VII SA/Wa 1148/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i B. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta J. z dnia [...] sierpnia 2007r. (nr [...]), udzielającej pozwolenia na budowę. W dniu 23 czerwca 2008r. E. i B. K. wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r. (znak: [...]), którą organ ten uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008r. (Nr [...]) stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta J. z dnia [...] sierpnia 2007r. (Nr [...]), którą udzielono pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Wnioskodawcy w skardze wnieśli "o natychmiastowe wstrzymanie budowy do czasu prawomocnego rozpatrzenia skargi..." wskazując, że wstrzymanie (natychmiastowy zakaz dalszej inwestycji) jest konieczne ze względu na aspekt społeczny, za uchybienia zapłacą mieszkańcy J., gdyż inwestor będzie mógł żądać odszkodowania od Gminy, która wydała pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),dalej ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z treścią wniosku "o natychmiastowe wstrzymanie budowy do czasu prawomocnego rozpatrzenia skargi..." Sąd przyjął, że skarżący domagają się wstrzymania decyzji Prezydenta Miasta J. z dnia [...] sierpnia 2007r. (nr [...]), którą organ ten udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Zauważyć należy, że z treści powołanego wyżej art. 61 § 3 ppsa wynika, iż wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić tylko na wniosek skarżącego, bowiem sąd nie może orzekać o wstrzymaniu z urzędu, a nadto wniosek musi dotyczyć zaskarżonej decyzji. Dopiero w razie istnienia podstaw do wstrzymania zaskarżonej decyzji, sąd może wstrzymać wykonanie decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy (vide postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2007r., sygn. akt II OZ 548/07, nie publ.). W związku z powyższym, nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w granicach tej samej sprawy w innym postępowaniu tj. decyzji Prezydenta Miasta J. z dnia [...] sierpnia 2007r. (nr [...]), bowiem skarżący wnioskiem o wstrzymanie nie objęli również zaskarżonej decyzji tj. decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r. (znak: [...]). Wskazać przy tym trzeba, że nawet gdyby wniosek skarżących spełniał powyższe kryteria, to i tak nie mógł być uwzględniony, bowiem skarżący nie przedstawili w nim przesłanek wskazujących na ryzyko wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Zgodnie bowiem z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie poglądem, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2008r. II OZ 889/08; postanowienie NSA z 24 listopada 2005 r. II OZ 1065/05; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). We wniosku złożonym w niniejszej sprawie skarżący nie przytoczyli przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ppsa, ograniczając się jedynie do lakonicznego, ogólnego stwierdzenia, że wstrzymanie (natychmiastowy zakaz dalszej inwestycji) jest konieczne ze względu na aspekt społeczny, za uchybienia zapłacą mieszkańcy J., gdyż inwestor będzie mógł żądać odszkodowania od Gminy, która wydała pozwolenia na budowę. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, Sąd postanowił jak w sentencji.