VII SA/Wa 118/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu M. B. kwotę 300 (trzysta) zł, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W dniu 4 października 2023 r. M. B. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w W. z [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie skargi z przekroczeniem terminu. Postanowieniem z 11 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi. Na skutek zażalenia organu, postanowieniem z 21 maja 2024 r. sygn. akt II OZ 237/24, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie Sądu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należało wskazać, że skoro skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 7 lipca 2023 r., to prawidłowo wskazał organ, że termin na wniesienie skargi w niniejszej sprawie upłynął 5 września 2023 r. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Z przywołanego przepisu wynika, że do skargi na zaskarżoną uchwałę stosuje się art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) oraz art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446; dalej: u.s.g.) – obie w brzmieniu sprzed wejścia w życie ww. ustawy nowelizującej z 7 kwietnia 2017 r. Stosownie do tak określonego brzmienia art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Ponadto zgodnie z tak określonym brzmieniem art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu sprzed nowelizacji), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Na tej podstawie należało zatem przyjąć, że skarga datowana na 16 sierpnia 2023 r., lecz wniesiona 4 października 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej), została wniesiona po upływie terminu. Przed rozpoznaniem wniosku organu o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarżący skierował do Sądu pismo, w którym wyjaśnił przyczyny uchybienia terminu do jej wniesienia. Sąd przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi, jednak rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny. W uzasadnieniu postanowienia NSA z 21 maja 2024 r. wskazano, że organ przywołał okoliczności sprawy, które podważały stanowisko WSA, że brak winy skarżącego został przez niego uprawdopodobniony. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że rozpatrywana skarga została złożona po upływie terminu na jej wniesienie, co w świetle art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obliguje Sąd do jej odrzucenia. Ponadto w świetle art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zdecydował o zwrocie skarżącemu całej, uiszczonej przez niego kwoty wpisu sądowego od skargi. Z tych przyczyn postanowiono, jak w sentencji.