VII SA/Wa 1236/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K., E. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokat M. W., kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych), podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług, tj. 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), łącznie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 5 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok, w którym oddalił skargę B. K. i E. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2014 r. w punkcie pierwszym odmówiono zmiany postanowienia z dnia 16 lipca 2013 r., którym przyznano prawo pomocy B. K. i E. K. w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, a w pozostałym zakresie oddalono wniosek, w punkcie drugim przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone zażaleniem w punkcie pierwszym, na skutek czego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt II OZ 133/14 uchylił zaskarżone postanowienie w punkcie pierwszym i przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała Sąd o ustanowieniu pełnomocnika dla skarżących. W dniu 23 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, załączając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2014 r. pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych ww. wniosku poprzez podpisanie wniosku oraz opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 16 czerwca 2014 r. i w dniu 18 czerwca 2014 r. ww. braki formalne zostały uzupełnione prawidłowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a, wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna z urzędu polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. § 18 ust. 1 pkt c) ww. rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Według § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (75% z 240 zł) oraz kwota 41,40 złotych stanowiąca 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.