VII SA/Wa 1098/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji A. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że wykonane zaskarżonej decyzji może doprowadzić skarżącego do ubóstwa i pozbawienia wszelkich środków pieniężnych potrzebnych na życie i zaspakajanie podstawowych potrzeb. Skarżący podniósł, że ma małe dziecko, rodzinę, mieszka na wsi i pozbawienie prawa jazdy uniemożliwia jakiekolwiek prawidłowe funkcjonowanie np. opieka lekarska. Skarżący wskazał, iż tylko on posiada prawo jazdy. W konsekwencji utraciłby wszystko – rodzinę, pracę, co w efekcie groziłoby osobistą upadłością. Postanowieniem z dnia 6 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. K., załączając pismo M. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą T., w którym przedsiębiorca wskazał, że "istnieje możliwość zatrudnienia Pana A. K. (...). Jednym z wymaganych kryteriów jest posiadanie prawa jazdy z min kategoria prawa jazdy B". Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r. sygn. akt I OZ 500/17 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zaskarżone postanowienie naruszało przepisy postępowania sądowadministracyjnego, bowiem w sentencji postanowienia nie wymieniono imienia i nazwiska sędziego wydającego orzeczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może również na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobnione zostanie zaistnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd, rozstrzygając w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a., związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w powołanym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, że przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. W ocenie Sądu skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący we wniosku wskazał, że w związku z cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami utracił zatrudnienie. Nadto do pisma z dnia 15 września 2016 r. stanowiącego zażalenie na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący załączył pismo przedsiębiorcy M. W. prowadzącego działalność pod firmą T., z którego wynika, że przedsiębiorca przewiduje możliwość zatrudnienia skarżącego, jednakże jednym z kryteriów, jest posiadanie prawa jazdy, gdyż skarżący będzie kierowcą i będzie wspomagał brygady brukarskie zaopatrzeniem. Należy zatem uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody polegającej na utracie możliwości zatrudnienia, a w związku z tym pozbawieniem możliwości uzyskania źródła utrzymania. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2016 r., I OZ 1805/15 zatrzymanie prawa jazdy będzie powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie szkody, w szczególności, gdy dokument ten jest jej niezbędny do wykonywania pracy zarobkowej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.