VII SA/Wa 12/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...]października 2012 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. skargę oddala; II. przyznaje ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. R. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]października 2012r., znak [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej stwierdził, że odwołanie S. M. od decyzji Wojewody [...]z dnia [...]stycznia 2012r., Nr [...]o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, pn.: "Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr [...][...]-[...]polegająca na budowie chodnika oraz kanalizacji deszczowej w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...]w miejscowości [...]i [...], na odcinku nr [...]- odc. 020 km 0+019,40 - odc. 020 km 2+495,32 i na odcinku nr [...]- odc. 020 km 2+697,17 - odc. 030 km 1+941,33", zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że skoro zaskarżona decyzja zapadła na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm.), to doręczenie tej decyzji również nastąpiło w sposób szczególny w tej ustawie przewidziany. Wojewoda [...]zgodnie z ww. art. 11f ust. 3 specustawy doręczył swoją decyzję z dnia [...]stycznia 2012r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy, a pozostałe strony zawiadomił o jej wydaniu w drodze obwieszczeń: na tablicy ogłoszeń [...]Urzędu Wojewódzkiego w [...]w dniach od [...]do [...]lutego 2012r., na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...]w dniach od [...]do [...] lutego 2012r. oraz na stronie internetowej ww. urzędu w tym samym terminie oraz w prasie lokalnej "[...]", wydanie krakowskie, w dniu [...]lutego 2012r. Natomiast dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości organ pierwszej instancji poinformował ponadto o wydaniu decyzji w drodze zawiadomień wysłanych na adresy wskazane w katastrze nieruchomości. Organ II instancji wskazał, że obwieszczenie zostało najpóźniej ogłoszone w dniu [...]lutego 2012r., a więc przewidziany w przepisie art. 49 k.p.a. czternastodniowy termin skutkujący doręczeniem decyzji Wojewody [...]z dnia [...]stycznia 2012r. upłynął w dniu [...]lutego 2012r. Zatem termin na wniesienie odwołania od ww. decyzji upłynął w dniu [...]marca 2012r.Odwołanie S. M. z dnia [...]kwietnia 2012 r., było nadane w placówce pocztowej w dniu [...]kwietnia 2012 r., a więc zostało one wniesione z uchybieniem terminu określonym w art. 129 § 2 kpa. Organ zauważył, że w aktach sprawy organu wojewódzkiego znajduje się pismo z dnia [...]marca 2012r. (data nadania w placówce pocztowej - [...]marca 2012r.), ale stanowi ono wniosek o doręczenie odpisu zawiadomienia Wojewody [...]z dnia [...]lutego 2012r., znak: [...], o wydaniu decyzji z dnia [...]stycznia 2012r. Organ podkreślił, że brak wiedzy poszczególnych jej stron o wydaniu decyzji nie wyłącza prawnego domniemania jej skutecznego doręczenia w myśl art. 49 k.p.a. Nie może to zatem stanowić usprawiedliwienia dla uznania przekroczenia terminu do złożenia odwołania za niezawinione przez określoną stronę tej decyzji. Przekroczenie terminu do złożenia odwołania powoduje konieczność stwierdzenia przez organ odwoławczy złożenia odwołania z uchybieniem ustawowego terminu. Odnosząc się do zarzutu odwołania organ wyjaśnił, iż poza formami publicznego ogłaszania o wydaniu decyzji, ustawodawca nałożył na organ orzekający obowiązek pisemnego zawiadomienia dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych skutkami prawnymi tej decyzji o jej wydaniu. Nie można jednak przypisać temu zawiadomieniu skutków analogicznych do tych, które zostały określone w art. 49 k.p.a. Indywidualne zawiadomienie o wydaniu decyzji nie jest więc formą publicznego zawiadomienia, dlatego nie można temu zawiadomieniu przypisywać takich samych skutków prawnych w zakresie doręczenia decyzji, jakie ustawodawca przypisał formom publicznego zawiadomienia w art. 49 k.p.a. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenia odbioru zawiadomienia z dnia [...]lutego 2012r., znak: [...], o wydaniu przez Wojewodę [...]decyzji z dnia [...]stycznia 2012r., z którego wynika, że wobec niemożności doręczenia pisma adresatowi i braku osoby, która podjęłaby się oddać adresatowi, przesyłka listowa polecona nr [...] została złożona w dniu [...]lutego 2012 r. w Urzędzie Pocztowym w [...], a zawiadomienie o tym zostało umieszczone na drzwiach mieszkania adresata. Przedmiotowa przesyłka została, po upływie terminu odbioru, zwrócona nadawcy w dniu [...]lutego 2012 r. jako niepodjęta w terminie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniósł S. M., dochodząc uchylenia zaskarżonego postanowienia i zarzucając mu błędne ustalenia faktyczne poprzez uznanie, iż zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przyjęcie prawidłowości doręczenia, podczas gdy w rzeczywistości brak podstawy do takich ustaleń. Zdaniem skarżącego w sprawie nie dokonano, mimo posiadanych wiadomości, prawidłowego doręczenia na adres znany doskonale organom Gminy oraz nieodpowiednio zaawizowano przesyłkę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Sąd w pełni podziela argumentację organu drugiej instancji - odwołanie skarżącego zostało złożone po terminie. Przepis art. 49 k.p.a. stanowi, że strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Jak stanowi art. 11f ust 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r., o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ( Dz. U. z 2008r., Nr 193, poz. 1194 ze zm.) - wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, na stronach internetowych tych gmin, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. W przypadku, o którym mowa w art. 11a ust. 2, zawiadomienie to wysyła się wojewodom, na których obszarze właściwości znajduje się część nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie tej decyzji. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Na gruncie wykładni językowej pojęcie "dzień publicznego ogłoszenia" należy rozumieć jako termin, w którym doszło do publicznego (w sensie dostępności dla osób zainteresowanych) udostępnienia materiałów o określonej treści. Termin ten należy rozumieć, jako zdarzenie pewne dające się obiektywnie określić. W przypadku, gdy publiczne ogłoszenie obwieszczenia o wydaniu decyzji dokonywane jest w różnych miejscach i za pomocą różnych środków przekazu, dopuszczonych przez art. 11f ust. 3 ustawy z 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, należy ustalić dzień, w którym obwieszczenie o wydaniu decyzji zostało zamieszczone najpóźniej i ten traktować jako dzień doręczenia decyzji przez publiczne ogłoszenie, a więc w trybie art. 49 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2011r., w sprawie o sygnaturze akt II OSK 234/11, LEX nr 992514). W toku niniejszego postępowania organy zastosowały powyższe ustawowe reguły. Obwieszczenie publiczne najpóźniejsze, miało miejsce [...]lutego 2012r., po dodaniu dni czternastu, przyjąć należy, że [...]lutego 2012r. nastąpiło doręczenie przez obwieszczenie, kolejne czternaście dni to okres na złożenie odwołania, zatem termin na jego złożenie upływał w dniu [...]marca 2012r. Odwołanie skarżącego nadane zostało w dniu [...]kwietnia 2012r., zatem po terminie. Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku tutejszego Sądu w sprawie o sygnaturze akt VII SA/Wa 1471/10 z dnia 22 listopada 2011r., LEX nr 759997, gdzie wskazano, że nie można domniemywać, iż zawiadomienie w trybie art. 11f ust. 3 ustawy z 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych na adres wskazany w katastrze nieruchomości wywołuje skutek zastępczego doręczenia decyzji. Omawiane zawiadomienie posiada jedynie walor informacyjny, bez możliwości wywodzenia z faktu jego doręczenia skutków procesowych doręczenia decyzji. Skuteczność domniemanego prawnie doręczenia decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych skutkami prawnymi tej decyzji związana jest zatem z publicznym zawiadamianiem o wydaniu decyzji, poprzez opisane wyżej obwieszczenia w urzędzie organu wydającego tę decyzję, w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg w ich obszarze projektowanej drogi publicznej, na stronach internetowych tych gmin i w prasie lokalnej. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.).