VII SA/Wa 1177/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant spec. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M. K., A. T., D. M. i F. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie skargi na bezczynność wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia M. K., A. T., D. M. i F. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. PINB dla [...] nakazał inwestorowi-M. J. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku usytuowanego na terenie posesji przy ul. [...] w [...], zaadaptowanego samowolnie na cele gastronomiczne - bar restauracyjny. W związku z niewykonaniem nałożonego obowiązku PINB dla [...] upomnieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., wezwał M. J. do wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji organu powiatowego z dnia [...] sierpnia 2006 r. Następnie dnia [...] października 2009 r. PINB dla [...] wystawił tytuł wykonawczy [...] Nr [...], celem wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji PINB dla [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. organ powiatowy nałożył na M. J. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. Dnia [...] lipca 2010 r. PINB dla [...] wystawił tytuł wykonawczy [...] Nr [...] celem wyegzekwowania grzywny nadanej postanowieniem organu powiatowego z dnia [...] grudnia 2009 r. Po rozpatrzeniu pisma z dnia [...] września 2010 r. M. K., T. S., A. T., D. M. i F. P. [...] WINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., oddalił skargę na przewlekłość postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez PINB dla [...] w sprawie dotyczącej budynku mieszkalnego przebudowanego na restaurację "[...]" usytuowanego w Warszawie. GINB postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...] utrzymał w mocy ww. postanowienie [...] WINB z dnia [...] sierpnia 2011 r. WSA w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi M. K. na ww. postanowienie GINB z dnia [...] kwietnia 2012 r., wyrokiem z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1346/12, uchylił zaskarżone postanowienie GINB z dnia [...] kwietnia 2012 r. oraz poprzedzające je postanowienie [...] WINB z dnia [...] sierpnia 2011 r. Ponownie rozpatrując wniosek z dnia [...] września 2010 r. M. K., T. S., A. T., D. M. i F. P. [...] i WINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., oddalił skargę na bezczynność PINB dla [...] w kwestii wyegzekwowania obowiązku przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku usytuowanego na terenie posesji przy ul. [...] w [...]. Na wskazane wyżej postanowienie organu wojewódzkiego z dnia [...] lutego 2013 r. M. K., T. S., A. T., D. M. i F. P. złożyli zażalenie w ustawowym terminie. Rozpoznając sprawę organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem postępowania zakończonego niniejszym postanowieniem była ocena czy zachodzą przesłanki do stwierdzenia bezczynności wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Podstawą dla dokonywania tej oceny jest przepis art. 6 § 1 a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 z późn. zm). W ocenie organu odwoławczego, oddalenie skargi M. K., T. S., A. T., D. M. i F. P., na bezczynność PINB dla [...] jest zasadne. Organ wskazał, że organy administracji są związane wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 25 października 2012 r., w którym sąd jednoznacznie stwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym sprawy należy stwierdzić, że pismo skarżącego z dnia [...] września 2010 r. dotyczy bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] i powinno zostać rozpatrzone jako skarga na bezczynność, a nie przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Z tego względu, [...] WINB prawidłowo rozpatrzył podanie z dnia [...] września 2010 r. M. K., T. S., A. T., D. M. i F. P. jako zażalenie na bezczynność. Organ wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonych dnia [...] stycznia 2012 r. oględzin PINB dla [...] w protokole Nr [...] ustalił, że "bar restauracyjny został zamknięty. Lokal został przywrócony do poprzedniego sposobu użytkowania. Decyzja Nr [...] została wykonana", co świadczy o wykonaniu obowiązku będącego przedmiotem niniejszego postępowania egzekucyjnego. W związku z tym PINB dla [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., odstąpił od czynności egzekucyjnych prowadzonych w stosunku do M. J. na podstawie Tytułu wykonawczego [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. Ze względu na fakt, że sprawa została załatwiona przez organ, na którego bezczynność złożona została skarga, brak jest podstaw do uznania bezczynności oraz wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Odnosząc się do zarzutów Skarżących organ podniósł, że przedmiotowe postępowanie dotyczy bezczynności organu egzekucyjnego w postępowaniu egzekucyjnym. Zatem domaganie się przez Skarżących wyegzekwowania od zobowiązanego "przywrócenia do (...) funkcji budynku mieszkalnego" nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] (powołując się na sentencje decyzji PINB dla [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r.), nie może być rozpatrzone w przedmiotowym postępowaniu, gdyż wykracza poza jego zakres. Sformułowanie sentencji decyzji administracyjnej w sposób nie jednoznaczny, nie precyzyjny lub z możliwością różnej interpretacji może być przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego w trybie nadzorczym. Ustosunkowując się do zarzutów Skarżących dotyczących m.in. nieprawidłowego adresata decyzji organu powiatowego z dnia [...] sierpnia 2006 r., nakazującej M. J. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku usytuowanego na terenie posesji przy ul. [...] w [...], oraz prowadzenia nowej działalności gospodarczej w przedmiotowym budynku, organ wskazał, że nie mogą zostać one uwzględnione w niniejszym postępowaniu, ponieważ wykraczają poza jego zakres. Mogą stanowić przedmiot odrębnych postępowań administracyjnych. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. K., T. S., A. T., D. M. i F. P. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący podnieśli, że PINB zbyt wcześnie i niezgodnie z prawem odstąpił od czynności egzekucyjnych prowadzonych w stosunku do M. J. Wskazali, że z otrzymanego pisma Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...] Miasta [...] wynika, że [...] spółka komandytowa zakończyła działalność gastronomiczną z dniem [...].01.2012 r. oraz działalność handlową z dniem [...].01.2012 r. w budynku przy ul. [...] w [...]. Fakt ten został potwierdzony właściwymi decyzjami administracyjnymi. Zdaniem skarżących, pismo to dowodzi, że PINB za wcześnie podjął decyzję o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych nie stosując wymogów określonych w art. 7 i art. 77 kpa. Powstaje też wątpliwość czy odstąpienie od czynności egzekucyjnych było w pełni uzasadnione, ponieważ jak wynika ze stanu faktycznego budynek nie został przywrócony do pierwotnego stanu jak nakazywała decyzja PINB Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Zmienił się tylko najemca budynku, w którym w dniu [...] marca 2012 r. zarejestrował się nowy podmiot pn. [...] Sp. z o.o. Nr [...]. Zdaniem skarżących, fakt dokonania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w dniu [...] maja 2012 r. zmian w rejestrze zakładów potwierdza, że działalność gospodarcza (gastronomiczna) w budynku przy ul. [...] mogła być sprytnie zawieszona, a sam budynek nie został przywrócony do pierwotnego stanu jak nakazywała decyzja PINB Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Aby zatwierdzić budynek na cele gastronomiczne, budynek taki musiał być wyposażony w urządzenia techniczne spełniające wymagania Sanepidu. Skarżący podnieśli, że organ nie wyjaśnił, kto jest rzeczywistym inwestorem, czy M. J., czy właściciel budynku posesji. Ustalenie natomiast tych danych z cała pewnością należało do PINB. Skarżący dodali, że M. J. w okresie od roku 2006 do 2010 wybudowała dwie altany o powierzchni przekraczającej 25 m ², wjazd na parking od strony ul. [...], parking tuż obok pomnika przyrody (jałowiec wirginijski), podwyższyła ogrodzenie do 2,70 oraz dobudowała do budynku duży drewniany taras na parasole gastronomiczne. Zdaniem skarżących, z powyższych okoliczności wynika, że przewlekła egzekucja prawomocnej decyzji PINB Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. prowadzona przez organ nie była dla zobowiązanej dokuczliwa i nie miała charakteru restrykcyjnego. Skarżący podtrzymali swoje stanowisko twierdząc, że czynności egzekucyjne były przewlekłe, nie były skuteczne i nie doprowadziły do wykonania prawomocnej decyzji PINB Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Budynek do dziś nie został przywrócony do pierwotnego stanu jak nakazywała ww. decyzja. Zaznaczyli, że przywrócenie budynku po tak wielu zmianach budowlanych przeróbkach wewnątrz i zewnątrz do poprzedniego stanu jak nakazywała decyzja PINB Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. wymagało czasu i dużych nakładów finansowych. Stąd też powstaje duża wątpliwość, że sam fakt przeprowadzenia przez PINB oględzin w dniu [...] stycznia 2012 r. można uznać za wiarygodny i zgodny z prawem art. 7 i 77 § 1 kpa. Zdaniem skarżących budynek nie został przywrócony do pierwotnego stanu jak nakazywała Decyzja PINB Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Z budynku nie zdemontowano przemysłowych urządzeń wentylacyjnych, i klimatyzacyjnych, nie zdemontowano dużego szyldu umieszczonego na południowej ścianie budynku pod nazwą Restauracja, prawdopodobnie nie odbudowano także zburzonej ściany nośnej wewnątrz budynku. Zdaniem skarżących, organ nie zebrał całości materiału dowodowego mającego być podstawą rozstrzygnięcia sprawy i oparł swoje rozstrzygnięcia w sprawie na materiale niekompletnym. W konsekwencji organ nie rozpatrzył całości materiału dowodowego w sposób wnikliwy, prawidłowy i wyczerpujący. Tym samym rażąco naruszył art. 7, 77 i 80 kpa, w sposób uzasadniający uchylenie decyzji PINB Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...] oddalające skargę skarżących złożoną w trybie przewidzianym w art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej: u.p.e.a.). Na wstępie należy wskazać, że w sprawie zapadło orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1346/12 przesądzono, że pismo wszczynające postępowanie z dnia [...] września 2010 r. należało potraktować jako skargę na bezczynność organu egzekucyjnego. W związku z powyższym wskazać trzeba, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Wyrażona w powołanym przepisie zasada związania orzeczeniem sądu oznacza, że orzeczenie to oddziałuje na przyszłe postępowanie tak administracyjne, jak i sądowoadministracyjne. Zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej oraz wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku. W pojęciu "ocena prawna" mieści się, przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, a także sposób ich zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Może ona zatem dotyczyć ujawnionych w postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego, w szczególności kwestii zastosowania do nich określonych regulacji prawnych. Wskazania co do dalszego postępowania zasadniczo stanowią konsekwencję oceny prawnej, określając sposób i kierunek działania przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Związanie oceną prawną, jak i zawartymi w orzeczeniu wskazaniami, co do dalszego postępowania, powoduje, że determinują one działania każdego organu w postępowaniu administracyjnym, podejmowane w sprawie, której dotyczyło postępowanie sądowoadministracyjne, aż do czasu jej rozstrzygnięcia. W przypadku rozpoznawania sprawy przez sąd oznacza ono z kolei, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu. W związku z poczynionymi wyżej uwagami stwierdzić należy, że organy nadzoru budowlanego wobec treści pisma z dnia [...] września 2010 r. dokonały kontroli działania organu egzekucyjnego we właściwym trybie. Oceniając merytorycznie postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. uznać należy, że jest ono prawidłowe, tj. oparte na prawidłowo poczynionych ustaleniach faktycznych i prawidłowej wykładni ww. przepisu prawa, stanowiącego materialnoprawną podstawę tego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 6 § 1 u.p.e.a., w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie (§ 1a). Z treści przytoczonych przepisów wynika, iż na wierzycielu ciąży nie powinność, ale obowiązek doprowadzenia do wszczęcia postępowania egzekucyjnego i stosowania środków przewidzianych w przepisach celem wyegzekwowania wykonania obowiązku. Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga. Skarga ta będzie zasadna jeżeli w toku postępowania (zainicjowanego tą skargą) okaże się, że wierzyciel pozostaje w stanie bezczynności - w sytuacji uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku. Przy czym, stan bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie wiąże się z niezakończeniem tego postępowania w określonym terminie, lecz z niepodejmowaniem określonych przepisami prawa czynności. Bezczynność wierzyciela polega bowiem na tym, że nie podejmuje on działań zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych wobec zobowiązanego. Wierzyciel jest więc bezczynny, jeżeli w razie stwierdzenia uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku nie wzywa go do wykonania obowiązku, i w razie bezskuteczności tego upomnienia nie sporządza tytułu wykonawczego i nie składa wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Nadto, wierzyciel (będący w niektórych sytuacjach zarazem organem egzekucyjnym), będzie pozostawał w stanie bezczynności także wówczas, gdy we wszczętym postępowaniu egzekucyjnym nie będzie podejmował stosowanych działań celem zastosowania środka egzekucyjnego. Dostrzegając powyższe przypomnieć trzeba, iż postępowanie zakończone zaskarżonym do Sądu orzeczeniem zainicjowane zostało pismem 24 września 2010 r. W piśmie tym, stanowiącym skargę przewidzianą w ww. art. 6 § 1a u.p.e.a. wskazywano na niewykonanie obowiązków wynikających z decyzji ostatecznej wydanej w dniu [...] sierpnia 2006 r. przez PINB dla [...], który nakazał inwestorowi-M. J. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku usytuowanego na terenie posesji przy ul. [...] w [...], zaadaptowanego samowolnie na cele gastronomiczne - bar restauracyjny. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zajmując się sprawą na skutek wniesionego zażalenia uznał, iż w okolicznościach faktycznych nie można zarzucić Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla [...] (będącego zarówno wierzycielem jak i organem egzekucyjnym) bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym. Zauważył, że wierzyciel postępował zgodnie z obowiązującą procedurą, tj. podejmował czynności celem wyegzekwowania obowiązków określonych w ww. decyzji. Zauważył także, że obowiązki wynikające z tej decyzji zostały wykonane, na co wskazuje zebrany materiał dowodowy. Sąd tak dokonaną ocenę sprawy w pełni podziela. Zdaniem Sądu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] nie pozostaje bowiem w bezczynności, o której mowa w ww. art. 6 u.p.e.a., w związku z decyzją tego organu z dnia [...] sierpnia 2006 r. Orzeczeniem tym, ostatecznym i wymagalnym PINB dla [...] nakazał inwestorowi-M. J. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku usytuowanego na terenie posesji przy ul. [...] w [...], zaadaptowanego samowolnie na cele gastronomiczne - bar restauracyjny. Z akt sprawy wynika, że akta sprawy, po rozpoznaniu w dniu [...] października 2008 r. skargi kasacyjnej wróciły do organu I instancji i w dniu [...] stycznia 2009 r. przeprowadzono kontrolę wykonania decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. W dniu [...] maja 2009 r. został wystawiony tytuł wykonawczy nakazujący przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku. W dniu [...] maja 2009 r. przeprowadzono kolejną kontrolę, która wykazała prowadzenie działalności gastronomicznej w przedmiotowym budynku. Postanowieniem z [...] maja 2009 r. PINB nałożył na inwestora grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10 000 zł. Postanowienie to zostało uchylone przez organ odwoławczy, który jednocześnie umorzył postępowanie egzekucyjne. Mając na uwadze, że w obrocie prawnym pozostawało ostateczne rozstrzygnięcie podlegające wykonaniu oraz, że zobowiązana do wykonania tego rozstrzygnięcia w zakreślonym terminie nie przystąpiła, organ egzekucyjny wszczął ponownie postępowanie egzekucyjne, a następnie upomnieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., wezwał M. J. do wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji organu powiatowego z dnia [...] sierpnia 2006 r. Następnie dnia [...] października 2009 r. PINB dla [...] wystawił tytuł wykonawczy [...] Nr [...], celem wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji PINB dla [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Kontrole w dniu [...] listopada 2009 r. i [...] grudnia 2009 r. pozwoliły na ustalenie, że w lokalu prowadzona jest działalność gastronomiczna. W związku z tym postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. organ powiatowy nałożył na M. J. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. Dnia [...] lipca 2010 r. PINB dla [...] wystawił tytuł wykonawczy [...] Nr [...] celem wyegzekwowania grzywny nadanej postanowieniem organu powiatowego z dnia [...] grudnia 2009 r. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] zobowiązał M. J. do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego. W wyniku przeprowadzonych dnia [...] stycznia 2012 r. oględzin opisanych w protokole Nr [...], PINB dla [...] ustalił, że "bar restauracyjny został zamknięty. Lokal został przywrócony do poprzedniego sposobu użytkowania. Decyzja Nr [...] została wykonana", co świadczy o wykonaniu obowiązku będącego przedmiotem niniejszego postępowania egzekucyjnego. W związku z tym PINB dla [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., odstąpił od czynności egzekucyjnych prowadzonych w stosunku do M. J. na podstawie tytułu wykonawczego [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. Takie działanie organu nie może być ocenione jako wadliwe (świadczące o bezczynności wierzyciela). Organ ten w odpowiednim czasie, tj. po orzeczeniu NSA z 31 października 2008 r., podjął czynności celem wszczęcia wobec zobowiązanej, uchylającej się od wykonania obowiązków, postępowania egzekucyjnego, a następnie z uwagi na bezskuteczność upomnienia wystawił na zobowiązanych tytuł wykonawczy i przystąpił do zastosowania środka egzekucyjnego. PINB dla [...] podejmował więc działania celem wyegzekwowania wykonania robót budowlanych wynikających z ostatecznego orzeczenia. Nadto, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do przyjęcia w sprawie, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] pozostaje w bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z tym, że postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., organ I instancji odstąpił od czynności egzekucyjnych prowadzonych w stosunku do M. J. na podstawie Tytułu wykonawczego [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. W wyniku przeprowadzonych w dniu [...] stycznia 2012 r. oględzin PINB dla [...] w protokole Nr [...] ustalił, że "bar restauracyjny został zamknięty. Lokal został przywrócony do poprzedniego sposobu użytkowania. Decyzja Nr [...] została wykonana". Skoro doszło do wykonania wskazanej decyzji, to nie można zarzucić organowi bezczynności przewidzianej w art. 6 § 1a u.p.e.a. Oceny Sądu w tym zakresie nie zmienia treść skargi, w której podniesiono, że obowiązki nałożone decyzją z 2006 r. r. nie zostały wykonane. Akta administracyjne, w tym w szczególności znajdujące się w tych aktach protokoły kontroli z oględzin na nieruchomości, wskazują na to, że zobowiązana zakończyła prowadzenie działalności gastronomicznej w przedmiotowym lokalu, a sam lokal doprowadziła do poprzedniego stanu. Ustalenia w tym zakresie nie zostały skutecznie zakwestionowana. Na tej podstawie organ miał podstawy aby przyjąć, iż decyzja z [...] sierpnia 2006 r. została wykonana w całości. Jednocześnie należy podnieść, iż Sąd rozpoznając skargę na bezczynność wierzyciela nie może ocenić, czy wykonanie decyzji z [...] sierpnia 2006 r. było prawidłowe. Na ten zaś aspekt sprawy zdają się wskazywać skarżący w swoich pismach wywodząc, iż roboty budowlane nie doprowadziły do wykonania rozstrzygnięcia decyzji. Dostrzegając powyższe, Sąd stwierdza, iż kwestia wykonania decyzji, tj. prawidłowości wykonania przeprowadzonych na jej podstawie robót budowlanych, winna być oceniona nie w postępowaniu egzekucyjne, a w odrębnym - prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego, na których to taki obowiązek spoczywa. Stosownie bowiem do treści art. 84 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), do zadań organów nadzoru budowlanego należy kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego. Stosownie natomiast do art. 84a ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, organy nadzoru budowlanego, kontrolując stosowanie przepisów prawa budowlanego sprawdzają wykonywanie obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych na podstawie przepisów prawa budowlanego. Zatem, chociaż Sąd dostrzega, iż istnieje potrzeba zweryfikowania prawidłowości wykonania obowiązków wynikających z decyzji z 2006 r., to jednak nie znajduje z tego powodu podstaw do uwzględnienia skargi i tym samym uznania skargi na bezczynność w postępowaniu egzekucyjnym w administracji za zasadną. Obowiązki określone w decyzji z [...] sierpnia 2006 r. zostały uznane przez wierzyciela za wykonane w całości, a kwestia prawidłowości ich wykonania (wobec zarzutów skarżących), winna być oceniona w odrębnym postępowaniu, którego istotą będzie kontrola stosowania przepisów prawa budowlanego. Z tych też powodów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.