VII SA/Wa 1266/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2009 r. sprawy ze skargi E. R. i H. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej E. R. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent Miasta C. decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...], na podstawie art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił Zarządowi Dróg Miejskich w C. pozwolenia na budowę ulicy [...] wraz z wjazdami – I etap, sieci kanalizacji deszczowej w ul. [...] – I etap, chodników i zatoki autobusowej w ul. [...] oraz przebudowę miejsc postojowych w ul. [...] w C., na działkach nr: [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. znak [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku E. R. i H. R., stwierdził nieważność powyższej decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w decyzji o pozwoleniu na budowę błędnie określono obszar oddziaływania obiektu stwierdzając, że inwestycja nie wpływa na działki sąsiednie. Zdaniem organu, wśród działek wymienionych w tym obszarze powinna być ujęta działka skarżących nr [...], a wnioskodawczynie jako strony powinny uczestniczyć w postępowaniu, bowiem w granicy został zaprojektowany mur oporowy wraz z poręczą, uniemożliwiający właścicielkom dostęp do ich działki od strony projektowanej ul. [...]. Ponadto organ zauważył, iż w aktach sprawy brak jest dowodów potwierdzających, że działki gruntu objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę zostały wyłączone z produkcji rolnej, bądź takiego wyłączenia nie wymagają, przez co naruszono art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Organ zarzucił także, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...] grudnia 2006 r. nie obejmuje działki nr [...]. Wskazał m.in. również, że projekt budowlany jest niekompletny, gdyż w aktach znajduje się przekrój podłużny projektowanej ul. [...] od km. [...] do km. [...], natomiast objęte decyzją działki I etapu znajdują się od km. [...] do km. [...], zaś na odcinek od km. [...] do km. [...] brak jest przekroju podłużnego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2009 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1291/08, uchylił powyższą decyzję i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ podał, iż w wyroku z dnia 7 listopada 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1291/08 Sąd wskazał, że organ nie wyjaśnił, czy działki skarżących w związku z planowaną inwestycją nie utracą dostępu do drogi publicznej. Analizując stan faktyczny sprawy organ stwierdził, iż nieruchomość nr [...] ma zapewniony dostęp do drogi publicznej, gdyż od strony północnej graniczy z działką nr [...], stanowiącą ciąg pieszo-jezdny. Ponadto organ zaznaczył, że dostęp do drogi publicznej dla działki nr [...] możliwy jest również przez sąsiadującą działkę nr [...], gdyż Wspólnota Mieszkaniowa ul. [...] wyraziła zgodę na usytuowanie wjazdu na działkę nr [...] od strony działki nr [...]. W ocenie organu odwoławczego, projektowana inwestycja nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta C. z dnia [...] grudnia 2001 r., a inwestor spełnił wszystkie wymagania przewidziane przepisami Prawa budowlanego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem organu, nieuwzględnienie działki nr [...] w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz brak przekroju podłużnego na określonym odcinku nie stanowi rażącego naruszenia prawa. Organ dodał także, iż wyłączenie gruntów z produkcji rolnej nie jest wymagane przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Skargę na powyższą decyzję wniosły E. R. i H. R. zarzucając, iż w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, ponieważ projekt zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę nie obejmuje zjazdu na ich działkę. Skarżące wskazały, że ciąg pieszo-jezdny jest rozwiązaniem perspektywicznym, a od ul. [...] plan nie dopuszcza lokalizacji zjazdu na ich działkę. Ponadto, sąsiadująca działka nr [...] nie stanowi drogi publicznej, bądź ciągu pieszo-jezdnego. W ocenie skarżących, nie jest również możliwy dojazd przez działkę nr [...], gdyż nie przylega ona do drogi publicznej, a projektowany mur oporowy uniemożliwia wykonanie zjazdu na ich działkę od ul. [...]. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy sąd stwierdzi, ze doszło do naruszenia przepisów prawa (art. 145 par 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej ppsa Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.). W postępowaniu odwoławczym nie wyjaśniono wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Należy zauważyć, że istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, a organ orzeka w tym postępowaniu merytorycznie. Zgodnie zaś z art. 140 kpa organ ten tak samo jak organ pierwszej instancji związany jest przepisami art. 7 kpa, art. 107 par. 3 kpa. Zaskarżona decyzja została wydana w następstwie uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 listopada 2008 r. w sprawie VII SA/WA1291/08 decyzji Głównego Inspektora Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. znak [...], którą organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania inwestora uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] lutego 2007 r. o pozwoleniu na budowę. Wskazania co do dalszego postępowania i ocena prawna wyrażone przez Sąd w ww. orzeczeniu wiążą w sprawie organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sąd rozpatrujący sprawę ponownie (art. 153 ppsa). Sąd wskazał, iż organ winien wyjaśnić, czy działki skarżących w związku z inwestycją nie utraciły dostępu do drogi publicznej w szczególności wobec tego, iż podstawowym konsekwentnie podnoszonym przez skarżące zarzutem jest rażące naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy odmiennie niż organ pierwszej instancji ocenił decyzję o pozwoleniu na budowę przedmiotowej ulicy. Organ pierwszej instancji stwierdzając nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę wskazał że projektowana budowa muru oporowego wraz z poręczą na granicy pasa drogowego oraz działki [...] uniemożliwiła dostępność komunikacyjną do działek skarżących od strony ulicy [...], która to dostępność była możliwa przed wykonaniem projektowanego odcinka drogi. Organ odwoławczy wskazał iż działka skarżących [...] przylega do działki [...], która również stanowi ich własność. W ocenie organu właśnie przez tę działkę zapewniony jest dostęp do drogi publicznej tj. ul. [...], jednakże organ winien ustalić dostępność działki [...] przez działkę [...] do drogi publicznej na datę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] lutego 2007 r. Tymczasem organ odwoławczy wskazał w zaskarżonej decyzji, że działka [...] stanowi grunt rolny przewidziany dopiero w przyszłości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta C. pod ciąg pieszo – jezdny o symbolu [...]. Również ustalenie organu odwoławczego, że dostęp działki [...] do drogi publicznej tj. ulicy [...] możliwy jest poprzez działkę [...] z nią sąsiadującą ma charakter hipotetyczny. Działka [...] stanowi bowiem teren prywatny, własność Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...], której wyrażenie pisemnej zgody na usytuowanie wjazdu od strony działki [...] nie oznacza, że dostęp działki [...] do drogi publicznej przez działkę [...] jest prawnie zapewniony. Poczynione przez organ odwoławczy ustalenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wypełniają wiec wskazań z wyroku sądu z dnia 7 listopada 2008 r. w zakresie przeprowadzenia analizy dowodowej ze szczególną starannością. Organ nie wykazał bowiem, że nie doszło do rażącego naruszenia art. 5 ust 2 pkt 1 Prawa budowlanego, który wymaga aby obiekt budowlany (ulica) był projektowany z poszanowaniem występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich poprzez zapewnienie im dostępu do drogi publicznej. Z tych względów wobec niewykonania przez organ odwoławczy wytycznych sądu, czyli wobec naruszenia art. 153 ppsa należało uchylić zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c ustawy ppsa. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 ppsa. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.