VII SA/Wa 1266/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] Pismem z dnia 14 maja 2013 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak: [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą P. [...] S. A. z siedzibą w G. pozwoleniu na budowę inwestycji p.n. "[...]". W piśmie procesowym z dnia 14 maja 2013 r. strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, iż obie decyzje jako wydane na podstawie ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. z 2010 r. nr 26, poz. 133 ze zm.) obarczone są wadą nieważności. Skarżąca stwierdziła, iż do opisanej inwestycji wskazana ustawa nie powinna mieć zastosowania, więc rygor natychmiastowej wykonalności służący tej decyzji na podstawie wskazanej ustawy także nie powinien być sankcjonowany. Skarżąca podniosła ponadto, iż nieuwzglednienie jej wniosku może spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki. Podała, że P. [...] S.A. pismem z dnia 7 maja 2013 r. zwróciła się do niej, o uzgodnienie przebudów i udzielenie prawa do dysponowania nieruchomością skarżącej nr [...] z obrębu [...] z zagrożeniem, że w przypadku braku odpowiedzi wdroży "możliwe rozwiązania prawne celem uzyskania prawa do dysponowania przedmiotową nieruchomością", co w praktyce może oznaczać także wszczęcie wobec skarżącej egzekucji administracyjnej i narazić ją na koszty tego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wystąpienia negatywnych skutków wykonania zaskarżonego aktu o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a przed rozpoznaniem sprawy przez sąd występuje w sytuacji, w której zaskarżony akt zostanie wykonany, a następnie w wyniku uwzględnienia skargi zostanie uchylony. W przypadku inwestycji budowlanych może prowadzić to do sytuacji, w której inwestycja zostanie zrealizowana w części bądź w całości, a w wyniku rozpoznania sprawy przez Sąd okaże się, że nie były spełnione warunki decydujące o legalności prowadzonych robót budowlanych. Z reguły jednak sytuacja taka wiąże się z wyrządzeniem znacznej szkody po stronie inwestora lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku bowiem uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, konsekwencje obciążają przede wszystkim inwestora nie zaś stronę skarżącą. Powyższe nie oznacza jednak, że negatywnymi konsekwencjami wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania decyzji nie mogą być dotknięci także inni uczestnicy postępowania. Rozpatrując wniosek skarżącej w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wskazała okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych decyzji. W szczególności przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie może stanowić fakt wydania pozwolenia na budowę. Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Wskazać należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów oraz przekonania skarżącej o wydaniu decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Kontroli z prawem zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Ponadto, w uzasadnieniu wniosku strona skarżąca nie wskazała, z jaką konkretnie szkodą lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, będzie się dla niej wiązać wykonanie zaskarżonych decyzji. Poza ogólnikowym stwierdzeniem, iż nieuwzglednienie wniosku Spółki może spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki, albowiem inwestor zwrócił się do niej o uzgodnienie przebudów i udzielenie prawa do dysponowania nieruchomością nr [...] z obrębu [...], skarżąca nie wykazała, że wystąpią negatywne następstwa wykonania decyzji przed rozpatrzeniem skargi, w sferze materialnej czy niematerialnej (np. wysokość kosztów do poniesienia, zaprzestanie produkcji, straty). Za niewystarczające należy uznać stwierdzenie odnośnie hipotetycznej egzekucji administracyjnej i kosztów z nią związanych. Istotną kwestią jest także to, iż zarówno pojęcie "znacznej szkody" jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 588/08. W niniejszej sprawie należy mieć zatem na względzie to, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Należy mieć również na względzie interes publiczny, który może zostać naruszony w ten sposób, że odroczona w czasie będzie realizacja inwestycji zaspokajającej istotne potrzeby społeczeństwa. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.