VII SA/Wa 1101/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2010r. w sprawie II OSK 7 11/09 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2009r. sygn. akt VII SA/WA 1790/08 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w w/w wyroku oddalił skargę Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia. Organ na podstawie art. 134 k.p.a. po zapoznaniu się z zażaleniem Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] nakładające na Prezydenta [...] obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku przy ul. [...] w W. stwierdził, że w/w postanowienie ma charakter dowodowy i nie przysługuje na nie zażalenie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż organ pierwszej instancji błędnie pouczył strony, że na wydane przez niego postanowienie przysługuje zażalenie. W ocenie organu odwoławczego podejmowanie jakichkolwiek czynności przewidzianych w przepisach prawa procesowego w stosunku do przedmiotowego postanowienia będzie możliwe jedynie łącznie z odwołaniem od decyzji kończącej sprawę w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Oddalając skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie VII SA/WA 1790/08 wskazał w uzasadnieniu wyroku zasadność zastosowania przez organ odwoławczy art. 134 k.p.a. jak również uznał, że postanowienie z dnia [...] może być kwestionowane jedynie łącznie z odwołaniem od decyzji kończącej sprawę w postępowaniu przed organem I instancji. Z poglądem tym nie zgodził się Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną. Przede wszystkim Sąd ten stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ogóle nie odniósł się do zarzutu skargi naruszenia art. 77§2 k.p.a. Skarżący wniósł bowiem w skardze o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej uzasadnienia. Zdaniem skarżącego zgodnie z art. 77§2 k.p.a. organ administracji może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu. Uznając skargę kasacyjna za zasadną Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że trudno znaleźć racjonalne powody które uzasadniałyby zrezygnowanie z kontroli instancyjnej postanowienia wydanego na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego. Rozpoznając skargę ponownie po uchyleniu wyroku z dnia 28 stycznia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny z mocy art. 190 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi związany jest wykładnią prawa dokonaną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2010r. pełnomocnik skarżącego popierając skargę wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji z dnia [...]. Z uwagi na związanie wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 kwietnia 2010r. w sprawie II OSK 711/09 sąd uchylił zaskarżone postanowienie WINB z dnia [...] uznając zaskarżalność postanowienia PINB z dnia [...] wydanego na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego. Należy mieć na względzie, że w przypadku wniesienia zażalenia mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W pierwszej kolejności w fazie wstępnej postępowania odwoławczego organ odwoławczy obowiązany jest ocenić, czy odwołanie (zażalenie) jest dopuszczalne, czy zostało wniesione w terminie i czy zostało wniesione przez legitymowaną stronę. Postanowienie nr [...] z dnia [...] wydane na podstawie art. 62 ust.3 ustawy Prawo budowlane nakładało obowiązek przedstawienia ekspertyzy na Prezydenta [...] natomiast zażalenie wniósł Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w [...]. Skarżący jest samorządową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej (wynika to z uchwały Rady [...] z dnia [...] nr [...] op. w Dz. U. Województwa [...] nr 309 z 2004r. poz. 9585 ze zm.). Skarżący ma więc zarówno zdolność administracyjnoprawną (art. 29 k.p.a.), jak i sądową (art. 25§2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W odróżnieniu od procedury uregulowanej przepisami kodeksu postępowania cywilnego która nie przewiduje zdolności sądowej dla samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej skarżący w postępowaniu administracyjnym, jak i w postępowaniu przed sądem administracyjnym może w związku z tym występować obok jednostki samorządowej której jest jednostką organizacyjną, a którą to zdolność administracyjną, jak i sądową ma z tytułu bycia osobą prawną. Rzeczą organu odwoławczego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego będzie więc wyjaśnienie, czy skarżący działa we własnym imieniu( co wówczas będzie powodowało konieczność dokonania oceny jego interesu prawnego), czy też w imieniu miasta [...]. Jak wskazał w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 kwietnia 2010r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II OSK 711/09 należy wyjaśnić, czy adresatem postanowienia z dnia [...] winien być Prezydent [...] (organ osoby prawnej), czy też osoba prawna ([...]). W każdym bowiem razie obowiązek z art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nie może być nałożony na członka wspólnoty mieszkaniowej, bowiem zgodnie z tym przepisem adresatem obowiązku może być właściciel lub zarządca budynku. Nie zostało wyjaśnione, kto jest w tym przypadku skarżącym czy Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w [...], który nie może być członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej, gdyż nie ma osobowości prawnej, czy też [...], które może być członkiem Wspólnoty, ale które za skarżącego może być uznane tylko wtedy, gdy uzna się, że Zakład Gospodarowania Nieruchomościami [...] nie działa we własnym imieniu. Dokonując oceny czy zażalenie zostało wniesione przez stronę legitymowaną do jego wniesienia organ odwoławczy winien mieć na uwadze powyższe wskazania sformułowane w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego a wiążące sąd wojewódzki przy ponownym rozpatrzeniu skargi. Mając na uwadze powyższe sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 145§1 pkt1c ustawy z dnia 20 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153 poz. 1270 ze zm.).