VII SA/Wa 1274/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2007r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu do wydania decyzji skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. Wojewoda [...] wymierzył Prezydentowi Miasta K. karę w wysokości 177.000 zł za 354 dni zwłoki w postępowaniu w sprawie pozwolenia na wybicie okien w ścianie oficyny budynku mieszkalnego przy ulicy [...] w K. wydanego w postępowaniu prowadzonym przez Prezydenta Miasta K. nr [...]. Organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie wniosek o pozwolenie na budowę złożony został w dniu 12 sierpnia 2003 r., a decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę wydana została w dniu 20 września 2005 r., czyli po upływie 770 dni. Organ uwzględnił w obliczeniu czasu trwania postępowania okresy wymienione w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego z tytułu: 1/ przekazania wniosku inwestorów do Ministra Infrastruktury, tj. okres od 8.10.2003r. do 13.01.2004r. – 97 dni, 2/ ustalenia przez organ stron postępowania, tj. okres od 26.03.2004r. do 30.07.2004r. oraz okres od 8 .02.2005r. do 25.02.2005r., łącznie 143 dni, 3/ zawieszenia postępowania – od 16.032005r. do 5.07.2005r. - 111dni, Po odliczeniu od czasu trwania postępowania (770 dni) 65 dni wynikających z terminu określonego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego oraz odliczeniu 351 dni wyżej wymienionych terminów otrzymano 354 dni zwłoki. Wobec ustalonej ustawowo stawki 500 zł kary za każdy dzień zwłoki, łączny wymiar kary za zwłokę w rozstrzygnięciu sprawy pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego wyniósł 177.000 zł. (354 dni × 500 zł = 177.000zł). Organ nie uwzględnił odliczenia z tytułu postanowienia z 16 września 2003 r., postanowienia z dnia 26 lutego 2004r. oraz postanowienia z dnia 18 sierpnia 2005r., wydanych w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego o nałożeniu obowiązku usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej, ponieważ zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z 3 października 2006 r. VII SA/Wa 1102/06 "postanowienie wydane na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nie powoduje wstrzymania biegu terminu ustanowionego w art. 35 ust. 6 tej ustawy". Organ nie podzielił też poglądu Prezydenta Miasta K. w kwestii przerwania biegu terminu załatwienia sprawy z tytułu terminu wyznaczonego w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania na zapoznanie się z dokumentacją, ponieważ stanowi ono składnik postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę, nie mieszczący się w kategoriach czynności, o których mowa w art. 35 § 5 kpa, a obecnie również w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu zażalenia Prezydenta Miasta K. postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. utrzymał w mocy postanowienie z [...] marca 2007 r., podtrzymując wnioski zawarte w postanowieniu I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożył Prezydent Miasta K.. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 35 ust. 6-8 ustawy – Prawo budowlane. Wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż organy nadzoru budowlanego błędnie nie odliczyły terminu pomiędzy dniem złożenia niekompletnego pod względem formalnym wniosku, a dniem wydania wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Zdaniem skarżącego dzień złożenia kompletnego pod względem formalnym wniosku stanowi początek biegu terminu określonego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, na co wskazał WSA w Warszawie m.in. w wyroku z 7 marca 2007r., sygn. VII SA/Wa 2410/06. Organy nie odliczyły też okresów związanych z wydanymi postanowieniami w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, dotyczących usunięcia braków w dokumentacji projektowej. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie podlega uwzględnieniu z uwagi na treść art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i postanowienie organu I instancji wydane zostały z naruszeniem art. 35 ust. 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane. Zgodnie z art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane w przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Stosownie zaś do ust. 8 cytowanego artykułu, do terminu o którym mowa w ust. 6, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. Podkreślenia wymaga, iż określone w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego zdarzenia prawne i czynności, jedynie na zasadzie wyjątku nie podlegają wliczeniu do okresu 65 dniowego terminu przewidzianego w ust. 6. Jak wynika z akt administracyjnych w sprawie pozwolenia na budowę, wniosek o pozwolenie na wybicie okien w ścianie budynku mieszkalnego wpłynął do organu w dniu 12 sierpnia 2003r. Dopiero 3 września 2003r. organ wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych, co nastąpiło jeszcze tego samego dnia. Wbrew zarzutom skargi uznać należy, iż organ prawidłowo przyjął, iż początkiem biegu terminu dla obliczenia okresu określonego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jest dzień złożenia wniosku o pozwolenie na budowę. Postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę wszczynane jest bowiem na żądanie strony, poprzez złożenie stosownego wniosku. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 Kpa dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej jest dniem wszczęcia postępowania w sprawie. W każdym postępowaniu administracyjnym wszczynanym na podstawie przepisów Kpa w początkowej fazie postępowania, jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, w przypadku braków możliwych do usunięcia, ma zastosowanie art. 64 § 2 Kpa. W takiej sytuacji wzywa się wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania. Natomiast niewątpliwie czas niezbędny dla usunięcia braków formalnych, wyznaczony stronie przez organ na podstawie art. 64 § 2 Kpa podlega odliczeniu od ustalonego w ustawie Prawo budowlane okresu 65-dniowego. W ocenie Sądu datą wszczęcia postępowania w sprawie pozwolenia na wybicie okien w budynku w K. był dzień 12 sierpnia 2003r., tj. dzień złożenia przez stronę wniosku w organie, nie zaś dzień 3 września 2003r. jak wskazywał skarżący. Nieprawidłowo natomiast organ nadzoru budowlanego odliczył od terminu 65-dniowego okres 97 dni, tj. czas związany z udzieleniem zgody na odstępstwo od przepisów warunków technicznych. Wprawdzie strona złożyła wniosek o udzielenie zgody na odstępstwo w dniu 8 października 2003r., to skarżący jej wniosek przekazał do organu właściwego dopiero 3 listopada 2003r., zaś o udzielonym upoważnieniu do wydania zgody na odstępstwo organ dowiedział się w dniu 16 grudnia 2003r. /data wpływu pisma do odpowiedniej jednostki/. Stanowi to 43 dni, a nie 97 dni jak uznał organ administracji. Bezzasadnie organ nadzoru budowlanego odliczył czas zawieszenia postępowania trwającego od 17 grudnia 2003r. do 13 stycznia 2004r. W ocenie Sądu okres zawieszenia postępowania z urzędu podlega badaniu w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 35 ust. 6-8 Prawa budowlanego co do jego zasadności wobec brzmienia art. 97 § 2. K.p.a. Obowiązkiem organu, niedopełnionym w niniejszej sprawie, było podjęcie postępowania niezwłocznie gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. Przyczyny te ustąpiły zaś w dniu 16 grudnia 2003r. Dalsze działania skarżącego podjęte zostały natomiast dopiero 26 lutego 2004r. Organ w zaskarżonym postanowieniu bezzasadnie odliczył również okres 143 dni z powodu przeprowadzenia przez skarżącego postępowania w celu ustalenia stron postępowania. Działanie takie ograniczyło się bowiem do wymiany korespondencji z inwestorem, bez wykorzystania środków określonych chociażby w art. 97 § 1 pkt 4 i art. 100 k.p.a. Nie można uznać tego terminu za okres opóźnienia spowodowany z winy strony, o którym mowa w art. 35 ust. 8, ponieważ organ administracji dysponował ww. środkami prawnymi w celu usunięcia przeszkody uniemożliwiającej rozpoznanie sprawy. Prawidłowo został natomiast odliczony okres zawieszenia postępowania związany z wniesionym przez Skarżącego do sądu powszechnego wnioskiem o ustanowienie kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu, tj. okres od 16 marca 2005r. do 5 lipca 2005r. Zawieszenie w tym zakresie spełniało warunki określone w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Odliczeniu od terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy powinny natomiast podlegać dodatkowo okresy od nałożenia na inwestora postanowieniem wydanym w trybie art. 35 ust. 3 obowiązku uzupełnienia braków merytorycznych projektu do momentu wyznaczonego na ich uzupełnienie lub do momentu wcześniejszego uzupełnienia braków przez inwestora. Zwłoka w postępowaniu związana z tym okresem jest niezawiniona przez organ, a jednocześnie organ nie ma możliwości rozpatrzenia wniosku na niekorzyść inwestora, jeżeli dokumentacja projektowa zawiera braki. W takiej sytuacji organ ma obowiązek wezwać inwestora do ich uzupełnienia, i dopiero po upływie wyznaczonego okresu na uzupełnienie braków może wydać decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie odliczeniu powinny podlegać również terminy związane z postanowieniami z dnia 26 lutego 2004r. oraz 18 sierpnia 2005r. wydanymi na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Wprawdzie Sąd podziela stanowisko wyrażane już w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż okres ten powinien być co do zasady odliczany tylko raz, jednakże zauważyć należy, iż niezbędność wydania postanowień wynikała w pierwszym przypadku z udzielonego upoważnienia Ministra Infrastruktury z dnia 4 grudnia 2003r. w sprawie zgody na odstępstwo, zaś w drugim przypadku związana była ze zmianą ustawy Prawo budowlane. W ocenie Sądu wobec niezgodnego z przepisem art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego odliczenia przez organy nadzoru budowlanego od ustalonego przepisem art. 35 ust. 6 czasu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, terminów nie przewidzianych w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego, uznać należało, iż zaskarżone postanowienia nie odpowiadają prawu. Jednakże z uwagi na to, iż ewentualne wytyczne Sądu skierowane go organu administracji spowodowałyby konieczność wydania orzeczenia przez organy administracji na niekorzyść skarżącego Sąd zobligowany był do tego by okoliczność tę uwzględnić przy wydaniu rozstrzygnięcia. Nawet bowiem przy uwzględnieniu odliczenia od okresu 65 dni terminów związanych z wydanymi w sprawie postanowieniami na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, tj. około 45 dni ( z uwagi na brak zwrotnych potwierdzeń odbioru brak jest możliwości dokładnego wyliczenia), to bezzasadne odliczenie przez organ 143 dni z powodu ustalania stron postępowania, jak również 97 dni, zamiast 43 dni z powodu oczekiwania na zgodę co do odstępstwa od warunków technicznych, nakazywałoby ponowne przeliczenie opóźnienia, a z prostego zestawienia wynika, iż okres opóźnienia skarżącego byłby dłuższy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 w związku z art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę oddalił.