VII SA/Wa 1142/12

WyrokWSA w Warszawie2012-08-21

Skład orzekający: Włodzimierz Kowalczyk, Joanna Gierak - Podsiadły, Izabela Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydana przez Prezydenta miasta na prawach powiatu, który jednocześnie działał jako wnioskodawca, jest prawidłowa i czy Prezydent podlega wyłączeniu od orzekania w tej sprawie?
Ratio decidendi
Prezydent miasta na prawach powiatu nie podlega wyłączeniu od orzekania w sprawach decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotyczących dróg gminnych i powiatowych wydawanych na podstawie specustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Decyzja organu I instancji spełnia wymogi formalne i materialne, a zarzuty skarżących nie podważają jej legalności. Skarga została oddalona jako bezzasadna.
Stan faktyczny
Prezydent miasta na prawach powiatu wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie i rozbudowie ulicy na terenie określonych działek. Decyzja została zaskarżona przez właścicieli działek, którzy podnosili zarzuty proceduralne i merytoryczne, w tym dotyczące udziału stron w postępowaniu, braku odpowiedniego postępowania dowodowego oraz kwestii technicznych projektu.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant spec . Mariusz Gąsiński - Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi C. P. i K. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skargę oddala Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zw. dalej kpa oraz na podstawie art. 11 a ust. 1 i art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194 ze zm.) zwanej dalej specustawą, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanego po rozpatrzeniu wniosku z dnia 30 września 2011 r. złożonego przez Burmistrza Dzielnicy [...] z upoważnienia Prezydenta [...] , zmienionego i uzupełnionego pismem z dnia 25 października 2011 r. udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie – rozbudowie ulicy [...] na odcinku od ul. [...] do [...] na terenie działek położonych w [...] Dzielnica [...], oznaczonych w ewidencji gruntów: [...] ( po podziale [...]i[...]),[...] (po podziale [...]i [...]),[...] (po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...] i [...]),[...] ( po podziale [...] i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...],[...] ( po podziale [...]i [...]),[...],[...],[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] (po podziale [...]i [...]),[...] (po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...],[...] ( po podziale [...] i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]),[...] ( po podziale [...]i [...]) z obrębu [...], zatwierdził projekt podziału nieruchomości na potrzeby powyższej inwestycji; ustalił nieruchomości lub ich części, które stały się w mocy prawa własnością [...]; zatwierdził projekt budowlany; nadał niniejszej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja w punktach zamieściła: 1. charakterystykę projektowanej inwestycji, 2. wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi; 3.określenie linii rozgraniczających teren, 4. warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury, 5. wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, 6. szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, zgodnie z art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, 7. ustalenia obowiązku i zezwolenia na przebudowę istniejących sieci uzbrojenia terenu. W punktach również podano, iż: 1). Nie określa się warunków wynikających z potrzeb obronności państwa, 2). Projekt nie obejmuje wód płynących, 3). Projekt nie obejmuje linii kolejowych. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że wniosek Burmistrza Dzielnicy [...], działającego z upoważnienia Prezydenta [...] o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej na "budowę ulicy [...] na odcinku od ul. [...] do [...]" został złożony po uzyskaniu wymaganych opinii. Poinformował, że organ odstąpił od wymogu przedstawienia odrębnej decyzji Prezydenta [...] , o której mowa w art. 11 b ust. 1 specustawy,nie ma bowiem żadnego racjonalnego uzasadnienia dla obowiązku wydawania opinii we własnej sprawie. W takim przypadku sam wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej spełnia jednocześnie funkcję opinii Zarządu Powiatu i Prezydenta [...]. Dołączona do wniosku pozytywna opinia Zarządu Województwa [...] uznana została jako spełniająca wymagania ustawy. Organ wskazał, że złożony wniosek zawierał: 1). mapy w skali 1: 500 przedstawiające proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, 2). analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, 3).mapy zawierające projekty podziału nieruchomości sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami, 4). określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu, 5). 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego, aktualnym na dzień opracowania projektu. Po dokonaniu analizy dokumentacji projektowej organ I instancji stwierdził, że istnieje potrzeba jej uzupełnienia i poprawienia. Z tego też względu w dniu [...] października 2011 r. wydał postanowienie Nr [...] nakładające obowiązek na inwestora usunięcia nieprawidłowości w złożonej dokumentacji w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia. W dniu 24 października inwestor przedłożył pismo wraz załącznikami informując, że wszystkie uwagi, zalecenia do wniosku i projektu budowlanego zostały uzupełnione zgodnie z wydanym postanowieniem. Organ I instancji po dokonaniu analizy zgromadzonych dokumentów w tym poprawionej dokumentacji stwierdził, że projekt budowlany został uzupełniony i poprawiony zgodnie z postanowieniem. Przedłożony projekt budowlany spełnia wymagania określone w opiniach instytucji i organów opiniujących inwestycje na podstawie ustawy, spełnia również wymogi określone w art. 34 ust. 2 Prawo budowlane. Prezydent [...] podał, że w dniu [...] października 2011 r. przygotował zawiadomienie o prowadzonym postępowaniu administracyjnym, jednocześnie dokonując obwieszczeń na tablicy ogłoszeń Urzędu Dzielnicy [...] (okres wywieszenia od 28 października do 10 listopada 2011 r.) na tablicy ogłoszeń Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...], na stronie internetowej Urzędu Dzielnicy [...] ( dnia 28 października 2011 r.) oraz w prasie lokalnej (obwieszczenie ukazało się w Gazecie [...] w dniu [...] listopada 2011 r.) Zdaniem organu I instancji, zawiadomienie i ustalenie stron postępowania zostało dokonane z uwzględnieniem wymogów art.11 d specustawy ( dane osób ustalono na podstawie danych z ewidencji gruntów). Organ zaznaczył, że w toku postępowania zainteresowane strony zapoznały się ze złożoną dokumentacją. Uwagi, wnioski i zastrzeżenia zostały złożone przez właścicieli działek ew. [...],[...]i [...] oraz [...] z obrębu [...]. Następnie organ I instancji wskazał, że właściciele działek ew. nr [...] i [...]i [...] K. i C. P. pismem z dnia 15 listopada 2011 r. złożyli stosowne wnioski w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Nadto, D. K. w piśmie z dnia 16 listopada 2011 r. przedstawiła propozycje zmian zagospodarowania w obrębie działki ew. [...] stanowiącej jej własność. Organ I instancji szczegółowo ustosunkował się do złożonych wniosków, wyjaśnił, że uwagi, wnioski i zastrzeżenia wniesione w trakcie postępowania w przedmiocie wydania decyzji, nie naruszają przepisów budowlanych i nie stanowią podstawy uzasadniającej odmowę zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Dodatkowo, Prezydent [...] wyjaśnił, przedmiotowa inwestycja na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. ( Dz. U. Nr 213, poz. 1397) nie jest zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a w związku z powyższym brak jest podstaw do przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Inwestor dołączył decyzję Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 Prezydenta [...] stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie ulicy [...]. Organ I instancji, po uwzględnieniu argumentacji inwestora zawartej we wniosku z dnia 28 października 2011 r. uznał, że zachodzą przesłanki opisane w przepisie art. 17 specustawy. Następnie wyjaśnił, że decyzja ta zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń, uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez właściwego zarządcę drogi oraz uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych. Jednocześnie organ wskazał, że kwestia odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości będzie przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. Zasady tego postępowania określa w szczególności przepis art. 18 specustawy. Po rozpatrzeniu odwołania K. P. i C. P. od wyżej opisanej decyzji, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej działek [...] ( po podziale [...],[...]),[...],[...] ( po podziale [...],[...]),[...] ( po podziale [...],[...]),[...] ( po podziale [...],[...]),[...] ( po podziale [...],[...]),[...] ( po podziale [...],[...]),[...] ( po podziale [...],[...]),[...] ( po podziale [...],[...]) i przekazał sprawę w tej części do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy dokonując oceny prawnej decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] stwierdził, iż nie odpowiada ona prawu. Zaznaczył, że w aktach sprawy znajdują się błędnie zaadresowane, niedostarczone zawiadomienia Prezydenta [...] zarówno o wszczęciu, jak i o wydaniu decyzji właścicielowi działek przed podziałem nr [...],[...],[...],[...] i [...]