VII SA/Wa 1197/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2016 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...].06.2014 r., nakazującej [...] oraz Państwu J i Z B usuniecie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym usytuowanym na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] poprzez: wykonanie izolacji przeciwwilgociowej pionowej, wykonanie opaski betonowej wokół budynku, zbicie odparzonych tynków wraz z naprawą elewacji, wymianę i uzupełnienie brakujących okien piwnicznych, w terminie 6 miesięcy od daty otrzymania decyzji – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania w sprawie wskazując, że w dniu 31.01.2014 r. do organu powiatowego wpłynęło pismo pełnomocnika Pana Z B - adw. M B, wnoszące o wydanie decyzji nakazującej [...] usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego, budynku mieszkalnego usytuowanego przy ul. [...] w [...] , w zakresie usunięcia zawilgocenia ścian zewnętrznych budynku na poziomie piwnic i parteru, uzupełnienie braku opaski betonowej wokół budynku i wymiany stolarki okiennej w piwnicy. W dniu [...] 03.2014 r. przedstawiciel organu powiatowego przeprowadził oględziny stanu technicznego w/w budynku stwierdzając, że "1. Część ścian piwnicznych do poziomu ław fundamentowych od strony ul. [...] i od strony posesji [...] została odkopana. Stwierdzono brak tynku na odkopanej części oraz izolacji przeciwwilgociowej - pionowej. Tynk na poziomie parteru budynku zwietrzały z licznymi odparzeniami. 4. W narożniku płn-wschodnim budynku na poziomie parteru dwa skośne pęknięcia ściany - po linii spoin międzyceglanych.5. Budynek nie posiada opaski wokół ścian zewnętrznych. 6. Brak stolarki okiennej w oknach piwnicznych - pozostały jedynie 2 szt. (mocno zbutwiałe). Wymiary otworów ok. 0,5 x 0,3 m. 7. W chwili obecnej po wykonaniu nowego pokrycia dachu i wymianie obróbek blacharskich (odwodnienia) na ścianach piwnic i parteru nie stwierdzono świeżych śladów zawilgoceń, oprócz ściany stanowiącej zabudowę balkonu - od strony ogrodu Zawiadomieniem z dnia [...].05.2014 r. organ powiatowy poinformował o wszczęciu z rzędu postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] dotyczącego zawilgocenia ścian zewnętrznych budynku, braku opaski betonowej wokół budynku, stanu technicznego stolarki okiennej. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją nr [...] z dnia [...].06.2014 r., na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, nakazał [...] oraz Państwu J i Z B usuniecie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym usytuowanym na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] poprzez: wykonanie izolacji przeciwwilgociowej pionowej, wykonanie opaski betonowej wokół budynku, zbicie odparzonych tynków wraz z naprawą elewacji, wymianę i uzupełnienie brakujących okien piwnicznych, w terminie 6 miesięcy od daty otrzymania decyzji. Odwołanie od w/w rozstrzygnięcia wniosło, w ustawowym terminie, [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego w niniejszej sprawie. W postępowaniu administracyjnym wydanie orzeczenia administracyjnego w formie postanowienia lub decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie, stosownie do wymogów art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Oznacza to, że organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia dostępnego materiału dowodowego tak, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Jest to bowiem niezbędne dla dokonania przez organ orzekający oceny przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązujących przepisów prawa. Przedmiotowe postępowanie administracyjne prowadzone jest w przedmiocie stanu technicznego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] dotyczącego zawilgocenia ścian zewnętrznych budynku, braku opaski betonowej wokół budynku i stanu technicznego stolarki okiennej. Organ odwoławczy wskazał, iż przed organami nadzoru budowlanego prowadzone było już postępowanie administracyjne zakończone decyzją Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...].04.2010 r. nakazującą współwłaścicielom: [...] oraz Państwu J i Z B usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego usytuowanego przy ul. [...] w [...] w zakresie: 1. wzmocnienia konstrukcji ścian zewnętrznych, wewnętrznych i biegów schodowych; 2. uzupełnienia ubytków cegieł w rejonie klatki schodowej oraz naroża północno-wschodniego budynku; 3. naprawy uszkodzonych fragmentów tynków zewnętrznych; 4. wymiany stolarki okiennej w lokalach mieszkalnych; 5. wymiany stolarki okiennej na poddaszu; 6. wymiany rur spustowych; 7. usunięcia nieszczelności pokrycia dachowego; 8. doszczelnienia wokół owiewek kanalizacyjnych; 9. dostosowanie wylotów przewodów kominowych do rodzaju przewodów, poprzez wykonanie wylotów bocznych lub założenie nasad kominowych; 10. udrożnienie przewodów wentylacyjnych. Rozstrzygniecie to zostało, decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...].11.2010 r., uchylone w zakresie obowiązku wymiany stolarki okiennej na poddaszu i w tym zakresie nakazano poddać zabiegom konserwacyjnym drewniane okna na poddaszu, w pozostałej części decyzja organu I instancji została utrzymana w mocy. Ponadto organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego stwierdził wykonanie obowiązku nałożonego w/w decyzją (postanowienie nr [...] z dnia [...]11.2013 r.). Postępowanie to pomimo, iż dotyczyło również stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] obejmowało jednak inne nieprawidłowości. Nieprawidłowości stwierdzone w obecnie prowadzonej sprawie mogły powstać w okresie po wydaniu poprzedniej decyzji i w związku z tym brak jest podstaw do twierdzenia, iż obecnie prowadzone sprawa jest tożsama z uprzednio zakończoną ostateczną decyzją administracyjną. Brak jest również podstaw do twierdzenia, iż obecne postępowanie powinno swym zakresem obejmować również elementy podlegające ocenie organów w poprzednio prowadzonej sprawie. Działka gruntu usytuowana przy ul. [...] w [...] jest zabudowana przedmiotowym budynkiem mieszkalnym. Nieruchomość o nr ew. [...] z obrębu [...] jak wynika z informacji z rejestru gruntów z dnia [...].02.2015 r. oraz wydruku z Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych dla księgi wieczystej nr [...] , jest własnością [...] i pozostaje, w udziale 1/2, w użytkowaniu wieczystym Państwa J i Z B. Z akt sprawy wynika, iż Państwo B w 1985 r. nabyli własność lokalu mieszkalnego stanowiącego piętro w/w budynku, wraz z udziałem 1/2 części wspólnych obiektu (wydruku z Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych dla księgi wieczystej nr [...]). Pozostała część budynku oraz udział 1/2 części wspólnych pozostaje własnością [...]. Stan taki potwierdza aktualna informacja z rejestru budynków, z dnia [...].02.2015 r. [...] nabyło własność budynku na podstawie decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] 03.2011 r. stwierdzającej nabycie przez [...] z mocy prawa, w dniu 27.05.1990 r., nieodpłatnie własność udziału wynoszącego 1/2 części budynku położonego w [...] przy ul. [...] , posadowionego na gruncie oznaczonym w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...]. Rozstrzygniecie to zostało uchylone decyzją Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...].06.2013 r., a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. [...] WINB pismami z dnia 25.07.2014 r. i 12.11.2014 r. zwrócił się do Wojewody [...] o udzielenie informacji co do sposobu zakończenia tego postępowania, niestety pisma te do dnia dzisiejszego pozostały bez odpowiedzi. Niezależnie od sposobu zakończenia postępowania dotyczącego stwierdzenia nabycia własności przedmiotowego budynku, prawo współwłasności [...] do w/w budynku wywieść można z przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z przepisem art. 48 Kodeksu cywilnego: "Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania". Przywołany przepis wyraża zasadę superficies solo cedit, tj. wszystko, co znajduje się na gruncie, jest jego częścią składową, w szczególności zaś chodzi o budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane. Dla uznania budynku i innego urządzenia za część składową nieruchomości konieczne i wystarczające jest ustalenie istnienia trwałego powiązania z gruntem, co musi być dokonane w oparciu o konkretne okoliczności i obowiązujące przepisy, w szczególności przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Zgodnie z przepisami tej ustawy oraz orzecznictwem sądów administracyjnych cecha trwałego związania z gruntem sprowadza się do posadowienia obiektu na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie na inne miejsce. Obiekt budowlany trwale związany z gruntem musi co do zasady posiadać fundament, murowany lub prefabrykowany, albo odpowiednio przygotowane podłoże wymagające wykonania stosownych robót ziemnych. Należy przez to rozumieć mocne połączenie w takim stopniu, że odłączenie spowodowałoby zasadniczą zmianę w sensie technicznym uniemożliwiającą np. ponowne posadowienie danego obiektu w innym miejscu. W świetle powyższego oczywistym jest, iż przedmiotowy budynek mieszkalny jest obiektem budowlanym trwale z gruntem (pozostającym własnością [...] ) związanym. W odniesieniu do kwestii zarządu nieruchomością wspólną wskazano, iż przed sądem powszechnym zawisła sprawa o ustanowienie zarządcy przymusowego, w trakcie którego Sąd Rejonowy dla [...] postanowieniem z dnia [...].08.2013 r. zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie nabycia przez [...] udziału we współwłasności budynku przy ul. [...] w [...]. W związku powyższym, w ocenie [...]WINB, obowiązki należy nałożyć, zgodnie z art. 61 ustawy Prawo budowlane, solidarnie na współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w [...]