VII SA/Wa 1185/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia inwentaryzacji I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K M. z Kancelarii Radcy Prawnego przy ul. [...] lokal [...] w Warszawie, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie W. decyzją nr [...] z dnia [...] września 2001r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 4 po rozpatrzeniu sprawy rozbudowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] nałożył na T. i W. W. obowiązek przedstawienia inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej rozbudowanego budynku i inwentaryzacji budowlanej powykonawczej rozbudowanej części budynku w terminie 3 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Organ wskazał, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 8 grudnia 2000r. stwierdzono, iż inwestor nie spełnił warunku nałożonego w decyzji o pozwoleniu na rozbudowę i nie wyznaczył obiektu w terenie przez uprawnionego geodetę. Po rozpatrzeniu odwołania inwestorów [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] w dnia [...] maja 2008r. na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98 poz. 1071 zwanej dalej kpa) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ wskazał, że podstawą do nałożenia na inwestora obowiązku przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz może być jedynie art. 50 ustawy Prawo budowlane. Organ powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2003r., sygn. akt IV SA 2138/01 w którym wskazano, że organ nadzoru budowlanego nie powinien się jedynie ograniczać do nakazania inwestorowi przedłożenia określonej dokumentacji po wydaniu, której zostanie podjęta decyzja mająca na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, gdyż przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nie przewiduje możliwości wydania ponownej decyzji określającej czynności faktyczne jakie powinny być wykonane w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Mianem zaś czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem nie można określić przedstawienia inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej wykonanych robót. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca W. W. wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej. Skarżąca podniosła, że decyzja organu odwoławczego została wydana po upływie 6 lat bezczynności, a organ ten nie poczynił żadnych ustaleń czy obowiązek został wykonany, czy budynek został oddany do użytkowania. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 2 kpa, który upoważnia organ odwoławczy do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Organ odwoławczy ograniczył się do stwierdzenia, że organ pierwszej instancji zastosował niewłaściwy tryb postępowania stosując przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 zamiast art. 50 Prawa budowlanego. Analiza organu przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie jest niewyczerpująca w szczególności wobec niewskazania przez ten organ bardziej precyzyjnie jaki punkt czy ustęp art. 50 miałby zastosowanie. Przepis art. 50 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 dotyczy bowiem sytuacji, gdy organ po stwierdzeniu, że roboty budowlane są wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę postanowieniem wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych, a następnie może nałożyć obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia inwentaryzację wykonanych robót. W tym przypadku postanowienie o wstrzymaniu robót nie zostało wydane. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 października 2007r. w sprawie II OSK 629/07 wstrzymanie robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy roboty budowlane są wykonywane w dacie wydania postanowienia o ich wstrzymaniu. Natomiast kiedy te roboty zostały wykonane (w rozumieniu ich zakończenia, przerwania na pewnym etapie, co nie oznacza, że budowa została zakończona) i aktualnie nie są prowadzone, powinien zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego mieć zastosowanie art. 5 ust. 7 Prawa budowlanego, bowiem w takiej sytuacji wstrzymanie robót budowlanych byłoby bezprzedmiotowe. Z protokołu kontroli robót z dnia 8 grudnia 2000r. wynika, że rozbudowa, której dotyczyło pozwolenie na budowę nie została zakończona (p. punkt stan zaawansowania robót). Rozpoznając ponownie sprawę po blisko 8 latach od sporządzenia w/w protokołu i mając obowiązek orzekania według stanu faktycznego i prawnego na ten dzień organ odwoławczy miał podstawy do zastosowania przepisu art. 138 § 2 kpa. W zaistniałej sytuacji bowiem rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości. Na rozprawie w dniu 4 grudnia 2008r. inwestor uczestnik postępowania T. W. wyjaśnił, że inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza została wykonana, zaś nałożenie obowiązku sporządzenia inwentaryzacji architektonicznej było nieuzasadnione, bowiem protokół z dnia 8 grudnia 2000r. nie stwierdził istotnych odstępstw od projektu budowlanego. Okoliczności te nie zostały w dotychczas prowadzonym przez organy postępowaniu wyjaśnione, a mają one decydujące znaczenie dla merytorycznej zasadności nałożenia obowiązków wynikających z decyzji organu I instancji. Z tych względów zaskarżona decyzja odpowiada prawu pomimo niewyczerpującego uzasadnienia. Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).