VII SA/Wa 1180/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. o wznowienie postępowania sądowego postanawia: przywrócić P. K. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2007 r. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił P. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 1017/09 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Sądu I instancji z dnia 18 sierpnia 2009 r., podnosząc, iż "nie mogą pozostać poza oceną Sądu (...) działania skarżącego podejmowane od dnia doręczenia mu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. P. K. otrzymał odpis postanowienia z dnia 11 grudnia 2007 r. w dniu 18 grudnia 2007 r., a już w dniu 22 grudnia 2007 r. złożył pismo, w którym "zakwestionował" powyższe rozstrzygnięcie Sądu i wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] powiadomiła o zmianie pełnomocnika z urzędu w dniu 24 czerwca 2009 r. W wyniku zatem działań skarżącego nastąpiła zmiana pełnomocnika z urzędu, przy czym (...) skarżący niezadowolenie z działań (braku działań) pełnomocnika zgłosił już w piśmie z dnia 27 czerwca 2007 r. W takiej sytuacji przypuszczać można, że w przypadku udzielenia skarżącemu stosownego pouczenia przez Sąd po złożeniu tego pisma, dalsze działania (czynności procesowe) skarżącego nastąpiłyby wcześniej". Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż konieczna jest ponowna ocena wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w aspekcie wyżej wskazanych okoliczności, z uwzględnieniem zmiany przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnika z urzędu dla skarżącego. Wskutek uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2009 r. sprawa będąca przedmiotem jego rozstrzygnięcia podlega ponownemu rozpoznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 w/w ustawy, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (post. NSA z dnia 25 maja 2004r., FZ 63/04, niepubl.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ww. ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/2006 (publ. LexPolonica nr 418112) stwierdził, iż w wypadku ustanowienia adwokata w trybie art. 244 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 tej ustawy), jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Wymienione wyżej stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ugruntowane w orzecznictwie sądowym. Potwierdza je postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt I CZP 62/00 - publ. OSNC 2001, Nr 1, poz. 7; ponadto, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2006 r., III SA/Wa 3272/2005, - publ. LexPolonica nr 1520373; podobnie uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt III CZP 117/08 – publ. OSNC 2009/7-8/91, Biul.SN 2009/2/8, M.Prawn. 2009/13/715, Lex 478083. Zgodnie z wyżej przytoczonym orzecznictwem sądowym, w niniejszej sprawie adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od momentu zawiadomienia go przez Radę, tj. od 24 czerwca 2009 r., przez kolejne 30 dni, a więc od dnia 24 lipca 2009 r. biegł mu termin, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Adwokat J. R. w dniu 31 lipca 2009 r., a więc w terminie, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, przy którym zgodnie z art. 87 § 4 wniósł również skargę kasacyjną. Odnosząc się do przesłanki określonej w art. 87 § 2 w/w ustawy, zgodnie z którą w piśmie (wniosku) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zdaniem Sądu fakt wyznaczenia pełnomocnika z urzędu w dacie, kiedy wiadomo już było, iż P. K. upłynął termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest okolicznością wystarczającą, by pełnomocnikowi z urzędu przywrócić terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.