VII SA/Wa 1285/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zamurowania okien I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, po rozpatrzeniu sprawy okien istniejących w ścianie budynku mieszkalnego, usytuowanej bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...] nakazał K. W. zamurowanie dwóch okien w ścianie przedmiotowego budynku znajdującej się w granicy z działką należącą do T. i J. B., dopuszczając użycie pustaków szklanych tzw. luksferów. W uzasadnieniu organ wskazał, że w trakcie przeprowadzonego postępowania ustalono, że na w/w działce znajduje się budynek mieszkalny posadowiony w granicy z działką należącą do T. i J. B.. W ścianie usytuowanej w granicy z działką T. i J. B. znajdują się dwa okna. Na podstawie oświadczeń stron postępowania ustalono, że przedmiotowe okna powstały w latach 70-tych XX w., w toku postępowania nie przedstawiono dokumentów świadczących o legalności ich powstania. Organ podniósł, że przedmiotowe roboty budowlane wykonane zostały bez wymaganego pozwolenia na budowę i są już zakończone, wobec czego w niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego z 1994r. Wykonane prace budowlane nie są zgodne z przepisami technicznymi obowiązującymi w czasie ich wykonywania tj. zarządzeniem Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz. Bud. z dnia 19 lipca 1966r., Nr 10 poz. 44), bowiem nie została zachowana wymagana w § 20 zarządzenia odległość od budynku sąsiedniego tj. drewnianej komórki znajdującej się na działce należącej do T. i J. B.. Organ wskazał, że również obecnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie dopuszcza wykonywania otworów okiennych w ścianie znajdującej się bezpośrednio przy granicy nieruchomości. Zdaniem organu z uwagi na to, że roboty budowlane zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę, konieczne było nałożenie obowiązku wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych już robót do stanu zgodnego z prawem na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Decyzją z dnia [...] maja 2009r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołań T. i J. B. oraz K. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].02.2009 r., utrzymał tę decyzję w mocy. Zdaniem organu II instancji, organ nadzoru budowlanego I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. [...]WINB podniósł, że bezsprzecznym jest fakt, iż budynek mieszkalny przy ul. [...] w [...] zlokalizowany jest ścianą z dwoma otworami okiennymi w granicy z działką sąsiednią. W protokole z dnia [...].06.2001 r. J. B. oświadczył, że okna zostały wykonane około 1972 r., natomiast K. i J. W. oświadczyli, iż otwory okienne powstały w 1962 r. i 1969 r. Organ odwoławczy stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż nie przedstawiono dokumentów świadczących o legalności przedmiotowych okien, a usytuowanie otworów okiennych w ścianie znajdującej się w ostrej granicy z działką sąsiednią narusza przepisy techniczno-budowlane, należało więc doprowadzić obiekt budowlany do stanu zgodnego z przepisami prawa poprzez nakazanie odpowiednich robót budowlanych tj. zamurowanie okien. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2009 r. nr [...] złożyła K. W.. Skarżąca stwierdziła, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją, gdyż jej dom budowany był w latach, kiedy nie były wymagane projekty i zezwolenia, możliwe było samowolne wykonanie budynku, nie przestrzegano wtedy również odległości otworów okiennych od sąsiedniej działki. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest uzasadniona lecz z innych przyczyn niż w niej wskazane. Przede wszystkim zaskarżona decyzja nie załatwia sprawy wszczętej zawiadomieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2001 r. Z zawiadomienia o wszczęciu administracyjnego wynika, że postępowanie zostało wszczęte z urzędu i dotyczyło samowolnie wykonanego obiektu budowlanego -budynku mieszkalnego z otworami okiennymi na działkę sąsiednią. Wobec tak ustalonego zakresu postępowania należało orzec co do całości przedmiotu postępowania czego organy nie uczyniły. Z ustaleń organów dotyczących daty powstania budynku mieszkalnego skarżącej wynika, że przedmiotowy budynek z oknami został pobudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę w 1969 r bądź 1972 r. W takim przypadku w sprawie inwestycji samowolnie zrealizowanej przez skarżącą nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r - Prawo budowlane ( Dz.U. 89, poz 414 ze zm ). Zgodnie z art. 103 ust 2 Prawa budowlanego z 1994 r do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie Prawa budowlanego z 1994 r czyli przed dniem 1 stycznia 1995 r. nie stosuje się art. 48 tego prawa lecz przepisy dotychczasowe, tj. prawo budowlane z 1974 r. Przepis art. 103 ust 2 Prawa budowlanego z 1994 r, który jest przepisem przejściowym odnosi się do stanów zastanych w dniu wejścia w życie tej ustawy, które wypełniały hipotezę art. 48 tej ustawy. Przyjmując ustalenia organów dotyczące powstania budynku bez wymaganego pozwolenia na budowę przed 1 stycznia 1995 r. należy stwierdzić, iż organy błędnie rozpatrzyły sprawę na podstawie przepisów Prawa budowlanego z 1994 r. zamiast stosować przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz.U. nr 38, poz. 229 ze zm ). Zaznaczyć przy tym należy, że ustawę z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane stosuje się nawet wówczas, gdy obiekt budowlany został samowolnie pobudowany pod rządami przepisów obowiązujących przed dniem wejścia jej w życie czyli przed dniem 1 stycznia 1975 r. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2002 r., sygn. akt S.A./Bk 1487/01 niepublikowanym przyjął, że ustawę z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane należy stosować do samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego w 1941 r., czyli pod rządami rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowie osiedli (Dz.U. z 1934 r., nr 34, poz 216). Organ powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy w świetle ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 7, poz 46 ze zm.) obowiązującej w dacie wzniesienia budynku skarżącej wymagane było pozwolenia na budowę. Jeżeli takie pozwolenie było wymagane, a skarżąca nie może się nim wylegitymować to należałoby przyjąć, że obiekt został zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej. Do oceny takiej samowoli budowlanej zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane. Brak wyjaśnienia sprawy w aspekcie wyżej wskazanym uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji pierwszoinstancyjnej na podstawie art. art. 145 § 1 ust 1 pkt a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ).