VII SA/Wa 119/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: cofnąć prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r. przyznał skarżącemu E. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego oraz odmówił przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu sprzeciwu złożonego przez skarżącego od postanowienia z dnia 29 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 czerwca 2012 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, a w pozostałym zakresie oddalił wniosek. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II OZ 611/12 zostało oddalone. Pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego została ustanowiona radca prawny M. W. W dniu 14 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w niniejszej sprawie wydał wyrok oddalający skargę. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, który w piśmie z dnia 18 grudnia 2012 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu dołączając odpis opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 14 listopada 2012 r. W dniu 14 stycznia 2013 r. została wniesiona skarga kasacyjna od wyroku z dnia 14 listopada 2012 r. sporządzona przez adwokata M. J. ustanowionego przez E. S. pełnomocnika z wyboru. Z akt sprawy wynika, że skarżący udzielił adwokatowi pełnomocnictwa w dniu 11 lipca 2013 r. upoważniając go do sporządzenia, wniesienia i popierania skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skarżący E. S. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, który został potraktowany jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 4 czerwca 2013 r. Postanowieniem z dnia 1 marca 2013 r. odmówiono zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2013 r. Skarżący złożył na powyższe postanowienie zażalenie, na skutek którego postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w sprawie o sygn. akt II OZ 275/13 uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Postanowieniem wydanym w dniu 19 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zmienił postanowienie z dnia 4 czerwca 2012 r. w zakresie dotyczącym kosztów sądowych poprzez zwolnienie E. S. od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 - dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Skarżący ustanowił adwokata z wyboru, który jest upoważniony do reprezentowania go przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sprawie ze skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] Pełnomocnik podjął czynności procesowe, gdyż złożył w imieniu skarżącego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Sądu I instancji z dnia 14 listopada 2012 r. Przesłanką ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest to, aby wnioskodawca nie zatrudniał lub nie pozostawał w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym - art. 246 § 3 p.p.s.a. Uwzględniając, że okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu przestały istnieć, na podstawie art. 249, art. 246§ 3 w związku z art. 263 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.