VII SA/Wa 1152/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz P. Sp. z o.o. w W. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 12 maja 2010r. w sprawie II OSK 826/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2008r. sygn. akt VII SA/Wa i przekazał sprawę ze skargi P. Sp. z o.o. w W. na decyzje Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę do ponownego rozpoznania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wyjaśnił stanu sprawy, bowiem nie ustosunkował się do istotnych zarzutów strony, czym naruszył art. 141 § 1 p.p.s.a. W szczególności Sąd ten nie ustosunkował się do 6 z 10 postawionych w skardze zarzutów, co uniemożliwiło kontrolę kasacyjną orzeczenia. Przy tak skonstruowanym stanowisku Naczelnego Sadu Administracyjnego i braku wskazań co do dalszego postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę na nowo i ustalił co następuje: Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] znak [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] Nr [...], którą organ ten zmienił ostateczną decyzją własną z dnia [...] Nr [...] – zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku apartamentowego, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], obręb [...] przy ul. [...] ul. [...] w W. – w zakresie projektu budowlanego w ten sposób, że zatwierdził projekt budowlany budynku apartamentowego z usługami przy ulicy [...] róg. Ul. [...] w W., usytuowanego na terenie działki nr ewid. [...] z obrębu [...], oznaczonej w projekcie zagospodarowania terenu literami [...] kategoria obiektu [...]. Organ odwoławczy uznał zarzuty zawarte w odwołaniu wniesionym przez P. Sp. Z o.o. w G.( następca prawny K. Sp. Z o. o. ) za bezzasadne. W ocenie Wojewody [...], decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny i udzielająca pozwolenia na budowę jest zgodna z warunkami decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto, inwestor przedstawił oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a dokumentacja spełnia wymagania określone w art. 34 ust 1-3 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem organu drugiej instancji, projekt budowlany jest kompletny i został wykonany przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, zawiera także informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Organ odwoławczy stwierdził, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie obejmuje działki nr ewid. [...] sąsiadującej z planowaną inwestycją, gdyż na jej terenie nie zaplanowano żadnego elementu niezbędnego dla budowy i funkcjonowania budynku. Wskazał, iż zgodnie z umową z dnia [...] zawartą pomiędzy K. Sp. z.o.o. a A. Sp. z o.o. inwestor został uprawniony do wykorzystania części nieruchomości odwołującego się na potrzeby tymczasowego przejazdu pożarowego, a zatem w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że inwestor przedłożył alternatywne rozwiązania projektowe w zakresie drogi pożarowej, co zostało potwierdzone dokonaniem zgłoszenia - nie zachodziła bowiem potrzeba przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy dla drogi pożarowej, zgodnej z art. 29 ust. 2 pkt 5 i art.30 ust.2 Prawa budowlanego. Wskazał także, iż dla projektowanej inwestycji nie zaplanowano sieci, a jedynie przyłącza: wody, kanalizacji, sieci cieplnej, kanalizacji teletechnicznej i przyłącza energetycznego, przy czym budowa przyłączy podlega zgłoszeniu, stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 20 oraz art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego. Organ wyjaśnił również, że łączna kubatura budynku dla części [...] i części [...] jest mniejsza, niż określona w decyzji o warunkach zabudowy, jak wynika z zapisu w projekcie budowlanym. Skargę na decyzję Wojewody [...] złożyła P. Sp. Z o. o. w W. ponawiając zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji w szczególności w zakresie braku prawa inwestora do dysponowania na cele budowlane całością nieruchomości; braku decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej sieci wodociągowej, kanalizacji ogólnospławnej, sieci cieplnej, sieci elektroenergetycznej, sieci oświetleniowej, kanalizacji teletechnicznej oraz dróg, parkingów i chodników; niezapewnienie obiektowi budowlanemu drogi pożarowej; niespełnienia wymagań decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; naruszenia przepisów postępowania administracyjnego przez nienależyte zgromadzenie i niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego oraz braku czynnego udziału strony w postępowaniu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającą. