VII SA/Wa 1085/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi Hoteli "K." Sp. z o.o. w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...], działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) stwierdził, że zażalenie Hoteli K. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] czerwca 2006 r., Nr [...], zobowiązujące Hotele K. Sp. z o.o. do wpłacenia 6000,00 zł (słownie złotych: sześć tysięcy) zaliczki na poczet wykonania zastępczego obowiązku wynikającego z postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...], zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 141 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej, wniesienia zażalenia, jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność zażalenia, czego następstwem jest ostateczność zaskarżonego postanowienia. Organ zażaleniowy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy zażalenie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Organ podniósł ponadto, iż obowiązek ścisłego przestrzegania terminów w postępowaniu zażaleniowym wynika z potrzeby zapewnienia pewności i trwałości stosunków w obszarze regulowanym przez prawo administracyjne. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż stosownie do przepisu art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie, od dnia jego ogłoszenia stronie oraz stwierdził, iż termin do wniesienia zażalenia upłynął w niniejszym przypadku z dniem 29 czerwca 2006 r., bowiem, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, postanowienie organu I instancji z dnia [...] czerwca 2006 r., Nr [...], zostało odebrane przez stronę w dniu 22 czerwca 2006 r. W ocenie organu, nie budziło zatem wątpliwości, iż nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, bowiem zostało ono wniesione, o czym świadczy stempel pocztowy, w dniu 30 czerwca 2006 r. Skargę na powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyły Hotele K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Wskazać należy, iż przed tutejszym Sądem toczą się trzy sprawy ze skargi Hoteli Korona Sp. z o.o. na postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] (sygn. akt VII SA/Wa 1084/08); Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] czerwca 2006 r., Nr [...] (sygn. akt VII SA/Wa 1085/08) oraz Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] (sygn. akt VII SA/Wa 1086/08), dlatego też uzasadnienie skargi odnosi się łącznie do wyżej wymienionych zaskarżonych postanowień. Wnosząc o uchylenie zaskarżonych postanowień strona skarżąca zarzuciła im naruszenie przepisów art. 58 k.p.a., poprzez nieprzywrócenie terminu do wniesienia odwołania, pomimo spełnienia przez skarżącą przesłanek określonych w tym przepisie, art. 8 k.p.a., poprzez brak dogłębnego rozpoznania okoliczności przedmiotowej sprawy i wydanie postanowienia w oparciu o rozstrzygnięcia wydane na podstawie odmiennych stanów faktycznych, art. 12 k.p.a., poprzez rozpoznawanie sprawy przez okres blisko 9 miesięcy, jak również nieznajdujące uzasadnienia w stanie prawnym (przedwczesne) pozostawienie bez rozpoznania odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] oraz zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] czerwca 2006 r., Nr [...]. W szczególności kontrolowane w niemniejszym postępowaniu postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia skarżący uznał za przedwczesne i wnosił o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga nie została uwzględniona bowiem w/w przesłanki nie zostały przez Sąd stwierdzone. Kontrolowane przez Sąd postanowienie nr [...] zostało wydane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 kpa. Przepis ten wskazując dwie przesłanki skutecznego złożenia odwołania i ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń z mocy art. 144 kpa. Z przepisu tego wynika, że w pierwszej kolejności organ powinien skoncentrować się na rozstrzygnięciu kwestii dopuszczalności zażalenia, a w przypadku stwierdzenia, że zażalenie nie przysługuje winien postanowieniem stwierdzić niedopuszczalność zażalenia. Uszło uwagi organu, że na postanowienie wydane na podstawie art. 81 c ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nie służy stronom zażalenie, a jedynie zgodnie z art. 142 kpa strona może je zaskarżyć w odwołaniu od decyzji, która zakończy postępowanie. Takie też pouczenie zostało zamieszczone w postanowieniu nr [...] z dnia [...] czerwca 2006r. zobowiązującym skarżącą spółkę do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego. Pomimo pouczenia strona w piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 30 czerwca 2006r., a potraktowanym przez organ, jako zażalenie stwierdziła, że "odwołuje się od decyzji nr [...] i proszę o jej oddalenie, jako bezzasadnej" (k. 4 akt administracyjnych). Przepis art. 134 kpa wskazuje na kolejność w jakiej organ winien dokonać kontroli wymagań formalnych odwołania czy zażalenia. Niedopuszczalność zażalenia i uchybienie terminu do wniesienia odwołania są bowiem odrębnymi instytucjami proceduralnymi. Właśnie kolejność ich umieszczania w przepisie art. 134 kpa świadczy o tym, że pierwsze czynności organ powinien skoncentrować na badaniu i rozstrzygnięciu kwestii dopuszczalności zażalenia, natomiast kontrola zachowania terminu może nastąpić dopiero w sytuacji pozytywnego wyniku tych czynności. Organ dopuścił się więc naruszenia przepisu postępowania art. 134 kpa, jednakże naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Skutek procesowy stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia (które powinien organ stwierdzić w niniejszej sprawie), jak i stwierdzenia uchybienia terminu jest bowiem taki sam, a mianowicie zażalenie nie skuteczne, nie zostaje merytorycznie rozpoznane i pozostaje bez biegu zaś zaskarżone nim postanowienie staje się ostateczne. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.