VII SA/Wa 1138/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-08-11

Skład orzekający: Izabela Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na czynność materialno-techniczną polegającą na odmowie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi?
Ratio decidendi
Skarga na czynność materialno-techniczną, taką jak odmowa usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców, jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku braku takich środków, konieczne jest wcześniejsze wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Niewniesienie takiego wezwania przed wniesieniem skargi skutkuje jej niedopuszczalnością.
Stan faktyczny
Skarżący J. U. wniósł skargę na czynność Komendanta Policji polegającą na braku usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców. Organ odmówił usunięcia punktów, uznając ich naliczenie za prawidłowe. Skarżący wniósł skargę do WSA, jednak nie wykazał, aby przed jej wniesieniem wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w ustawowym terminie. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 200 złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. U. na czynność Komendanta [...] Policji z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu – J. U. kwotę 200 złotych (słownie: dwieście) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżący – J. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Komendanta [...] polegającą na braku usunięcia punktów karnych. Z uzasadnienia skargi oraz akt sprawy wynika, że Komendant [...] Policji w piśmie z dnia [...] września 2014 r. L.dz. [...], zwrócił się do Urzędu [...] z wnioskiem o sprawdzenie kwalifikacji J. U. w związku z wielokrotnym naruszeniem przez niego przepisów ruchu drogowego, za które przypisano mu w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego punkty w liczbie większej niż 24 w okresie jednego roku. Z tych samych przyczyn Komendant zwrócił się tego samego dnia do Urzędu [...] z wnioskiem o skierowanie ww. kierowcy na badania psychologiczne. W dniu [...] października 2014 r. skarżący złożył w Urzędzie [...] wniosek o wgląd do akt sprawy oraz o redukcję punktów karnych i zawieszenie postępowania o sprawdzenie kwalifikacji. W odpowiedzi na ww. wniosek, pismem z dnia [...] października 2014 r. organ szczegółowo wyjaśnił zasady naliczania punktów za popełnione przez skarżącego wykroczenia oraz poinformował skarżącego, iż punkty nałożone w związku z popełnionymi przez niego wykroczeniami drogowymi zostały naliczone zgodnie z obowiązującymi przepisami, zatem brak jest podstaw do ich anulowania. Skarżący w dniu [...] listopada 2014 r. złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez dokonanie prawidłowego naliczenia posiadanych punktów (redukcję o 27 przyznanych punktów). W odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. organ podtrzymał zasadność wystawienia przedmiotowych wniosków, uznając, iż punkty zostały naliczone prawidłowo zgodnie z obowiązującymi przepisami, a tym samym brak jest podstaw do anulowania nałożonych punktów za popełnione wykroczenia. Skarżący ponownie w dniu [...] stycznia 2015 r. złożył wniosek o zmianę wpisu w ewidencji punktów poprzez redukcję punktów oraz podjęcie czynności wyjaśniających. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Powyższe pismo z dnia [...] lutego 2015 r. stało się przedmiotem skargi J. U. w niniejszym postępowaniu. Skarżący wniósł o usunięcie 27 punktów, o których mowa w punkcie 4 wniosku z dnia [...] września 2014 r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień przez skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to na mocy art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać należy, iż wpis do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego stanowi czynność materialno-techniczną, która mieszcząc się w katalogu, o którym stanowi przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. podlega kontroli sądu administracyjnego. Kierowca zainteresowany wykreśleniem punktów karnych z ewidencji może zwrócić się do organu prowadzącego tę ewidencję o podjęcie określonego aktu lub czynności, a następnie w zależności od tego, czy i jakie organ ten zajmie stanowisko, skorzystać ze skargi do sądu administracyjnego, kwestionując czynność na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, pismo właściwego organu prowadzącego ewidencję kierowców, naruszających przepisy ruchu drogowego, stanowiące odpowiedź na wniosek o skorygowanie punktów karnych w ewidencji jest aktem/czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegającym zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, pod warunkiem wyczerpania środków odwoławczych (vide np. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/11, wyrok NSA z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1552/11). Jak wynika z powyższego, warunkiem dopuszczalności skargi na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. jest skierowanie do właściwego organu przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W takim przypadku, jak stanowi art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Analiza akt sprawy wskazuje, że skarżący zwrócił się do organu o usunięcie punktów z ewidencji kierowców, a ten odmówił uwzględnienia tego żądania. Stanowisko organu zostało wyrażone w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. i doręczone skarżącemu w dniu [...] mara 2015 r. Po jego otrzymaniu skarżący nie skierował jednak do organu w przepisanym terminie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Istotnie skarżący załączył do skargi 2 pierwsze strony pisma z dnia [...] kwietnia 2015r. skierowanego do Komendanta [...] i stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (pismo jest niekompletne, ponadto nie zawiera podpisu), jednakże jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, przedmiotowe pismo nie wpłynęło do organu. Skarżący natomiast, wezwany zarządzeniem z dnia [...] lipca 2015 r. do przedstawienia dowodu nadania tego pisma do organu, nie wykonał zarządzenia w tym przedmiocie. W tym stanie należało uznać, iż skarżący nie wniósł do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa tym samym nie wyczerpał środków odwoławczych przed wniesieniem skargi do sądu. W świetle wskazanych okoliczności, skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło