VII SA/Wa 1194/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2007 r. sprawy ze skargi A. i L. T. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 134 kpa, po zapoznaniu się z odwołaniem A. i L. T. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r., którą stwierdzono nieważność decyzji Burmistrza Miasta U. z dnia [...] grudnia 1996 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalno - usługowego (handlowego w U. Centrum przy ul. [...] na par. gruntowej nr [...]) - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji Wojewody [...]. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. została doręczona A. i L. T. w dniu 3 czerwca 2006 r. Decyzja ta zawierała błędne pouczenie o przysługujących od niej środkach zaskarżenia tj. zawierała pouczenie o możliwości złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Organ wojewódzki postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. wydanym w trybie art. 113 § 1 kpa "sprostował z urzędu oczywistą omyłkę" w decyzji własnej z dnia [...] maja 2006 r. i poinformował jednocześnie strony o właściwym sposobie i prawidłowym terminie złożenia środka zaskarżenia od wymienionej decyzji. Postanowienie to zostało doręczone odwołującym się w dniu [...] czerwca 2006 r. Z akt sprawy - ze stempla pocztowego widniejącego na kopercie, w której zostało nadesłane odwołanie - wynika, że A. i L. T. odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. złożyli w dniu 22 czerwca 2006 r. Stosownie do art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zatem w niniejszej sprawie strona mogła wnieść skutecznie odwołanie do dnia 17 czerwca 2006 r. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego "fakt mylnego pouczenia strony o trybie i sposobie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (podobnie jak i o trybie i terminie wniesienia odwołania czy zażalenia) nie wpływa na bieg terminu do wniesienia tego środka, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu" (wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2005 r. I OSK 271/05 Lex nr 188813). Doręczenie postanowienia o sprostowaniu oczywistego błędu mogło stanowić przesłankę do przywrócenia terminu. Z akt sprawy wynika jednak, że takiego wniosku strona skarżąca nie złożyła, dlatego zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia przez A. i L. T. odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r. złożyli A. i L. T. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy organowi II instancji do merytorycznego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, - art. 8, 9 i 112 kpa przez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, mimo, że strona wniosła odwołanie w terminie określonym w pouczeniu organu administracji publicznej. Argumentując skargę skarżący podnieśli, iż w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. - którym z urzędu sprostowano omyłkę w decyzji tego organu z dnia [...] maja 2006 r., co do sposobu i terminu wniesienia środka odwoławczego od tej decyzji - wyraźnie wskazano, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji biegnie od dnia doręczenia postanowienia. Skarżący podnieśli także, że bezspornym jest to, iż wnieśli oni odwołanie w terminie czternastu dni od dnia doręczenia postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga A. i L. T. zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r. zostało wydane z oczywistym naruszeniem art. 8, art. 9 art. 112 i art. 129 § 2 kpa, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 134 kpa. Stwierdzić należy, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie zauważył argumentując swe rozstrzygnięcie, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w doktrynie prawa i postępowania administracyjnego przyjmuje się, że fakt mylnego pouczenia strony o trybie i sposobie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (podobnie jak i o trybie i terminie wniesienia odwołania czy zażalenia) nie wpływa na bieg terminu do wniesienia tego środka, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu (zob. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2005 r., I OSK 271/05, Lex nr 188813). Jednakże zdaniem Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, iż odwołanie wniesione przez A. i L. T. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. złożone zostało z uchybieniem terminu. Z akt niniejszej sprawy bezsporne wynika, że w dniu 3 czerwca 2006 r. skarżącym A. i L. T. doręczono decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r., znak [...] stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza Miasta U. z dnia [...] grudnia 1994 r. udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego. W decyzji tej zawarto błędne pouczenie, iż stronie przysługuje od tej decyzji skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., którą wnieść należy w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Z akt sprawy wynika także, że w dniu 6 czerwca 2006 r. skarżącym zostało doręczone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., którym organ wojewódzki z urzędu sprostował błędne pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia odwołania zawarte w decyzji z dnia [...] maja 2006 r. Szczególnego podkreślenia wymaga to, że w uzasadnieniu tego postanowienia organ wojewódzki przywołał treść art. 112 kpa, zgodnie z którym błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia oraz pouczył, iż czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. biegnie od dnia doręczenia postanowienia z dnia [...] czerwca 2006 r. Zauważyć należy, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekając w niniejszej sprawie, termin z art. 129 § 2 kpa odniósł do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r., którą skarżący otrzymali w dniu 3 czerwca 2006 r. Pominął zaś zupełnie okoliczność, iż w obiegu prawnym pozostaje postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. wydane w oparciu o przepis art. 113 kpa. Wbrew podstawie prawnej, którą przyjął organ I instancji, stwierdzić trzeba, iż nie było to postanowienie o sprostowaniu oczywistych błędów lub omyłek wydane na podstawie art. 113 kpa, lecz uzupełnienie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. dokonane na podstawie art. 111 kpa. Treść postanowienia, a nie jego podstawa prawna powołana przez organ decyduje bowiem o charakterze postanowienia. Podkreślić należy, iż postanowienie to jest nieprawidłowe, gdyż wydane zostało z urzędu, z błędną podstawą prawną. Jednakże nie zostało ono uchylone ani przez organ administracyjny, ani też przez sąd administracyjny. Zdaniem Sądu, już sam fakt pozostawania tego postanowienia w obiegu prawnym nakładał na organ odwoławczy obowiązek uwzględnienia tej okoliczności przy ocenie zachowania terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego oceniając termin do wniesienia przez A. i L. T. odwołania winien mieć więc na względzie treść art. 111 § 2 kpa, zgodnie z którym termin dla strony do wniesienia odwołania powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi w przedmiocie uzupełnienia decyzji co do przysługujących od niej środków zaskarżenia. Ponadto winien mieć na względzie to, że strona, która otrzymała pouczenie ośrodkach zaskarżenia w trybie uzupełnienia decyzji, nie musi zabiegać o przywrócenie terminu, który faktycznie upłynął, ani wykazywać potrzeby uzupełnienia decyzji o określone elementy, co w sposób jednoznaczny wynika z treści art. 112 kpa. Bezspornym w niniejszej sprawie jest to, że skarżący wnieśli odwołanie w terminie 14 dni od dnia doręczenia im postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. o sprostowaniu błędnego pouczenia co do sposobu i terminu i wniesienia środków zaskarżenia. Stwierdzić trzeba, iż działając w ten sposób skarżący, kierowali się pouczeniem zawartym w uzasadnieniu postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006r., z którego w sposób jednoznaczny wynikało, jak należy obliczyć termin do wniesienia odwołania. Jak słusznie podnoszą skarżący Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdzając w przedmiotowej sprawie uchybienie terminu do wniesienia odwołania naruszył nie tylko przepis art. 112 kpa, z którego wynika wyraźnie, że zastosowanie się do błędnego pouczenia nie może szkodzić stronie, ale uchybił również podstawowym zasadom postępowania administracyjnego, wyrażonym w art. 8 i 9 kpa. Do podstawowych zasad, jakimi winien się kierować organ prowadzący postępowania winno być czuwanie nad tym, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, a nadto prowadzenie postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. W przedmiotowej sprawie skarżący zastosowali się do pouczeń organu administracji, wnieśli środek odwoławczy w terminie wskazanym przez organ, pozostając w uzasadnionym okolicznościami przekonaniu, że terminowi nie uchybiają. W związku z tym wadliwe jest stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A.ę i L. T. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007 r. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) należało orzec jak w pkt 1 sentencji wyroku. Na mocy art. 152 w/w ustawy orzeczono jak w pkt 2-gim wyroku.