. W niniejszej sprawie, w związku z brakiem ustanowienia zarządu umownego, jak również zawieszeniem postępowania w sprawie ustanowienia zarządcy przymusowego, adresatem decyzji wydanej na podstawie art. 66 Prawa budowlanego są współwłaściciele budynku - [...] oraz Państwo J i Z B. Zgodnie z przepisem art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Przepis ten określa przypadki, w których organ nadzoru budowlanego powinien nakazać właścicielowi lub zarządcy obiektu doprowadzenie obiektu budowlanego do właściwego stanu technicznego. Konstrukcja tegoż przepisu, w szczególności użycie zwrotu "właściwy organ w drodze decyzji nakazuje" wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie maja charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w ust. 1, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony ale również zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Powyższe unormowanie prawne dotyczy takich stanów faktycznych, kiedy to obiekt budowlany ze względu na jego niewłaściwe użytkowanie oraz brak zabiegów konserwacyjnych został doprowadzony do takiego stanu, że znalazł się w nieodpowiednim stanie technicznym, który wymaga wydania przez organ nadzoru budowlanego stosownego nakazu usuwającego stwierdzone nieprawidłowości. W przepisie tym chodzi zatem o skutki wynikające z użytkowania obiektu, a które są z reguły wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania. Za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan jego sprawności technicznej jako całości, a także elementów instalacji i urządzeń odpowiadający wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno-budowlanym. Decyzja wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nie jest decyzją uznaniową. W okolicznościach wymienionych w tym przepisie właściwy organ nakazuje usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, co oznacza, iż ma on obowiązek wydania decyzji w tym przedmiocie.. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż żądanie strony skarżącej odnośnie uchylenia zaskarżonej w części dotyczącej nałożonego obowiązku nie zasługuje na uwzględnienie przez organ odwoławczy. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzony przez organ nadzoru budowlanego stan techniczny budynku uzasadnia nałożenie obowiązków wskazanych w treści skrzonej decyzji. Wskazano, iż w inspektoratach nadzoru budowlanego na stanowiskach inspektorów zatrudnione są osoby, które posiadają uprawnienia budowlane we właściwym zakresie, wobec czego są w stanie samodzielnie określić stan techniczny obiektu budowlanego, w zwłaszcza w zakresie niewymagającym przeprowadzenia dodatkowych odkrywek, pomiarów i wyliczeń. Z uwagi na powyższe podjęto rozstrzygnięcie w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, tzn. utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyło [...] zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ("k.p.a.") polegające na dowolnej ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, co skutkowało nieuzasadnionym przyjęciem, że adresatem decyzji jest [...]. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Nieruchomość przy ul. [...] jest małym domem mieszkalnym podzielonym na dwa lokale w układzie poziomym (parter, piętro) i w takim układzie został przeznaczony do sprzedaży na rzecz osób fizycznych. Zgodnie z aktem notarialnym z dnia [...].12.1985 r. pan Z B wraz z żoną J B nabyli na własność lokal mieszkalny stanowiący piętro, składający się z czterech pokoi, dwóch kuchni, dwóch przedpokoi i dwóch łazienek o powierzchni użytkowej 121,69 m2 wraz z udziałem wynoszącym 1/2 części budynku i urządzeń służących do wspólnego użytku wszystkich współwłaścicieli i prawie wieczystego użytkowania 1/2 części działki gruntu. W/w lokal oznaczony nr 2 stanowi odrębną własność Z i J małż. B. Wszystkie pozostałe lokale mieszkalne usytuowane na parterze budynku i na poddaszu (lokal nr [...]) stanowiły własność [...]. Na parterze budynku nie zamieszkuje żaden najemca komunalny. Wszystkie lokale mieszkalne są pustostanami. Budynek zajmuje wyłącznie rodzina Państwa B. Od 1999 r. funkcję jednoosobowego Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] sprawował Pan Z B. Na drogę sądową został skierowany przez [...] wniosek o ustanowienie zarządcy przymusowego dla nieruchomości [...]. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy dla [...]zawiesił postępowanie na podstawie art.177 § 1 pkt 3 k.p.c. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie nabycia przez [...] udziału we współwłasności budynku przy ul. [...]. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. uchyliła Decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. stwierdzającej nabycie przez [...] z mocy prawa z dniem [...] maja 1990 r. nieodpłatnie własności udziału wynoszącego 1/2 część w budynku położonym w [...] przy ul. [...].[...] złożyło zażalenie na w/w postanowienie. Sąd Okręgowy w [...]postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. oddalił zażalenie, podzielając w całości stanowisko Sądu I instancji. W ocenie Sądu z prejudycjalnością w rozumieniu art.177 § 1 pkt 3 k.p.c. mamy do czynienia wtedy, gdy wynik postępowania cywilnego zależy od wyniku innego postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej, gdy przedmiot postępowania prejudycjalnego stanowi element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu cywilnym bez wcześniejszego rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnych. W postępowaniu administracyjnym zostanie przesądzone czy wnioskodawca ([...]) jest współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości, zatem czy służy jemu legitymacja do złożenia wniosku o ustanowienie przymusowego zarządu, co rozstrzygnie o zasadności w/w wniosku. W świetle ustalonych faktów nie jest zgodne z prawdą ustalenie organu, że budynek znajdujący się na w/w nieruchomości stanowi własność [...]