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z brzmieniem art. 1§1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Zaskarżoną decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a mianowicie art. 138§1 pkt 1, art. 7, 77 i 107 §3 k.p.a. Stwierdzić należy, że istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, a organ odwoławczy orzeka w tym postępowaniu merytorycznie. Zgodnie z art. 140 k.p.a. organ ten tak samo jak organ I instancji związany jest przepisami art. 7, art. 77, 80 i 107§3 k.p.a. Ma on również na podstawie art.136 k.p.a. możliwość przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, jeśli w jego ocenie istnieją braki w materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Wojewoda [...] rozpatrywał skargę na decyzje Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] zmieniającą decyzje tego organu Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Rzeczą organu odwoławczego ponownie rozpatrującego wniosek było więc w pierwszym rzędzie sprawdzenie, czy przedłożony przez inwestora projekt zamienny jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...] wydanej przez Burmistrza [...]. Decyzja o zmianie pozwolenia na budowę obiektu budowlanego wymaga bowiem sprawdzenie przed jej wydaniem zgodności z decyzją o warunkach zabudowy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postępowanie, którego przedmiotem jest zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę jest prowadzone analogicznie do postępowania o wydanie pozwolenia na zasadach ogólnych co wynika z odesłania do przepisów art. 32-35 ustawy Prawo budowlane zawartego w art. 36a ust. 3, jednakże powtórzenie procedury ograniczone jest w odniesieniu do zmian projektu lub innych warunków pozwolenia na budowę. Jeśli zaś zmiany dotyczą materii uregulowanej decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu to do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę należy dołączyć nową decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu o ile wymagana jest zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jeżeli bowiem pozwolenie na budowę zostało wydane na podstawie wydanej wcześniej decyzji o warunkach zabudowy to wniosek o zmianę pozwolenia na budowę musi się mieścić w ramach ustaleń wynikających z decyzji o warunkach zabudowy (wyrok NSA z 31.08.2005r sygn akt OSK 1928/04 niepubl. ). Zarzuty skargi stanowią powtórzenie zarzutów podnoszonych w odwołaniu. Stwierdzić należy, że organ odwoławczy nie odniósł się w sposób wyczerpujący do tak zasadniczych kwestii podnoszonych przez skarżącego w odwołaniu jak naruszenie art. 34 ust 1 ustawy Prawo budowlane poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, który nie spełnia ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...] wydanej przez Burmistrza [...] oraz naruszenie art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez nienależyte sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami ww. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy nie odniósł się także do zarzutu naruszenia art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie pozwolenia na budowę bez decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej dróg, parkingów i chodników dla potrzeb budynku. Odwołujący się zarzucał także naruszenie art. 32 ust.4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie pozwolenia na budowę drogi pożarowej bez decyzji o warunkach zabudowy. Organ odwoławczy nie odniósł się ponadto do zarzutu braku uzgodnienia z nim sposobu zakończenia drogi pożarowej od strony nieruchomości, której skarżący jest użytkownikiem wieczystym tj. działki [...], stanowiącego naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane w zw. z §12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 121, poz. 1139). Organ odwoławczy nie odniósł się ponadto do zarzutu odwołującego braku uwzględnienia w projekcie budowlanym wymagań w zakresie ochrony przeciwpożarowej przy zagospodarowaniu i uzbrojeniu terenu co stanowiło w jego ocenie naruszenie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej(Dz. U. z 2002r., Nr 147, poz. 1229 z póz. zm.) Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby organ I instancji naruszył art. 32 ust. 4 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego. Inwestor złożył bowiem pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie o posiadanym prawie do gruntu, zaś co do działki [...] na której ma przebiegać droga pożarowa dodatkowo wykazał swoje uprawnienia w tym zakresie wskazując na umowę zobowiązaniową z której prawo do gruntu wywodzi. Nie został naruszony również art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w związku z §11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych. W aktach sprawy znajduje się bowiem zgoda [...] Komendanta Wojewódzkiej Straży Pożarnej z dnia [...] na przebieg drogi pożarowej na działce nr [...]. Rozpatrując ponownie odwołanie skarżącego organ odwoławczy winien wziąć pod uwagę powyższe i odnieść się do wszystkich podnoszonych przez skarżącego zarzutów w sposób zgodny z wymaganiami art. 107 § 3 Kpa. Z powyższych względów na podstawie art. 145 §1 pkt 1c, 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd orzekł jak w wyroku.