VII SA/Wa 123/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 maja 2015r. po rozpoznaniu wniosku adwokata W. G. w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu łącznie kwotę 312,00 złotych (trzysta dwanaście złotych), na którą składa się: kwota 240,00 złotych (dwieście czterdzieści złotych) wraz ze stawką 23% podatku VAT w kwocie 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz kwota 16,80 złotych (szesnaście złotych i osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Postanowieniem z dnia 14 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013r., znak: [...]. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, postanowieniem z dnia 9 lipca 2014r. przyznał J. H. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W piśmie z dnia [...] lipca 2014r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata W. G. pełnomocnikiem z urzędu dla J. H. W dniu 7 sierpnia 2014r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia Sądu, w której zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu według norm przepisanych oświadczając, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 14 maja 2014r. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. Sąd przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 listopada 2014r. sygn. akt II OSK 3125/14 oddalił skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015r. starszy referendarz sądowy zasądził ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu łącznie kwotę 243,70 złotych, na która składa się : kwota 180,00 złotych wraz ze stawka 23% podatku VAT w kwocie 41,40 złotych tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz kwota 22,30 złotych tytułem zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 10 kwietnia 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną skarżącemu pomoc z urzędu według norm przepisanych w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do złożenia skargi o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. W załączeniu pełnomocnik przesłał do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, którą doręczył skarżącemu. Opinię tę pełnomocnik przesłał także do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który przy piśmie z dnia 15 kwietnia 2015r. (data wpływu do Sądu 17 kwietnia 2015r.) przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik skarżącego oświadczył, że koszty te nie zostały w całości ani w części przez stronę skarżącą zapłacone. Pełnomocnik wniósł także o uwzględnienie w przyznawanym wynagrodzeniu poniesionych w sprawie kosztów opłat pocztowych w wysokości 16,80 złotych. Załączył do wniosku poświadczone za zgodność z oryginałem potwierdzenia nadania korespondencji w sprawie do skarżącego i Sądu. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki minimalne za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi uregulowane zostały w § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461), przy czym przepis ten nie reguluje wysokości stawki minimalnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Mając jednakże na uwadze treść art. 276 p.p.s.a, zgodnie z którym do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, przy zasądzeniu wynagrodzenia w niniejszej sprawie należało zastosować stawkę obowiązującą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - wynosi 240 złotych. Wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego wynosi zatem w niniejszej sprawie 240,00 złotych. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania. Ponadto doliczeniu do tej kwoty podlegają również wydatki poniesione przez pełnomocnika w sprawie tytułem opłat pocztowych w wysokości 16,80 złotych. Pełnomocnik załączył do wniosku poświadczone za zgodność z oryginałem potwierdzenia nadania korespondencji w sprawie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 276, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.