. Zatem skierowanie decyzji na podstawie art. 66 Prawa budowlanego w stosunku do [...] było wadliwe. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa. Sąd uchyla zaskarżony akt w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przeprowadzona pod opisanym wyżej względem kontrola zaskarżonej decyzji wskazuje, że odpowiada ona prawu, wobec czego skarga nie może być uwzględniona. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.). Zgodnie z art. 61 powołanej ustawy właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany (1) utrzymywać i użytkować obiekt budowlany zgodnie z zasadami, o jakim mowa w art. 5 ust. 2 tejże ustawy, oraz (2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziałujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak wyładowania atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Uszczegółowieniem powyższego przepisu jest z kolei art. 66 wymienionej ustawy, zgodnie z którym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji administracyjnej, usunięcie wykrytych nieprawidłowości, określając zarazem termin wykonania tego obowiązku, jeżeli organ ten stwierdzi, że obiekt budowlany (1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska, (2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska, (3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo (4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia. Ponadto, w razie wydania decyzji na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1-3 powołanej ustawy właściwy organ może także zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Odnosząc te uwagi do specyfiki niniejszej sprawy należy zauważyć, że stan techniczny przedmiotowego budynku mieszkalnego wynikający między innymi z oceny sporządzonej w lipcu 2012 r. przez uprawnionego specjalistę nie jest przez strony kwestionowany. Tym samym organy administracji publicznej zasadnie przyjęły, że w sprawie znajdował zastosowanie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Trzeba jednak zauważyć, że decyzja wydana na podstawie tego przepisu, stanowiącego w istocie konkretyzację obowiązków z art. 61 tejże ustawy, musi być skierowana do właściciela lub zarządcy nieruchomości, a w razie ich wielości - do wszystkich podmiotów zobowiązanych łącznie. Takie stanowisko należy uznać za przeważające w orzecznictwie (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 9 grudnia 2009 r., II SA/Sz 795/09; wyrok WSA w Białymstoku z dnia 21 czerwca 2007 r., II SA/Bk 232/07; wyrok NSA oz. w Rzeszowie z dnia 5 czerwca 2002 r., SA/Rz 77/02 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa. gov.pl). Przedmiotem sporu i zaskarżenia w przedmiotowej sprawie jest adresat decyzji organu I instancji. W szczególności skarżący podnosi, iż nie posiada żadnego tytułu do będącego przedmiotem oceny budynku. W odniesieniu do powyższego zagadnienia Sąd podziela stanowisko organów nadzoru budowlanego. Nieruchomość o nr ew. [...] z obrębu [...], jak wynika z informacji z rejestru gruntów z dnia [...].02.2015 r. oraz wydruku z Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych dla księgi wieczystej nr [...], jest własnością [...] i pozostaje, w udziale 1/2, w użytkowaniu wieczystym Państwa J i Z B. Z akt sprawy wynika, iż Państwo B w 1985 r. nabyli własność lokalu mieszkalnego stanowiącego piętro w/w budynku, wraz z udziałem 1/2 części wspólnych obiektu (wydruku z Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych dla księgi wieczystej nr [...]). Pozostała część budynku oraz udział 1/2 części wspólnych pozostaje własnością [...]. Stan taki potwierdza aktualna informacja z rejestru budynków, z dnia [...].02.2015 r. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Przepis ten wyraża zasadę jawności materialnej, która polega na tym, że księga wieczysta ujawnia stan prawny nieruchomości, dla której jest prowadzona. Konsekwencjami tej zasady są dwa domniemania: po pierwsze - domniemanie wiarygodności ksiąg wieczystych, polegające na tym, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym, i po drugie - domniemanie nieistnienia praw wykreślonych z księgi wieczystej. W rozpatrywanej sprawie organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, który dał podstawę do stwierdzenia, iż Skarżący jest współwłaścicielem budynku położonego przy ul. [...] w [...] . Podsumowując wszystkie dotychczasowe rozważania wskazać należy, że zaskarżona decyzja organu nadzoru budowlanego II instancji jest prawidłowa i nie ma podstaw do jej uchylenia. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił. i