- M.R., współwłaścicielowi działek przed podziałem nr [...],[...],[...],[...] i [...]- W. W.. Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie w sposób bezsporny doszło do naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym w stosunku do ww. stron. Organ II instancji powołał przepis art. 10 kpa i wskazał, że zasada czynnego udziału strony w postępowaniu nakłada na organ administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz obowiązek umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ odwoławczy stwierdził, że jeżeli w sprawie nie zapewniono odpowiedniego udziału wszystkim stronom postępowania to nie ma innej możliwości, jak zastosować się do treści art. 138 § 2 kpa. Ponadto Wojewoda [...]podniósł, że organ I instancji nie odniósł się do zarzutów podnoszonych przez skarżących w piśmie z dnia 15 listopada 2011 r. w którym kwestionowano rozwiązania projektowe dotyczące odwodnienia ulicy i wskazano na zagrożenie napełniania szamb w szczególności tych, które będą na terenie projektowanej drogi do czasu zbudowania kanalizacji bytowej. Burmistrz Dzielnicy [...] wystosował w dniu 7 grudnia 2011 r. jedynie pismo informacyjne, w którym stwierdził m.in. odnosząc się do powyższych zarzutów, iż opracowany projekt na rozbudowę ulicy obejmuje tymczasowe jej odwodnienie w postaci rowów odparowalnych do czasu budowy kolektora deszczowego [...] realizowanego na podstawie porozumienia międzygminnego, do którego będzie można w przyszłości podłączyć kanalizację deszczową ul. [...]. Organ zaznaczył, że z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż w wyniku podziału działki ew. nr [...]na działce nr ew. [...] zajętej pod budowę drogi częściowo znajdować się będą szamba szczelne obsługujące budynki zlokalizowane na działce przed podziałem nr [...]. Podkreślił, że w projektach dołączonych do wniosku i zatwierdzonych przedmiotową decyzją brak jest rozwiązań dotyczących przebudowy istniejących szamb. Dodał, że zgodnie z art. 11 f ust. 2 pkt 8 lit e specustawy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera ustalenia dotyczące obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu. Wojewoda odniósł się do zarzutów podnoszonych przez skarżących dotyczących naruszenia art. 24 § 1 pkt 1 i 4 kpa w związku z art. 11 c specustawy poprzez wydanie decyzji przez Prezydenta [...] podczas, gdy wnioskodawcą w sprawie był Burmistrz Dzielnicy [...] działający na podstawie upoważnienia Prezydenta [...]. Organ odwoławczy zaznaczył, że organ wykonawczy gminy –miasta na prawach powiatu pełni niejako podwójną rolę. Z jednej strony działa jako organ wykonawczy gminy, z drugiej zaś jako starosta, wyposażony przez ustawodawcę w szereg kompetencji, których nie posiada organ wykonawczy miasta –gminy niemającego statusu miasta na prawach powiatu. Wskazał, że niejednokrotnie zdarza się zatem, że prezydent miasta na prawach powiatu występuje w konkretnej sprawie w podwójnej roli ( strony i organu rozpoznającego sprawę ), taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie istnieje konflikt sfery cywilnej praw i obowiązków gminy tzw. dominium ze sferą władczych uprawnień tzn. imperium przynależnych Prezydentowi [...]. Dalej, Wojewoda odniósł się do zarzutu podnoszonego w odwołaniu z dnia 9 stycznia 2012 r. dotyczącego braku przeprowadzenia postępowania dowodowego dotyczącego konieczności zaprojektowania i naniesienia na plan drogowy muru o wysokości 3 metrów, wykonanego z bloczków betonowych lub pustaków betonowych w linii rozgraniczającej na długości działki nr ew. [...]. Stwierdził, iż ze specustawy oraz z obowiązujących przepisów prawa budowlanego i aktów wykonawczych nie wynika obowiązek projektowania takiego muru. Organ odwoławczy nie podzielił także zarzutów odwołujących się dotyczących nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Wyjaśnił, że literalna wykładnia przepisu art. 17 specustawy w zakresie dróg publicznych wskazuje przede wszystkim, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji jest obligatoryjne, jeżeli tylko właściwy zarządca drogi złoży wniosek uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym. Wojewoda [...] nie zgodził się także z wskazanym przez skarżących naruszeniem art. 11 b specustawy przy wydawaniu decyzji, pomimo braku wystąpienia zarządcy drogi z wnioskiem o opinię do zarządu powiatu w przedmiocie trafności i racjonalności rozwiązań przyjętych we wniosku. Podkreślił, że w miastach na prawach powiatu, a takim miastem jest [...], stosownie do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 1998 r. w sprawie utworzenia powiatów ( Dz. U. Nr 103, poz. 652), funkcję zarządu powiatu sprawuje –z mocy art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym – Prezydent miasta. W związku z powyższym nie można skutecznie podważyć kompetencji prezydenta miasta do działania za zarząd powiatu i opiniowania za zarząd powiatu wniosków o lokalizację drogi na terenie miasta. Dodał także, że w aktach administracyjnych znajduje się pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lipca 2010 r. , znak: [...] opiniujące pozytywnie wniosek o uzyskanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w zakresie przebudowy ulicy [...] w dzielnicy [...] w [...]