych. Ponadto, Kandydat nie odbył stażu naukowego w zagranicznym ośrodku naukowym oraz nie kierował grantem naukowym pozyskanym ze źródeł zewnętrznych. Skarżący wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję RDN z [...] kwietnia 2022 r., a Sąd wyrokiem z 14 lipca 2023 r., II SA/Wa 1729/22 – uchylił zaskarżoną decyzję organy oraz poprzedzającą ją decyzję z 22 lutego 2021 r. W uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd wyjaśnił, że R. D. N. wydając zaskarżoną decyzję, a także poprzedzająca ją decyzję dopuściła się - mogącego mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 227 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, z uwagi na niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji, dlaczego uznała, że dorobek Skarżącego nie spełnia wymogów, o którym mowa w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a i b P.s.w.n. Należy przy tym wziąć pod uwagę, zdaniem Sądu, że wszystkich pięciu recenzentów w postępowaniu pierwszoinstancyjnym powołanych przez R. D. N. w sporządzonych recenzjach pozytywnie zaopiniowało kandydaturę Skarżącego jednoznacznie stwierdzając, że spełnia on wszystkie warunki do ubiegania się o nadanie tytułu naukowego profesora. Podobnie stwierdzili recenzenci w postępowaniu ponownym, było to kolejnych pięcioro specjalistów – ekspertów. Nie budzi wątpliwości, że w postępowaniu o nadanie tytułu profesora recenzje złożone w postępowaniu prowadzonym przed R. D. N. dotyczące dorobku naukowego i osiągnięć osoby ubiegającej się o nadanie tego tytułu stanowią podstawowy materiał dowodowy w sprawie, który ma walor zrównany z opinią biegłego i jest dowodem w rozumieniu art. 75 § 2 k.p.a., do którego powinna szczegółowo ustosunkować się Rada, rozpatrując sprawę najpierw w Zespole, a następnie na etapie Prezydium, które jest organem rozstrzygającym Rady. Następnie Sąd podniósł, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rada stwierdziła, że kluczowe znaczenie z punktu widzenia niespełnienia przez Kandydata kryteriów ustawowych miała ocena braku wybitności jego osiągnięć naukowych, w tym zwłaszcza dane naukometryczne publikacji kandydata, jak i ilościowe. RDN przywołała jako dorobek po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego wyłącznie prace posiadające wskaźnik IF, pomijając inne publikacje Skarżącego. Przypomnieć jednak należy, jak wskazał Sąd, że zgodnie z wnioskiem dorobek naukowy realizujący przesłankę osiągnięć naukowych po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego obejmuje 23 publikacje. Ponadto, w ocenie Sądu nie można utożsamiać dwóch odmiennych przesłanek w postaci a) wybitnych osiągnięć naukowych krajowych lub zagranicznych, z b) uczestniczeniem w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych lub odbyciem stażu naukowego w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, lub prowadzeniem badania naukowego lub pracy rozwojowej w uczelniach lub instytucjach naukowych, w tym zagranicznych. Zatem nie można uznać za wystarczające uzasadnienie oceny niespełnienia przesłanki posiadania wybitnych osiągnieć naukowych krajowych lub zagranicznych niezrealizowaniem przesłanki z art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.s.w. Recenzenci zauważali w większości, że najistotniejszym elementem dorobku naukowego Kandydata jest opracowanie wytycznych postępowania wobec braku skuteczności podtrzymywania funkcji narządów (terapii daremnej) u pacjentów pozbawionych możliwości świadomego składania oświadczeń woli na oddziałach intensywnej terapii, jak i wytyczne Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii określające zasady kwalifikacji oraz kryteria przyjęcia chorych do Oddziałów Anestezjologii i Intensywnej Terapii, które opracował Kandydat w [...] r. wspólnie z Konsultantem Krajowym w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii prof. dr hab. med. K. K.. Tymczasem, RDN w uzasadnieniu decyzji wskazuje jedynie, że Kandydat w swoim dorobku po habilitacji posiada jedynie [...] prace oryginalne w czasopismach międzynarodowych, z kolei przed habilitacją opublikował[...] prac oryginalnych o łącznym współczynniku wpływu 5.62. RDN wskazał, z pominięciem odniesienia się do odmiennych ocen recenzji, że skoro prace te zostały opublikowane w czasopismach o niskiej randze naukowej wnosić należy, że osiągniecia naukowe tam prezentowane były też niskiej jakości. Sąd podniósł także, że druga przesłanka nadania tytułu profesora została ujęta w sposób alternatywny. Jedną z możliwości jest wykazanie przez Kandydata uczestniczenia w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych. W obowiązującej ustawie rezygnowano zatem z wymogu kierowania takim projektem, wystarczający jest sam udział jako członek takiego projektu. Druga możliwość sprowadza się do wykazania odbycia staży naukowych w instytucjach naukowych. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów ani też pojęcia staży naukowych. Poza sporem pozostaje brak wykazania we wniosku Kandydata informacji na temat staży naukowych, czy prowadzenia prac rozwojowych w tym w placówkach zagranicznych, dlatego Sąd odniósł się wyłącznie do kwestii przesłanki uczestniczenia Kandydata w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych. Skarżący wskazał we wniosku do RDN, że był członkiem projektu pt. ,,Program profilaktyczny chorób [...] alergicznych u dzieci w regionie L.’’. Udział jako członek w tymże programie, zostało przez recenzentów A. N.a, R. L., K. K., G. O. i K. T. uznany jako wyczerpujące dla spełnienia wymagania określonego w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wzmiankowany projekt był konkursem finansowanym z środków publicznych i obejmował prowadzenie działalności naukowo-badawczej. Zdaniem Sądu, organ może ocenić dowód w postaci opinii recenzentów odmiennie jednak wymaga to uzasadnienia, dlaczego odmówił tezą eksperckim wiarygodności. Sąd dokonując kontroli decyzji RDN nie przesądził o tym, czy udział w konkretnym projekcie nosił znamiona ,,uczestniczenia w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych’’, jednakże organ nie ustosunkował się w wystarczający sposób do opinii recenzentów w tym zakresie w uzasadnieniu swojej decyzji. Mając to na uwadze w postępowaniu ponownym organ powinien wypowiedzieć się w tym przedmiocie. Konieczne jest zatem określenie przez RDN jakimi kryteriami organ kierował się analizując, czy w danym stanie faktycznym została zrealizowana ww. przesłanka. Ocena uwzględniać powinna przede wszystkim to, czy w ramach danego projektu doszło do weryfikacji poziomu naukowości projektu przedstawionego do realizacji, jak i czy zweryfikowane zostały wyniki badań naukowych, które zostały w projekcie przeprowadzone. A zatem, czy zostały zrealizowane obrane zadania badawcze, czemu nie przeczy ich wykorzystanie na gruncie praktycznym. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, RDN decyzją z [...] listopada 2023 r., po raz kolejny odmówiła wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie Skarżącemu tytułu profesora w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu, w dyscyplinie nauki medyczne. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że analiza dorobku naukowego Kandydata wskazuje, że jest on autorem/współautorem [...] pełnotekstowych prac, w tym w większości opublikowanych po uzyskaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego. Dorobek uzupełnia autorstwo [...]monografii oraz [...] rozdziałów w monografiach. Poza tym Kandydat jest autorem i współautorem prac opublikowanych w materiałach konferencyjnych, głównie przed uzyskaniem stopnia naukowego doktora habilitowanego. Wykaz publikacji sporządzony przez Kandydata zawiera 1-stronnicowe opracowania oraz teksty umieszczane na blogu czasopisma naukowego, które nie mogą być zaliczone do dorobku publikacyjnego. Należy podkreślić, że ten wykaz zawiera tylko [...] prac oryginalnych. Przed uzyskaniem stopnia naukowego doktora habilitowanego sumaryczny współczynnik oddziaływania (Impact Factor - IF) zgodnie z danymi przedłożonymi przez Kandydata w "[...] " wynosi 13.490. Dodatkowo, udział Kandydata w badaniach wieloośrodkowych zaskutkował publikacjami o sumarycznym IF wynoszącym [...] Następnie organ zauważył, że Kandydat opublikował tylko [...]artykułów oryginalnych w czasopismach posiadających IF, a zatem o zasięgu międzynarodowym. Ich IF wynosi 5,629, jest więc bardzo niski (średnio 1.126 na publikację). Oznacza to także, zdaniem organu, że publikacje te zlokalizowane są w czwartym kwartylu (Q4) dla danej dyscypliny naukowej wykazanej w bazie Journal Citation Reports. Organ podniósł, że taka okoliczność w większości przypadków odzwierciedla niską cytowalność opublikowanych artykułów naukowych i co istotne, dotyczy to także w/w publikacji Kandydata. W przypadku Kandydata fakt niskich współczynników oddziaływania czasopism, w których ukazały się jego publikacje nie został skompensowany ich wysoką liczbą cytowań. To ostatnie oznacza, zdaniem organu, że nie wywarły one znaczącego wpływu na rozwój nauki, a zatem nie można ich zaliczyć do publikacji wybitnych. Świadczy o tym także konkluzja z badań epidemiologicznych, które w tym okresie prowadził Kandydat a recenzenci uważają za istotne w dorobku naukowym Kandydata, a która wskazuję, że za różnice w śmiertelności pomiędzy przebadanymi oddziałami ogólnochirurgicznymi odpowiadały czynniki organizacyjnie, a szczególnie model pooperacyjnej opieki. Chociaż wniosek z tych badań jest niezwykle istotny dla praktyki klinicznej, to jednak nie wnosi żadnego elementu dla rozwoju dyscypliny nauki medyczne. Jak podsumował organ, z punktu widzenia nauki nie nosi on cech wybitności. Następnie organ wskazał, że po uzyskaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego sumaryczny współczynnik oddziaływania pełnotekstowych artykułów wynosi [...] Dodatkowo, udział Kandydata w badaniach wieloośrodkowych zaskutkował publikacjami o sumarycznym IF wynoszącym [...]. Co najistotniejsze, w skład tego dorobku wchodzą tylko[...] prace oryginalne o współczynniku oddziaływania [...]. Organ podkreślił, że tylko takie prace (oryginalne) spełniają kryterium prac naukowych, ponieważ weryfikują prawdziwość przedstawionej do naukowej weryfikacji hipotezy badawczej. Ponadto, porównując dorobek naukowy Kandydata przed i po habilitacji, organ stwierdził, że świadczy on o wysoce nie dynamicznym rozwoju naukowym Kandydata, ponieważ nie został znacząco (w zasadzie wcale) poprawiony po uzyskaniu przez Kandydata stopnia doktora habilitowanego. Znaczna część tego dorobku dotyczy wczesnej identyfikacji i co za tym idzie, wdrożenia wzmożonego przed- i pooperacyjnego nadzoru nad chorymi na oddziałach chirurgii ogólnej i anestezjologii. Wyniki tych badań nie rozwiązują żadnego problemu naukowego, ponieważ jak podkreślił organ, nie weryfikują żadnej hipotezy badawczej. Mogły natomiast pozytywnie wpłynąć na poprawę wyników leczenia poprzez poprawę organizacji procedur diagnostyczno-terapeutycznych oraz mogły mieć wybitne znaczenie praktyczne, ale nie naukowe. RDN podniosła także, że pozostałe prace Kandydata, tzn. prace przeglądowe, które stanowią podsumowanie wcześniej uzyskanych wyników badań opisanych właśnie w pracach oryginalnych, czyli naukowych, opisy przypadku, listy do redakcji, prace w suplementach czasopism lub prace dydaktyczne nie są pracami eksperymentalnymi, tzn. z wykorzystaniem