VII SA/Wa 11/13

Dnia 19 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 11/13 ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia 1) odrzucić skargę; 2) przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J.K. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja została doręczona K.K. w dniu 16 października 2012 r. A zatem do dnia 15 listopada 2012 r. przysługiwał skarżącej termin do wniesienia przedmiotowej skargi. W dniu 1 grudnia 2012 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) K. K. złożyła bezpośrednio do Sądu skargę wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 19 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił K. K. termin do wniesienia skargi, które to postanowienie uchylił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 415/13. Rozpoznając ponownie wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. odmówił K. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt II OZ 711/13, oddalił zażalenie K. K. na ww. postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. A zatem z dniem 5 września 2013 r. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2013 r. o odmowie przywrócenia K.K. terminu do wniesienia skargi stało się prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja Wojewody [...] została doręczona K. K. w dniu 16 października 2012 r. wraz pouczeniem, że strona może je zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. W pouczeniu wskazano ponadto, że skargę wnosi się za pośrednictwem [...] Urzędu Wojewódzkiego w W., Wydział Infrastruktury i Środowiska, Oddział w Delegaturze-Placówce Zamiejscowej w S., [...]. Pomimo tego skarżąca dopiero w dniu 1 grudnia 2012 r. nadała w Urzędzie Pocztowym i dodatkowo wadliwie zaadresowała przesyłkę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tym miejscu wskazania wymaga, że kwestia odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi przez skarżącą została prawomocnie rozstrzygnięta w niniejszej sprawie przez Sądy Administracyjne, dlatego oceną prawną na obecnym etapie niniejszego postępowania jest wyłącznie terminowość wniesienia przedmiotowej skargi. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z przedstawionego powyżej stanu faktycznego sprawy skarżąca niewątpliwie uchybiła terminowi do wniesienia przedmiotowego skargi, wnosząc ją z półtora miesięcznym opóźnieniem. Dla tej oceny nie ma już zatem znaczenia fakt przekazania skargi przez Sąd do Wojewody [...] celem udzielenia odpowiedzi na skargę. Dlatego skarga K. K. podlega odrzuceniu. Odnosząc się do wniosku z dnia 25 czerwca 2013 r. o cofnięcie skargi wskazania wymaga, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a. rozpoznanie przez Sąd Administracyjny takiego wniosku wymaga merytorycznej oceny, tj. czy to cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dokonanie takiej merytorycznej oceny jest z kolei uwarunkowane terminowym wniesieniem skargi, w innym wypadku Sąd Administracyjny zobligowany jest odrzucić skargę. Z tego względu wniosek o cofnięcie skargi nie podlega rozpoznaniu przez Sąd, ponieważ w innym wypadku doszłoby do merytorycznego rozpoznania przedmiotowej skargi w ograniczonym zakresie, tj. w granicach wyznaczonych przez art. 60 p.p.s.a., podczas gdy - z uwagi na wniesienie przedmiotowej skargi po terminie - brak było w ogóle podstaw do dokonania przez Sąd jakiejkolwiek merytorycznej oceny. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu. Wobec złożenia przez pełnomocnika z urzędu stosownego wniosku i oświadczenia, koszty dla tego pełnomocnika orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).