VII SA/Wa 1075/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi D. C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak [...], na podstawie art. 58 § 1 oraz art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej kpa, po rozpatrzeniu odwołania D. C. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] - odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ wskazał, że decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył w całości wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie budowy instalacji grzewczej wraz ze źródłem ciepła dla budynku w [...] przy ul. [...], na działce nr [...] terenu zamkniętego, w związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji nr [...] Starosty [...] z dnia [...] listopada 2012 r. zezwalającej R. J. na budowę instalacji grzewczej. D. C. pismem z dnia [...] marca 2014 r. wniosła odwołanie od decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Po rozpoznaniu wniosku organ stwierdził, że wniesienie odwołania przez osobę, która twierdzi, że jest stroną postępowania i administracyjnego, a która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i której organ nie doręczył i nie ogłosił decyzji, a o jej wydaniu dowiedziała się z innych źródeł, jest możliwe w terminie liczonym od dnia doręczenia decyzji stronie, która brała udział w postępowaniu. Wyjaśnił, iż D. C. nie brała udziału w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę instalacji grzewczej i nie otrzymała decyzji z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...]. Nie brała również udziału w postępowaniu wszczętym przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawiadomieniem z dnia [...] września 2013 r. w związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...]. Również, z uwagi na fakt, że D. C. nie brała udziału w postępowaniu, decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] kończąca postępowanie w ww. sprawie nie została jej doręczona. Organ ustalił, że ostatnie doręczenie stronie ww. decyzji nastąpiło w dniu 4 lutego 2014 r. Zgodnie z art. 58 § 2 Kpa ostatnim dniem do wniesienia odwołania był dzień 11 lutego 2014 r., natomiast D. C. odwołanie wniosła w dniu 7 marca 2014 r. (stempel dzienny Poczty Polskiej na kopercie), a zatem przekraczając termin. Organ oceniając argumentację wniosku o przywrócenie terminu uznał, że stwierdzenie, iż o decyzji dowiedziała się "w dniu 7 marca 2014 r. od Posła T. G. który pomaga jej w sprawie", nie uprawdopodabnia, że wniesienie odwołania po terminie, nastąpiło bez winy odwołującej się. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła D. C., dochodząc przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca przyznała, że nie brała udziału w postępowaniu, zaś starania o kontrolę podjęła z uwagi na ulatniający się z komina kotłowni dym, który dostawał się do jej mieszkania. Interweniowała w Administracji oraz u inwestorki, a następnie odwoływała się od decyzji pokontrolnej przedstawiciela [...] WINB, jak również szukała pomocy u posła T. G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Katowicach w związku z pismem pani D. C. zawiadamiającym o uciążliwości kotłowni usytuowanej w budynku przy ul. [...] w [...] przeprowadził czynności kontrolne i decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. umorzył postępowanie. Powyższą decyzję otrzymali jako strony postępowania pani R. J. oraz [...] S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w [...]. Pani R. J. odebrała powyższą decyzję [...] lutego 2014 r., w tej samej dacie decyzję odebrał [...] S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w [...]. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 kpa. strona w terminie 14 dni może wnieść odwołanie od decyzji. Powyższe oznacza, że termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r. upłynął 17 lutego 2014 r. Wprawdzie organ błędnie wskazał w uzasadnieniu, iż termin ten upłynął 11 lutego 2014 r., powyższe nie ma jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia, albowiem jak wynika z akt sprawy skarżąca wniosła odwołanie w dniu 4 marca 2014 r., a zatem niewątpliwie z jego przekroczeniem. Prowadzący administracyjne postępowanie odwoławcze organ odwoławczy w jego wstępnej fazie ma obowiązek dokonania oceny, czy odwołanie jest dopuszczalne poprzez sprawdzenie, czy zostało wniesione przez osobę legitymowaną do jego wniesienia oraz, czy wniesiono je z zachowaniem terminu. W sytuacji gdy odwołanie wnosi osoba niebiorąca wcześniej udziału w postępowaniu, tak jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie, organ w pierwszej kolejności winien zbadać, czy zachowany został termin do wniesienia środka odwoławczego. Badanie i ocena istnienia interesu prawnego takiej osoby, która wiąże się z koniecznością dokonywania ustaleń faktycznych w sprawie może być dokonana dopiero w następnej fazie postępowania, po stwierdzeniu, że odwołanie wniesiono w terminie. Wyjaśnić także należy, że w orzecznictwie sądowym spotyka się różne stanowiska co do dopuszczalności złożenia odwołania przez osobę, która nie brała udziału w postępowaniu. Istnieją orzeczenia aprobujące taką czynność (vide: wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 1999 r. IV S.A. 1758/97, Lex Nr 47876, postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 1998 r. I S.A. 413/97, Lex Nr 44541), jak i wykluczające taką możliwość i stwierdzające, iż prawo złożenia wniosku z art. 58 § 1 k.p.a. przysługuje wyłącznie stronie, która brała udział w postępowaniu, (vide: wyrok NSA z dnia 5 grudnia 1997 r. I S.A. 1329/95 ONSA 1998 nr 3 poz. 103). Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd, iż co do zasady, złożenie przez osobę, która nie brała udziału w postępowaniu odwołania jest dopuszczalne. Oznacza to, że dopuszczalne jest równocześnie złożenie przez taką osobę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Zasadnie wskazał organ, iż dzień, od którego należy liczyć bieg terminu do złożenia odwołania należy wiązać z doręczeniem decyzji tej stronie postępowania, która jako ostatnia otrzymała akt. W rozpatrywanej sprawie dniem tym był 3 lutego 2014r. Formułując wniosek o przywrócenie terminu w piśmie z dnia 7 marca 2014 r., pani D. C. nie wskazała żadnej innej przyczyny uchybienia terminowi, poza okolicznością, iż o decyzji dowiedziała się tego samego dnia od posła T. G., który pomaga jej w sprawie. W ocenie Sądu, okoliczność ta nie może być podstawą do uznania zasadności przywrócenia terminu. Sąd podziela także pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w orzeczeniu z dnia 12 lipca 2012 r. sygn. II SA/Gd 211/12 iż Skarżąca winna wykazać inne okoliczności, niż fakt dowiedzenia się o wydaniu decyzji, które mogłyby stanowić podstawę do uznania zasadności wniosku. "Przyjęcie konstrukcji, w której termin wniesienia odwołania dla osoby, która nie brała udział w postępowaniu liczony jest od daty doręczenia decyzji stronie, która brała udział w postępowaniu, prowadzi do wniosku, iż brak doręczenia decyzji nie może być zaliczony do przyczyn uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu. Wymaga tego zapewnienie spójności takiego uregulowania, fakt będący początkiem biegu terminu do wniesienia odwołania, jakim jest doręczenie decyzji stronie postępowania, nie może być jednocześnie uznany za nieistniejący, bowiem termin nie mógłby rozpocząć biegu. Brak doręczenia decyzji nie może więc stanowić podstawy przywrócenia terminu. Osoba, której nie doręczono decyzji, może natomiast uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu, jak każda strona, przyczynami wyłączającymi możliwość wniesienia odwołania w terminie przewidzianym dla stron postępowania, jak np. choroba trwająca w okresie terminu do wniesienia odwołania." Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż organ rozstrzygający w sprawie zasadnie uznał, iż Skarżąca nie wykazała, że uchybiła terminowi bez swojej winy i odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Na marginesie należy zwrócić uwagę, że przepisy prawa administracyjnego chronią interes osoby, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, dając możliwość wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienia odpowiada prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił. 4