metodologii badań retrospektywnych lub prospektywnych i dlatego nie zalicza się ich do prac stricte naukowych. Organ uznał zatem, że ten skromny dorobek naukowy także charakteryzuje duża różnorodność tematyczna. Na podstawie dokumentacji przedstawionej przez Kandydata trudno jest określić, zdaniem organu, jego główne kierunki badawcze, bowiem dorobek ten jest rozproszony. Nie można wskazać cyklu monotematycznych publikacji, które stanowiłyby rozwiązanie istotnego problemu badawczego, a które byłyby znaczącym wkładem w rozwój dyscypliny nauki medyczne. Stanowi to jeden z podstawowych wymogów ustawowych. Recenzenci zgodnie z wymogiem ustawowym konkludują, że dorobek Kandydata jest wybitny, to jednak żaden z nich nie wskazuje chociaż jednego konkretnego przypadku jego wybitności, a zatem w opinii organu, w przedmiotowej sprawie recenzenci nie przedstawiają faktycznego dowodu na poparcie tezy o wybitności dorobku naukowego Kandydata. Organ wspomniał także, że Kandydat jest autorem lub współautorem kilku publikacji o charakterze zaleceń i wytycznych oraz analiz aktów prawnych, istotnych dla środowiska anestezjologów w odniesieniu do praktyki klinicznej. Niektórzy recenzenci uważają te publikacje za najbardziej wartościowe w dorobku Kandydata. Organ uznał jednak, że te opracowania nie wnoszą (z definicji) nowych treści dla rozwoju nauki w dyscyplinie medycyna. Zostają bowiem w każdym przypadku opracowane na podstawie wcześniej opublikowanych prac oryginalnych i właśnie te publikacje zwierają nową, istotną wiedzę z zakresu medycyny, przyczyniając się do rozwoju tej dyscypliny. Organ dodał, że Kandydat wykazał także badania wieloośrodkowe o międzynarodowym zasięgu, które mogły znacząco wpłynąć na praktykę kliniczną. Zostały one opublikowane w prestiżowych czasopismach naukowych, np. JAMA, Liver Int., Intensive Care Med., itd., ale co zauważył organ, dr hab. M. P. nie jest ich autorem/współautorem. Jego nazwisko jest wymienione w apendyksie, czyli Kandydat w tych badaniach pełnił funkcję wykonawcy (ang. collabolator). To oznacza, że nie brał udziału w przygotowaniu koncepcji badań (gdyby brał, to byłby przynajmniej współautorem), ale został zaproszony do wykonania badań klinicznych w celu powiększenia kohorty (liczby n), co jak wiadomo ze statystyki, stwarza możliwość precyzyjniejszej interpretacji uzyskanych wyników. Dlatego prace te, podobnie jak jego monografie, publikacje w suplementach czasopism, listy do redakcji czy publikacje z zakresu dydaktyki, a te w/w dominują w dorobku Kandydata, nie mogą być zaliczane do Jego głównego dorobku naukowego. Organ podkreślił przy tym, że Kandydat nie odbył zagranicznego stażu naukowego oraz w przedłożonej dokumentacji nie przedstawił dowodów potwierdzających kierowaniem zespołami badawczymi w ramach pozyskanych grantów finansowanych ze źródeł poza uczelnianych, nabytych w ramach konkursów, co jest jednym z wymogów uzyskania tytułu naukowego. Powyższego nie może kompensować fakt, zdaniem organu, uczestnictwa Kandydata w pracach zespołów roboczych powoływanych przez Ministra Zdrowia. W Autoreferacie Kandydat nie wyjaśnił, jak "technicznie" przebiegała jego wieloośrodkowa współpraca międzynarodowa. W tej serii badań Kandydat pełnił tylko funkcję wykonawcy. Z kolei, inne aktywności Kandydata, które mają pośredni wpływ na procedurę nadania tytułu naukowego, tj. szkolenie młodych kadr naukowych, recenzje dysertacji naukowych, osiągnięcia dydaktyczne, organizacyjne i popularyzujące naukę, nie wypełniają kryteriów ustawowych związanych z procedurą nadania tytułu naukowego. Zatem argumentacja niektórych recenzentów, że w/w przesłanki są wystarczające, aby nadać Kandydatowi tytuł profesora są, w ocenie organu, merytorycznie nieuzasadnione. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do RDN zwrócił się Skarżący. Skarżący wskazał we wniosku m.in., że był członkiem projektu pt. ,,Program profilaktyczny chorób alergicznych u dzieci w regionie.L". Udział jako członek w tymże programie, zostało przez recenzentów A. N.; R. L., K. K.. G. O. i K. T. uznany jako wyczerpujące dla spełnienia wymagania określonego w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wzmiankowany projekt był konkursem finansowanym z środków publicznych i obejmował prowadzenie działalności naukowo-badawczej. Ponadto, Skarżący podniósł, że skoro R. D. N. przykłada tak dużą wagę do analizy naukometrycznej, to w celu rozwiania wszelkich wątpliwości R. D.N. Skarżący przedstawił w załączniku do wniosku aktualną analizę bibliograficzną Kandydata (aktualną na luty 2024 r.) opracowaną przez Uniwersytet M. im. K.M. w P., gdzie aktualny IF po habilitacji wynosi [...], liczba punktów MNiSW - 807, a Index Hirscha (Web of Science Core Collection, lata 2011-2024) - 12. Decyzją z [...] grudnia 2024 r., R. D. N. utrzymała w mocy decyzją RDN z [...] listopada 2023 r., odmawiającą wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie Skarżącemu tytułu profesora w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu, w dyscyplinie nauki medyczne. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, że łączny IF Kandydata po habilitacji wynosi [...] Natomiast liczba cytowań Kandydata według bazy Web of Science Core Collection wynosi 212 (w tym 10 autocytowań), natomiast wg bazy Scopus 371 (40 autocytowań). Indeks Hirscha wynosi odpowiednio 7 lub 10. Najważniejsze osiągniecia naukowe dr hab. M. P. w okresie przed uzyskaniem habilitacji obejmują wykorzystanie kardiografii impedancyjnej w relacji do wybranych parametrów biochemicznych w ocenie stanu hemodynamicznego oraz rokowania chorych z sepsą. Z kolei po habilitacji zagadnienia naukowe obejmowały organizację opieki anestezjologicznej i intensywnej terapii, epidemiologię oraz zdrowie publiczne, w zakresie aspektów prawnych organizacji ochrony zdrowia (udzielanie świadczeń zdrowotnych) w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii. Kandydat jest autorem publikacji naukowych w czasopismach takich, jak: Crit Care. J Intensive Care Med., Arch Med Sci, Cell Mol Biol Lett., Curr Vasc Pharmacol. Cell Mol Biol Lett., Anaesthesiol Intensive Ther. i inne. Najczęściej są to prace w czasopismach o niskich wskaźnikach bibliometrycznych. Dalej organ zauważył, że dr hab. M. P. nie kierował żadnym grantem ze źródeł zewnętrznych, jednakże uczestniczył w realizacji grantu Kasy Chorych pt. "Program profilaktyczny chorób [...]" alergicznych u dzieci w regionie L.". Jak wskazał organ, niektórzy recenzenci w ogóle nie zwracają uwagi na ten fakt (prof. R., prof. O., prof. K.). Grant dotyczył programu profilaktycznego chorób alergicznych u dzieci. Analizują publikacje dr hab. M. P., zdaniem organu, nie ma w aktach żadnej, która była by efektem realizacji tego grantu. Jak wskazał organ, posiadanie publikacji z realizacji grantu nie jest wymogiem ustawowym. Jednakże biorąc pod uwagę, że Kasy Chory nie są instytucjami, które wspierają naukę i nie przydzielają grantów w oparciu o wartość naukową nie można uznać, zdaniem organu, że Kandydat realizował grant pozyskany w drodze konkursów na grant naukowy. Organ wskazał, że tytuł profesora nadaje się za osiągnięcia naukowe i pozyskanie lub wykonawstwo grantu naukowego. Gdyby mimo tego Kandydat posiadał publikacje z realizacji tego grantu można by uznać, zdaniem organu, że w części został spełniony warunek realizacji grantu naukowego. Podsumowując organ uznał, że Kandydat nie realizował badań w ramach grantów naukowych, nie odbył też staży naukowych, dlatego warunek ustawowy nie został w tym zakresie spełniony. Wobec powyższego organ uznał, że Kandydat nie spełnia wymogów określonych w art. 227 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w zakresie dorobku naukowego, pozyskiwania środków na badania, staży naukowych oraz rozwoju kadr naukowych. Kandydat uczestniczył w realizacji projektu medycznego który nie był pozyskany w drodze konkursu opartego o wartość naukową projektu. Dlatego też należy uznać, że warunek te nie został spełniony. Ponadto jego dorobku naukowego nie można uznać za wybitny. Prace badawcze dotyczą często bardzo różnorodnych tematów, jednakże w żadnej tematyce nie można wyróżnić wybitnego osiągnięcia. Niewątpliwie dr hab. M. P. jest specjalistą w swojej dziedzinie, jednakże opracowanie wytycznych dotyczących procedur leczniczych nie jest w dosłownym tego słowa znaczeniu dziełem naukowym, pomimo że opiera się o wyniki badań naukowych. Analiza dorobku naukowego Kandydata nie pozwala stwierdzić, że opracowane wytyczne są efektem jego oryginalnej pracy badawczej. Po uzyskaniu stopnia dr habilitowanego opublikował on zaledwie trzy prace oryginalne w międzynarodowych czasopismach naukowych. Prace te, mimo że dotyczą anestezjologii to dotyczą bardzo różnych zagadnień więc nie mogły być bazą do opracowania wspomnianych wyżej wytycznych. Organ podkreślił, że kandydat do tytułu profesora ma się wykazać wybitnymi osiągnięciami naukowymi co we współczesnej nauce oznacza, że osiągniecia te powinny być opublikowane w międzynarodowych czasopismach naukowych po dogłębnych recenzjach międzynarodowego gremium eksperckiego. W podsumowaniu organ doszedł do wniosku, że Kandydat nie spełnia dwóch ustawowych warunków uzyskania tytułu profesora tj.: 1/ nie odbył stażu naukowego i nie realizował grantów pozyskanych w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych na granty naukowe oraz 2/ nie posiada wybitnych osiągnięć naukowych. Skargę na powyższą decyzje organu z 20 grudnia 2024 r. wniósł Skarżący, zarzucając jej, iż została wydana z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 227 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, z uwagi na niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji, dlaczego RDN uznała, że dorobek Skarżącego nie spełnia wymogów, o którym mowa w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit. a i b P.s.w.n., co mogło mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji R. D.N. z [...] grudnia 2024 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] listopada 2023 r. o odmowie wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie Skarżącemu tytułu profesora w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że R. D. N. w żaden sposób nie zrealizowała zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w szczególności nie wyjaśniła dlaczego odmówiła wiary [...] pozytywnym opiniom recenzentów, nie przeprowadziła oceny wszystkich publikacji Kandydata, w tym dwóch monografii naukowych oraz nie uzasadniła dlaczego Kandydat nie spełnia przesłanek z art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Podkreślił, iż szczegółową i całościową ocenę dorobku Kandydata, w tym czy dorobek jest wybitny oraz spełnianie przesłanek ustawowych przeprowadzili recenzenci, a ich opinie są diametralnie różne do stanowiska Rady Doskonałości Naukowej zaprezentowanego w decyzji z [...] listopada 2023 r. Jak wskazał następnie Skarżący, organ w swojej ocenie nie wziął pod uwagę oceny dwóch monografii naukowych napisanych przez Kandydata, z których jedna jest podstawą kształcenia w Polsce lekarzy intensywnej terapii. Skarżący podniósł, że takie specjalistyczne monografie są nieczęstym osiągnięciem nawet wśród osób posiadających tytuł profesora nauk medycznych. Ponadto podkreślił, iż według opublikowanych na stronie internetowej dokumentów RDN obowiązujących w chwili składania wniosku przez Kandydata w 2019 r. analiza naukometryczna (bibliometryczna) nie była obowiązkowa (choć zalecana), że i podstawą oceny miała być analiza ekspercka. Zauważając jednak, jaką wagę przykłada R.D.N. do analizy naukometrycznej, w celu rozwiania wszelkich wątpliwości, Skarżący przedstawił przy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy aktualną analizę bibliograficzną Kandydata, opracowaną przez U. M. im. K. M. w P., gdzie aktualny IF po habilitacji wynosi – [...] , liczba punktów MNiSW - 807, a Index Hirscha (Web of Science Core Collection, lata 2011-2024) - 12. Dodał przy tym, że znaczna część publikacji Kandydata została opublikowana w czasopiśmie Anaesthesiology lntensive Therapy, którego wydawcą jest Polskie Towarzystwo Anestezjologii i Intensywnej Terapii (PTAiIT). Czasopismo to jest kluczowe dla polskiej anestezjologii i sugestia, iż publikowane w niej prace są niskiej jakości jest argumentem nietrafionym. Skarżący wyjaśnił, że Impact Factor (IF) to wskaźnik, który mierzy, jak często artykuły z czasopisma są cytowane. IF jest istotnym kryterium przy ocenie znaczenia i prestiżu czasopisma naukowego. Skarżący wskazał, że kilkakrotnie PTAiIT uzyskano odmowę nie z powodu niskiego współczynnika oddziaływania, ale z powodu zbyt dużej liczby czasopism z IF o podobnej tematyce w regionie. W dniu 30 czerwca 2023 r. Redaktor Naczelny Anaesthesiology lntensive Therapy poinformował, że czasopismo dołączyło do prestiżowego grona periodyków posiadających Impact Factor. Przyznany wskaźnik wynosi 1,70 pkt. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Skarżącego, ocena dorobku Kandydata przez RDN jest niewłaściwa, ponieważ czasopismo Anaesthesiology lntensive Therapy, w którym bardzo często publikował Kandydat nie jest - a tak oceniła RDN - czasopismem o niskiej randze naukowej. Gdyby publikacje Kandydata ocenić zgodnie z otrzymanym kilka lat temu IF jego dorobek byłby imponująco wyższy. Skarżący zauważył również, że po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (z dnia [...] marca 2024 r.), RDN naukowej powołała dwóch dodatkowych recenzentów w osobach: prof. J. D. oraz prof. M. O. Z.. Obie recenzje są pozytywne dla Kandydata. RDN nawet jednym krytycznym zdaniem nie odniosła się do treści pozytywnych recenzji, co bez żadnej wątpliwości potwierdza w opinii Skarżącego, że RDN nie zrealizowała odpowiednich wytycznych WSA w Warszawie. Skarżący zauważył, że RDN uznała, że Skarżący nie posiada również co najmniej jednej z alternatywnie sformułowanych aktywności wskazanych w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b P.s.w.n., ponieważ: "Kandydat uczestniczył w realizacji projektu medycznego, który nie był pozyskany w drodze konkursu opartego o wartość naukową projektu. Dlatego należy uznać, że warunek ten nie został spełniony". Ocena ta jest nie tylko błędna, zdaniem Skarżącego, ale świadczy o nie zapoznaniu sią przez RDN z osiągnięciami Kandydata, jak i samym programem projektu. Jedna z publikacji naukowych przedstawionych w dorobku Kandydata jest właśnie efektem udziału w powyższym projekcie. Co więcej, na bazie tego projektu dr hab. n. med. W. S. uzyskał habilitację (S. W. Opracowanie i wdrożenie Programu Profilaktyki Chorób Alergicznych w województwie L – [...] Recenzenci: prof. dr hab. J.K., prof. dr hab. Z. S., prof. dr hab. L. W.. Kolokwium – [...] stycznia 2005 r.). W opinie Skarżącego, organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie przedstawił żadnych nowych argumentów, oraz nie zawarł jakiejkolwiek pogłębionej oceny dorobku naukowego Kandydata, nie podejmując się merytorycznej polemiki z którąkolwiek pozytywnych recenzji. Zdaniem Skarżącego, wbrew wytycznym Sądu, R.D. N. ponownie nie zbadała w sposób prawidłowy wszystkich okoliczności faktycznych mających wpływ na ocenę dorobku naukowego kandydata oraz nie wyjaśniła w sposób jednoznaczny w uzasadnieniu decyzji, dlaczego uznała, że Skarżący nie posiada osiągnięć naukowych, o których mowa w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit a P.s.w.n., a więc wybitnych osiągnięć naukowych krajowych i zagranicznych, jak i co najmniej jednej z alternatywnie sformułowanych aktywności wskazanych w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b P.s.w.n. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach kontroli działalności administracji publicznej sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, określającego prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego, regulującego postępowanie przed organami administracji publicznej. Niniejsza sprawa jest przedmiotem ponownej już oceny przez Sąd. Zważyć bowiem należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 14 lipca 2023 r., II SA/Wa 1729/22, uchylił poprzednio wydane przez RDN decyzję w sprawie wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie Skarżącemu tytułu profesora w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu, w dyscyplinie nauki medyczne. Uchylając decyzję RDN Sąd nakazał organowi ponowne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, w szczególności dokonanie pogłębionej oceny: 1) również innych publikacji (nie posiadających wskaźnika IF) Kandydata, z uwzględnieniem okoliczności, że recenzenci zauważali w większości, że najistotniejszym elementem dorobku naukowego Kandydata jest opracowanie wytycznych postępowania wobec braku skuteczności podtrzymywania funkcji narządów (terapii daremnej) u pacjentów pozbawionych możliwości świadomego składania oświadczeń woli na oddziałach intensywnej terapii, jak i wytyczne Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii określające zasady kwalifikacji oraz kryteria przyjęcia chorych do Oddziałów Anestezjologii i Intensywnej Terapii, które opracował Kandydat w 2012 r. wspólnie z Konsultantem Krajowym w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii prof. dr hab. med. K. K.; 2) przesłanki uczestniczenia Kandydata w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych, w tym projektu pt. ,,Program profilaktyczny chorób [...] alergicznych u dzieci w regionie L.’’, gdzie udział Kandydata jako członek w tymże programie, zostało przez recenzentów A. N., R. L., K. K., G. O. i K. T. uznany jako wyczerpujące dla spełnienia wymagania określonego w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b P.s.w.n., a ocena ta uwzględniać powinna przede wszystkim to, czy w ramach danego projektu doszło do weryfikacji poziomu naukowości projektu przedstawionego do realizacji, jak i czy zweryfikowane zostały wyniki badań naukowych, które zostały w projekcie przeprowadzone, a zatem, czy zostały zrealizowane obrane zadania badawcze. Wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku z 14 lipca 2023 r. dotyczyły zatem oceny spełnienia przez Kandydata przesłanek nadania tytułu profesora określonych w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit a (posiadania wybitnych osiągnięć naukowych krajowych lub zagranicznych), oraz lit b (uczestniczenia w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych lub odbycia staży naukowych w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, lub prowadzenia badań naukowych lub prace rozwojowych w uczelniach lub instytucjach naukowych, w tym zagranicznych). Zgodnie natomiast z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że Sąd orzekający jest obowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując się do wykładni prawa zawartej w uzasadnieniu ww. wyroku WSA. Przez wykładnię prawa rozumie się z kolei powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, zaś wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych. Mając na uwadze powyższe, ocena prawna dokonana przez Sąd w prawomocnym wyroku z 14 lipca 2023 r., II SA/Wa 1729/22, jest dla organu wiążąca. Oznacza to, że organ administracji (w tym przypadku Rada Doskonałości Naukowej) był obowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując się do wykładni prawa zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach. W konsekwencji, należy uznać, że związanie organu oraz sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a., oznacza, iż nie mogą one formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażoną wcześniej oceną prawną Sądu i mają obowiązek podporządkowania się jej w pełnym zakresie. W takiej sytuacji nie ma miejsca na polemikę organu z oceną prawną i wskazaniami do dalszego postępowania. Wyjaśnić należy również, że w ramach swej kognicji Sąd nie jest uprawniony do oceny wartości naukowej dokumentacji złożonej przez kandydata do stopnia (tytułu) naukowego lub oceny trafności opinii recenzentów przedstawionych w postępowaniu prowadzonym w tym przedmiocie (por. np. wyrok NSA z 30 maja 2008 r., I OSK 212/08; wyrok NSA z 24 stycznia 2020 r., I OSK 1586/18). W zakresie kognicji sądu administracyjnego pozostaje "wyłącznie" zbadanie, czy w toku postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora nie doszło do naruszenia trybu postępowania określonego właściwymi przepisami, w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd bada tylko zgodność decyzji z prawem (jej legalność). Sąd nie jest również uprawniony do rozwiązywania merytorycznych sporów powstałych w świecie nauki. Kontrola sądu administracyjnego ogranicza się jedynie do stwierdzenia, czy w postępowaniu przed RDN nie naruszono norm postępowania wynikających z przepisów ustawy, a także przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Po przeprowadzeniu kontroli obu zaskarżonych decyzji RDN, według powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga winna zostać uwzględniona, gdyż oba rozstrzygnięcia organu naruszają obowiązujące przepisy prawa, w szczególności organ nie zastosował się do wytycznych sformułowanych w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie z 14 lipca 2023 r., II SA/Wa 1729/22. Powyższe przesadza, zdaniem Sądu, o zasadności zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 153 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 228 ust. 9 P.s.w.n. – w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a. Wobec tego powtórzyć należało, że zgodnie z przepisami art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a., RDN była obowiązana do wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z rozpatrywaną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisów prawa materialnego zawartych w P.s.w.n. Przechodząc zatem do analizy samej procedury o nadanie tytułu profesora w sprawie Skarżącego, to zdaniem Sądu, analiza akt sprawy, w tym uzasadnień obecnie zaskarżonych decyzji RDN, daję podstawy do twierdzenia, że doszło w jej trakcie do takich naruszeń prawa, które powinny skutkować koniecznością uchylenia obu zaskarżonych decyzji RDN. Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że wszyscy dotychczasowi recenzenci, a było ich w tej sprawie łącznie 12, w swych recenzjach zgodnie pozytywnie zaopiniowało Kandydata jednoznacznie stwierdzając, że spełnia on wszystkie warunki do ubiegania się o nadanie tytułu naukowego profesora, czyli także posiadania wybitnego dorobku naukowego. Stosownie do art. 228 ust. 3 P.s.w.n., RDN powołuje 5 recenzentów, którym zleca wydanie opinii w zakresie spełnienia wymagań, o których mowa w art. 227 ust. 1 albo 2. Recenzje stanowią zatem jeden z najważniejszych środków dowodowych w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora. Recenzje należy uznać za wyraz osobistej oceny o charakterze eksperckim. Wspomnieć wypada w tym miejscu na stanowisko zaprezentowane w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1729/22, w którym wskazano, że "chociaż R.D. N. nie jest związana opiniami powołanych recenzentów, jednak w sytuacji, gdy opinie wszystkich recenzentów są pozytywne dla kandydata i zakończone jednoznaczną konkluzją, że spełnia on warunki określone w ustawie do ubiegania się o nadanie tytułu naukowego profesora, to odmawiając mocy dowodowej tym recenzjom R.D.N. jest zobowiązana uzasadnić swoją odmienną ocenę w sposób pogłębiony". W wytycznych Sądu zawarto wskazanie, że obowiązkiem organu przy ponownym rozpatrzeniu niniejszej sprawy będzie ocena również innych publikacji (nie posiadających wskaźnika IF) Kandydata, z uwzględnieniem okoliczności, że recenzenci zauważali w większości, że najistotniejszym elementem dorobku naukowego Kandydata jest opracowanie wytycznych postępowania wobec braku skuteczności podtrzymywania funkcji narządów (terapii daremnej) u pacjentów pozbawionych możliwości świadomego składania oświadczeń woli na oddziałach intensywnej terapii, jak i wytyczne Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii określające zasady kwalifikacji oraz kryteria przyjęcia chorych do Oddziałów Anestezjologii i Intensywnej Terapii, które opracował Kandydat w 2012 r. wspólnie z Konsultantem Krajowym w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii prof. dr hab. med. K. K.. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji RDN ponownie zaś stwierdziła, że kluczowe znaczenie z punktu widzenia niespełnienia przez Kandydata kryteriów ustawowych miała ocena braku wybitności jego osiągnięć naukowych, w tym zwłaszcza dane naukometryczne publikacji Kandydata, jak i ilościowe. RDN przywołała zatem te same dane dotyczące Kandydata co uprzednio (jak w decyzji z 22 lutego 2021 r.), czyli że łączny IF Kandydata przed habilitacją wynosi [...], natomiast po habilitacji - 9.905. Organ przypomniał także o 2 opublikowanych listach do redakcji czasopism naukowych o łącznym IF = [...] Dalej organ wspomniał, że liczba cytowań Kandydata według bazy Web of Science Core Collection wynosi [...] (w tym [...] autocytowań), natomiast wg bazy Scopus 371 (40 autocytowań), zaś Indeks Hirscha wynosi odpowiednio [...] lub [...]. Tymczasem we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie w skardze, Kandydat precyzyjnie wskazał, że aktualna (na luty 2024 r.) analiza bibliograficzna Kandydata, opracowana przez U. M. im. K.M. w P., wykazuje aktualny IF po habilitacji – [...] liczba punktów MNiSW – [...] , a Index Hirscha (Web of Science Core Collection, lata 2011-2024) - 12. Ponadto, Kandydat wskazał, na liczne, a nieuwzględnione w ocenie przez organ, publikacje w czasopiśmie Anaesthesiology lntensive Therapy, którego wydawcą jest Polskie Towarzystwo Anestezjologii i Intensywnej Terapii (PTAiIT), a które od 30 czerwca 2023 r. dołączyło do grona periodyków posiadających Impact Factor (IF), wynoszący 1,70 pkt. W kontekście okresu trwania niniejszego postępowania (ponad 6 lat) i związanej z tym naturalnej tendencji zmiany (rozwoju) dorobku naukowego Kandydata, jak i wcześniejszych wytycznych Sądu dotyczących konieczności oceny całokształtu dorobku naukowego Kandydata, powyższe informacje, zdaniem Sądu, są istotne dla rozstrzygnięcia i wymagały pogłębionej analizy ze strony RDN, czego ze strony organu zabrakło. Biorąc zatem pod uwagę powyższe okoliczności, jak też mając na względzie treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji RDN z 20 grudnia 2024 r., należało dojść do wniosku, że RDN nie dokonała właściwej oceny materiału dowodowego, przede wszystkim nie odniosła się w żaden sposób do przedstawionych przez Kandydata twierdzeń oraz dowodów dotyczących całości jego dorobku naukowego, naruszając tym samym podstawowe zasady postępowania określone w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Uzasadnienie decyzji RDN musi być przy tym wyczerpujące i ściśle odpowiadać wymogom art. 107 § 3 k.p.a., czego w tej sprawie również nie dochowano. To z kolei doprowadziło organ do przedwczesnego wniosku, że Skarżący nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit a P.s.w.n. (wybitne osiągnięcia naukowe krajowe lub zagraniczne), co świadczy o niewłaściwym zastosowaniu tego przepisu prawa materialnego, ponieważ organ zastosował ten przepis do stanu faktycznego, który go do tego nie uprawniał. Gdyby bowiem ocenić wszystkie publikacje Kandydata z uwzględnieniem powyższych danych, mogłoby się okazać, że dorobek naukowy Kandydata jest o wiele większy, a co za tym idzie bardziej "wybitny", niż ustalił to organ, na co zresztą wskazują sporządzone w sprawie recenzje (12 recenzji pozytywnych dla Kandydata). W zakresie drugiej przesłanki nadania tytułu profesora, tj. z art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b P.s.w.n., to za wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1729/22, należy powtórzyć, że przesłanka ta została ujęta w sposób alternatywny. Jedną z możliwości jest wykazanie przez Kandydata uczestniczenia w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych. W obowiązującej ustawie rezygnowano zatem z wymogu kierowania takim projektem, wystarczający jest sam udział jako członek takiego projektu. Druga możliwość sprowadza się do wykazania odbycia staży naukowych w instytucjach naukowych. Trzecią opcją jest prowadzenie badań naukowych lub prac rozwojowych w uczelniach lub instytucjach naukowych, w tym zagranicznych. Ustawodawca nie zdefiniował przy tym pojęcia zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów ani też pojęcia staży naukowych. Przede wszystkim wskazać należy, że organ błędnie przyjął, że Kandydat nie spełnił ustawowych warunków uzyskania tytułu profesora, tj. nie odbył stażu naukowego i nie realizował grantów pozyskanych w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych na granty naukowe. Skoro, jak wskazano powyżej, przesłanka z art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b P.s.w.n. została ujęta przez ustawodawcę w sposób alternatywny, to nie wymaga ona spełnienia wszystkich, czy też większości wskazanych w niej warunków. Kandydat ma prawo powołać się na jedną z nich. Tak w realiach niniejszej sprawy uczynił Kandydat, czego RDN nie dostrzegła. Jak wskazał Sąd w wyroku z 14 lipca 2023 r.: "Poza sporem pozostaje brak wykazania we wniosku Kandydata informacji na temat staży naukowych, czy prowadzenia prac rozwojowych w tym w placówkach zagranicznych, dlatego Sąd odniósł się wyłącznie do kwestii przesłanki uczestniczenia kandydata w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych. Skarżący wskazał we wniosku do RDN, że był członkiem projektu pt. ,,Program profilaktyczny chorób [...]. alergicznych u dzieci w regionie L.’’. Udział jako członek w tymże programie, zostało przez recenzentów A. N., R. Lango, K. K., G. O. i K. T. uznany jako wyczerpujące dla spełnienia wymagania określonego w art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wzmiankowany projekt był konkursem finansowanym z środków publicznych i obejmował prowadzenie działalności naukowo-badawczej." Sąd dokonując poprzednio kontroli decyzji RDN nie przesądził o tym, czy udział w konkretnym projekcie nosił znamiona ,,uczestniczenia w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych’’. Zarzucił jednakże organowi, że ten nie ustosunkował się w wystarczający sposób do opinii recenzentów w tym zakresie w uzasadnieniu swojej decyzji. Mając to na uwadze, Sąd sformułował wytyczne aby w postępowaniu ponownym organ wypowiedział się w tym przedmiocie, poprzez wyraźne wskazanie kryteriów jakimi organ kierował się analizując, czy w danym stanie faktycznym została zrealizowana ww. przesłanka, oraz czy w ramach danego projektu doszło do weryfikacji poziomu naukowości projektu przedstawionego do realizacji, jak i czy zweryfikowane zostały wyniki badań naukowych, które zostały w projekcie przeprowadzone. A zatem, czy zostały zrealizowane obrane zadania badawcze, czemu nie przeczy ich wykorzystanie na gruncie praktycznym. Do tak zdefiniowanych zagadnień organ podjął próbę ustosunkowania się w decyzji z 20 grudnia 2024 r. (w decyzji z 27 listopada 2023 r. organ nie odniósł się do tego w ogóle). Wyjaśnił, że analizują publikacje dr hab. M. P., nie ma w aktach żadnej, która była by efektem realizacji tego grantu. Jak wskazał organ, posiadanie publikacji z realizacji grantu nie jest wymogiem ustawowym. Jednakże biorąc pod uwagę, że Kasy Chory nie są instytucjami, które wspierają naukę i nie przydzielają grantów w oparciu o wartość naukową nie można uznać, zdaniem organu, że Kandydat realizował grant pozyskany w drodze konkursów na grant naukowy. Organ wskazał, że tytuł profesora nadaje się za osiągnięcia naukowe i pozyskanie lub wykonawstwo grantu naukowego. Gdyby mimo tego Kandydat posiadał publikacje z realizacji tego grantu można by uznać, zdaniem organu, że w części został spełniony warunek realizacji grantu naukowego. Podsumowując organ uznał, że Kandydat nie realizował badań w ramach grantów naukowych, nie odbył też staży naukowych, dlatego warunek ustawowy nie został w tym zakresie spełniony. W ocenie Sądu, przedstawiona powyżej argumentacja organu nie odnosi się w jakikolwiek sposób do wskazanych uprzednio przez Sąd kwestii weryfikacji poziomu naukowości projektu przedstawionego do realizacji, wyników badań naukowych, które zostały w projekcie przeprowadzone, czy realizacji obranych zadań badawczych. Stanowi za to zbiór różnych (dowolnych) uwag organu pod adresem projektu, niezwiązanych jednak z meritum oceny wskazanej przez Sąd w wyroku z 14 lipca 2023 r. Przykładem takiej uwagi jest chociażby zarzut braku publikacji Kandydata jako efektu realizacji projektu, w sytuacji gdy sam organ wskazał, że posiadanie publikacji z realizacji grantu nie jest wymogiem ustawowym. Natomiast w skardze Kandydat podniósł, że jedna z publikacji naukowych przedstawionych w dorobku Kandydata jest właśnie efektem udziału w powyższym projekcie, czego organ nie zauważył. Co więcej, na bazie tego projektu dr hab. n. med. W. S. uzyskał habilitację (S. W. z: Opracowanie i wdrożenie Programu Profilaktyki Chorób Alergicznych w województwie L. – [...] Recenzenci: prof. dr hab. J. K., prof. dr hab. Z. S., prof. dr hab. L. W.. Kolokwium – [...] stycznia 2005 r.). Organ przyjmując powyższy sposób uzasadnienia zarówno zaskarżonej decyzji z [...] grudnia 2024 r., jak i poprzedzającej ją decyzji z [...] listopada 2023 r., czyli w sposób pobieżny oraz ogólnikowy, bez pogłębionej analizy kryteriów oceny, czy w danym stanie faktycznym została zrealizowana przesłanka z art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b P.s.w.n., dopuścił się w konsekwencji naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. W istocie jednak, RDN również w zakresie tej przesłanki (z art. 227 ust. 1 pkt 1 lit b P.s.w.n.) nie dokonała właściwej oceny materiału dowodowego, naruszając tym samym przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę organ, uwzględni ocenę sprawy wyrażoną w uzasadnieniu niniejszego wyroku, jak i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1729/22, i następnie rozpatrzy sprawę merytorycznie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135, art. 200 oraz art. 205 § 1 p.p.s.a, orzeczono jak w wyroku.