. Mając powyższe na uwadze zdaniem Wojewody [...] dla prawidłowego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie wymagane jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego we wskazanym wyżej zakresie. Wskazał, że organ I instancji wydał decyzję z naruszeniem przepisów postępowania, zaś konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Dodał, że niewyjaśnienie przez organ I instancji przedmiotowych kwestii stanowi naruszenie art. 7, 10, 77 §1 , 79 § 1, 80 i 107 § 1 i 3 kpa. Tym samym Prezydent [...] jest zobowiązany do przeprowadzenia postępowania, dążąc do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego przez organ odwoławczy byłoby naruszeniem zasady dwuinstancyjności. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnieśli C. P. i K. P. zaskarżając ją w części dotyczącej działek nr [...] (po podziale [...] i [...]) oraz nr [...] (po podziale [...],[...]). Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1). naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 1) kpa w związku z art. 24 § 1 pkt 1 i 4 kpa w zw. z art. 11 c specustawy poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. (w zakresie działek o nr [...]oraz nr [...]), podczas gdy decyzja ta winna była ulec uchyleniu przez Wojewodę [...] z uwagi na fakt, że została wydana przez Prezydenta [...] w okolicznościach uzasadniających jego wyłączenie, tj. kumulację roli procesowej (wnioskodawca) i orzeczniczej (organ wydający decyzję) oraz ze względu na daleko idące skutki prawnorzeczowe jakie - w stosunku do skarżących - wywiera decyzja; 2). naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 8 kpa poprzez utrzymanie przez Wojewodę [...] decyzji organu I instancji pomimo zaistnienia przesłanek uzasadniających jej uchylenie (spełnienie się - w stosunku do Prezydenta [...], przesłanek z art 24 § 1 pkt 1 i 4 kpa w związku z art. lit.c specustawy), a tym samym na prowadzenie przez Wojewodę [...] postępowania w sposób niebudzący do niego zaufanie; 3).naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa poprzez brak zebrania w całości materiału dowodowego w sprawie, tj. wyrysów z map działek wskazanych w postanowieniu Wojewody Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. mających istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym na dokonaniu dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, do której zobowiązuje organy administracji przepis art 80 kpa; 4). naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 oraz art 80 kpa poprzez brak przeprowadzenia przez Wojewodę [...] postępowania dowodowego w zakresie konieczności budowy muru o wysokości 3,00 m w linii rozgraniczającej z przebudowaną ulicą, na długości działki ewidencyjnej nr [...] i ograniczeniu się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że "ze specustawy oraz z obowiązujących przepisów prawa budowlanego i aktów wykonawczych nie wynika obowiązek projektowania takiego muru", co tym samym skutkuje naruszeniem przepisu art. 107 § 3 kpa , pełniącego funkcję przekonywania skarżących o prawidłowości rozstrzygnięcia organu administracji; 5) naruszenie przepisu art. 27 ust 2 pkt 1, art 28 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1086 i Nr 1287 ze zm.) w zw. z § 8 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgadniania dokumentacji projektowej z dnia 2 kwietnia 2001 r. (Dz. U. z 2001 r., Nr 38, poz. 455). Skarżący wnieśli o: 1) o uchylenie decyzji w części dotyczącej działek nr [...] (po podziale [...]i [...]), oraz nr [...] (po podziale [...],[...]), 2) rozważenie przez Sąd uchylenia decyzji organu I instancji, tj. decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w części dotyczącej działek nr [...] (po podziale [...]i [...]), oraz nr [...] (po podziale [...],[...]), W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co nastepuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W tym miejscu należy zauważyć, iż skarga dotyczy jedynie części zaskarżonej decyzji ( utrzymującej decyzję organu I instancji w mocy) w zakresie dotyczącym działek nr [...]i [...] ( przed podziałem ) i tylko w takim zakresie podlega kontroli Sądu. Zgodnie z art. 11d ust. 1 specustawy wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności: 1) mapę w skali co najmniej 1:5.000 przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu; 2) analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi; 3) mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami; 4) określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu; 5) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu; 6) wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne. Zgodnie z art. 11f ust. 1 specustawy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności: 1) wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii; 2) określenie linii rozgraniczających teren; 3) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa; 4) wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich; 5) zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1; 6) oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego; 7) zatwierdzenie projektu budowlanego; 8) w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące: a) określenia szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, b) określenia czasu użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych, c) określenia terminów rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych, d) określenia szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie, e) obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu, f) obowiązku przebudowy dróg innych kategorii, g) określenia ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków, o których mowa w lit. e i f, h) zezwolenia na wykonanie obowiązków, o których mowa w lit. e i f. Jak wynika z analizy akt sprawy przedłożona dokumentacja oraz decyzja zezwalająca na realizację inwestycji drogowej spełniają ustawowe wymogi, a podniesione w skargach zarzuty nie podważają legalności zaskarżonej decyzji. Z mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 marca 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi wydaje w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich – wojewoda. a w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych – starosta. Organy te orzekają w postępowaniu wszczynanym na wniosek właściwego zarządcy drogi.. Zarządcami dróg – zgodnie z treścią art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115) – są: w odniesieniu do dróg krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, w odniesieniu do dróg wojewódzkich – zarząd województwa, w odniesieniu do dróg powiatowych – zarząd powiatu, a w odniesieniu do dróg gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta). W miastach na prawach powiatu, funkcje przypisane staroście sprawuje prezydent miasta (art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.). W konsekwencji prezydent miasta staje się organem uprawnionym do wydawania decyzji o lokalizacji dróg gminnych na obszarach miasta na prawach powiatu. Miasto stołeczne [...] zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 7 sierpnia 1998 r. w sprawie utworzenia powiatów (Dz.U. Nr 103, poz. 652) jest miastem na prawach powiatu. Jednak w sprawach tych miasto na prawach powiatu nie jest stroną a występuje jedynie w roli organu administracji publicznej. Problem ten był już w przeszłości przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który na tle przedmiotowej ustawy zajął jednoznaczne stanowisko z którego wynika, iż ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych nie wprowadza wyłączenia prezydenta miasta na prawach powiatu w sprawach wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi gminnej ( wyrok NSA z dnia 30 marca 2010r., II OSK 88/10, wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2010r., II OSK 503/10, wyrok NSA z dnia 5 listopada 2010r. II OSK 1829/10). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wprowadzenie instytucji wyłączenia organu administracji publicznej w zakresie nieprzewidzianym w przepisach prawa powoduje w miejsce pozbawienia kompetencji organu samorządu terytorialnego przypisanie temu organowi roli strony. Wykonywanie zadań publicznych, do których należy budowa dróg gminnych (art. 7 pkt 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) jest zaspokajaniem zbiorowych potrzeb wspólnoty i jako wykonanie zadań własnych gminy należy postrzegać rolę inwestora – zarządu drogi gminnej, a nie interesu prawnego inwestora. " Wyprowadzanie wyłączenia organu samorządu terytorialnego w drodze wykładni, w następstwie prowadzące do pozbawienia kompetencji organu samorządu terytorialnego nie znajduje podstaw. Wskazują na to zmiany w ustawach materialnoprawnych, w których ustawodawca dostrzegając kolizję interesów prawnych wspólnoty samorządowej z interesem prawnym jednostki wprowadził instytucję wyłączenia organu"( wyrok NSA z dnia 30 marca 2010r., II OSK 88/10). Jako przykład należy wskazać dodany ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 r. zmieniającą ustawę o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 173, poz. 1218) art. 142 ust. 2, który stanowi, że w sprawach o zwrot wywłaszczonych nieruchomości, zwrot odszkodowania, w tym także nieruchomości zamiennej, oraz o rozliczeniach z tytułu zwrotu, w których stroną postępowania jest gmina lub powiat, prezydent miasta na prawach powiatu sprawujący funkcję starosty podlega wyłączeniu na zasadach określonych w rozdziale 5 działu I k.p.a. Podobne rozwiązanie wprowadzono w art. 124 ust. 8 ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczącym spraw zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości. Należy podkreślić, iż ustawodawca w żadnym z przepisów ustawy o szczególnych zasadach (...), nie wprowadził ogólnej zasady wyłączania prezydenta miasta na prawach powiatu w sprawach, w których stroną stosunku materialno-prawnego jest gmina lub inna jednostka samorządu terytorialnego jak np. miasto na prawach powiatu. Ustawa o szczególnych zasadach (...) ma wyjątkowy charakter, wyrażający się zarówno w jej tytule, jak również w treści przepisów, których intencją jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg procesu budowlanego inwestycji drogowych. Mając powyższe na uwadze, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie prezydent miasta na prawach powiatu, na podstawie art. 24 § 1 pkt 1 i 4 k.p.a. nie podlega wyłączeniu od orzekania w sprawach decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotyczących dróg gminnych i powiatowych wydawanych na podstawie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy wyjaśnić, iż są one pozbawione podstaw prawnych. W ocenie Sądu postepowanie dowodowe poprzedzające wydanie decyzji zostało wydane z poszanowaniem zasad wynikających z art. 7 , 77 i 80 kpa zaś uzasadnienie decyzji organu odwoławczego nie narusza art. 107 § 3 kpa w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c ppsa. Skarga zarzuca brak przeprowadzenia przez Wojewodę [...] postępowania dowodowego w zakresie konieczności budowy muru o wysokości 3,00 m w linii rozgraniczającej z przebudowaną ulicą, na długości działki ewidencyjnej nr [...]. Tymczasem jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji, organ ten uznając , iż brak jest podstaw do budowy takiego muru, wyjaśnił, po dokonaniu w tej kwestii stosownych ustaleń, iż działalność gospodarcza prowadzona na działce nr [...] jest legalna, spełnia wszystkie warunki i opinie Straży Pożarnej, Państwowej Inspekcji Pracy oraz Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego. Należy także podzielić twierdzenia organu odwoławczego, iż obowiązek realizacji muru nie wynika ani z przepisów specustawy ani Prawa budowlanego czy przepisów wykonawczych do tej ustawy. Symptomatyczne jest również to, że strona skarżąca nie wskazuje w żadnym miejscu odwołania ani obszernej skargi z jakiego przepisu prawa materialnego wynika , iż obowiązek taki miałby spoczywać na inwestorze . Jak wyjaśnił to organ I instancji zjazd na działkę nr [...] od ul. [...] jest wykonany niezgodnie z § 78 ust 1, § 79 i § 113 ust 7 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Poza tym przedmiotowa działka posiada dodatkowy zjazd z ul. [...]. Projekt drogowy budowy-rozbudowy ul. [...] w Dzielnicy [...][...] stanowiący załącznik do decyzji Nr [...] z dnia [...]grudnia 2011r. zakłada, iż w miejsce istniejących, likwidowanych zjazdów do posesji [...]i [...] z uwagi na ich lokalizację na skosach granic, zagrażające bezpieczeństwu ruchu na ul. [...], lokalizację zastępczych zjazdów od ul. [...] . Projekt ten uzyskał uzgodnienie [...] Nr [...] oraz opinię Nr [...] Inżyniera Ruchu [...] z dnia [...] sierpnia 2011r. Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287;ze zm) przez sieci uzbrojenia terenu - rozumie się wszelkiego rodzaju nadziemne, naziemne i podziemne przewody i urządzenia: wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, cieplne, telekomunikacyjne, elektroenergetyczne i inne, z wyłączeniem urządzeń melioracji szczegółowych, a także podziemne budowle, jak: tunele, przejścia, parkingi, zbiorniki itp.; Powyższa definicja nie odnosi się do zjazdów z drogi publicznej, a więc zarzut naruszenia przez organy przepisu art. 27 ust 2 pkt 1, art 28 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1086) w zw. z § 8 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgadniania dokumentacji projektowej z dnia 2 kwietnia 2001 r. (Dz. U. z 2001 r., Nr 38, poz. 455) należy uznać za chybiony bowiem powyższa norma prawna nie ma w sprawie niniejszej zastosowania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło