VII SA/Wa 1108/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Asesor WSA Paweł Groński (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2008 r. sprawy ze skargi K.P., K.S., H.D., T.S., T.S., M.S., E.P., A.O., E.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na wznowienie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] kwietnia 1995 r., znak: [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu odwołania J.S. i K.S. od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] marca 1995 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że ww. decyzją z dnia [...] marca 1995 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w P. wyraził zgodę na wznowienie robót przy modernizacji istniejącej stacji paliw CPN w N. przy ul. [...] Okręgowej Dyrekcji [...] w W. Organ podniósł, że stacja paliw [...] w N. przy ul. [...] zlokalizowana jest od 1960 r. zgodnie z Uchwałą Rady Narodowej w N. NR [...] z dnia [...] września 1994 r., natomiast od 1989 r. ostateczną decyzją Naczelnika Miasta i Gminy N. z dnia [...] marca 1989 r., znak: [...] teren, na którym znajduje się stacja przekazano w zarząd i użytkowanie Okręgowej Dyrekcji [...] w W. Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego N. zatwierdzony Uchwałą Rady Narodowej w N. NR [...] z dnia [...] września 1994 r.w § 1 przewiduje działkę nr [...] o powierzchni 541 m2 położonej w N. przy ul. [...] na stałą lokalizację stacji paliw płynnych. Zdaniem Wojewody [...] modernizacja stacji [...] polegająca na zmniejszeniu liczby dystrybutorów z 4 na 2 nowoczesne oraz na wprowadzeniu hermetyzacji znacznie poprawi istniejący stan i zmniejszy jej uciążliwość dla otoczenia. Organ podkreślił, że stacja istnieje od 1960 r. i przez cały ten okres J. S. nie interesowała się tą nieruchomością, zaś obecnie roszczenie praw do terenu znajdującego się w zarządzie i użytkowaniu [...] nie jest dostatecznym powodem do wstrzymania modernizacji tej stacji. Powyższa decyzja została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez K.S. oraz K.P., H.D. i J.S. W skardze tej podnieśli, że inwestycja realizowana jest na nieruchomości, której stan prawny jest nieuregulowany. Podkreślili także fakt nieuwzględnienia przez organ negatywnej opinii o lokalizacji stacji przez Komendę Wojewódzką Państwowej Straży Pożarnej w C. i Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w C. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 1999 r. sygn. akt IV SA 650/95 Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowe ze względu na śmierć J.S. Po ustaleniu następców prawnych J.S. postępowanie sądowe zostało podjęte przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lipca 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1108/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym właściwym w sprawie przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W konsekwencji sąd administracyjny dokonuje kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania, co oznacza, że kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jednocześnie zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) przedmiotowej ustawy Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega uwzględnieniu, ponieważ w niniejszej sprawie nastąpiło naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Ponadto zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, mającym wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Wyrokiem z dnia 12 września 1995 r. sygn. akt IV SA 389/95 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] grudnia 1994 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji stacji paliw [...] w N. przy ul. [...]. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że w przedstawionych materiałach sprawy znajduje się wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym na stronie 13 znajduje się ustalenie (pkt "i"), że z zespołów budownictwa mieszkaniowego wyprowadzić ma się uciążliwe zakłady m. in. stację [...]. Ponadto, na stronie 14 znajduje się określenie, iż stacja benzynowa ma być usunięta poza obszar chroniony i przeniesiona na inne wyraźnie określone miejsce. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ustalenia te muszą dotyczyć stacji będącej przedmiotem decyzji, skoro w Nasielsku znajduje się tylko jedna stacja paliw. W rezultacie Sąd uznał, że istnieje zasadnicza wątpliwość co do trafności rozstrzygnięcia zawartego w decyzji o zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W świetle powyższego należy stwierdzić, że powyższym prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] grudnia 1994 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji stacji paliw [...] w N. przy ul. [...]. Decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] marca 1995 r. wyrażająca zgodę na wznowienie robót przy modernizacji istniejącej stacji paliw [...] w N. przy ul. [...] Okręgowej Dyrekcji [...] w W. opiera się na ustaleniach ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] grudnia 1994 r. W rezultacie należy uznać, że w niniejszej sprawie nastąpiło naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 kpa, gdyż zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona przez Naczelny Sąd Administracyjny. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na wadliwe rozstrzygnięcie zawarte w sentencji organu pierwszej instancji. Kierownika Urzędu Rejonowego w P. wyraził zgodę na wznowienie robót przy modernizacji istniejącej stacji paliw [...] w N. przy ul. [...] Okręgowej Dyrekcji [...] w W. Tymczasem nie ulega wątpliwości, że podstawą wydanego rozstrzygnięcia był przepis art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414). W rezultacie wydana decyzja nie mogła wyrażać zgody na wznowienie robót budowlanych przerwanych określonym zdarzeniem i wymagających dokończenia. Powołany w decyzji przepis mógł być wyłącznie podstawą do wydania nowej decyzji zezwalającej na realizację określonej inwestycji. Także zatem z tego powodu należy uznać, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja wymagają eliminacji z obrotu prawnego. Naruszają bowiem przepisy prawa materialnego, a naruszenia te mają istotny wpływ na wynik sprawy. Prowadząc na nowo postępowanie organ pierwszej instancji – ze względu na znaczny upływ czasu – powinien w pierwszej kolejności ustalić obecny stan faktyczny dotyczący funkcjonowania stacji paliw, której dotyczy uchylona decyzja i w zależności od poczynionych ustaleń podjąć dalsze działania w oparciu o obecnie obowiązujące przepisy Prawa budowlanego i rozstrzygnąć merytorycznie kwestię pozwolenia na budowę albo umorzyć postępowanie ze względu na jego bezprzedmiotowość. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i b) oraz art. 152 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.