VII SA/Wa 1287/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Tomasz Janeczko (spr.), Sędzia WSA Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2019 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. oddala skargę Przedmiotem skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] ( "Skarżąca") jest postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej ( "Komendant Wojewódzki" ) z dnia [...] marca 2018 r. znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] ( "Komendant Miejski" ) z dnia [...] stycznia 2018 r., znak: [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 8.12.2006 r., na terenie dworca [...], zlokalizowanego przy al. [...] w [...], upoważnieni przedstawiciele Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] przeprowadzili czynności kontrolno-rozpoznawcze. Podczas kontroli stwierdzono nieprawidłowości w zakresie warunków ochrony przeciwpożarowej w ww. obiekcie. Decyzją znak [...] z dnia [...].01.2007 r. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej [...] nakazał Skarżącej wykonanie obowiązku polegającego na wyposażeniu dworca [...] w instalacje dźwiękowego systemu ostrzegawczego wykonaną w oparciu o projekt uzgodniony pod względem ochrony przeciwpożarowej z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Termin wykonania obowiązku określono na dzień 31.12.2007 r. Od powyższej decyzji Skarżąca wniosła odwołanie, argumentując brak możliwości wykonania obowiązku wskazanego w decyzji, względami finansowymi. Biorąc powyższe pod uwagę Komendant Wojewódzki decyzją znak [...] z dnia [...].02.2007 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w całości, gdyż nie znalazł podstaw do uchylenia bądź zmiany decyzji, w trybie art. 138 kodeksu postępowania administracyjnego. W dniach 16 i 22.06.2010 r. przeprowadzono ponowne czynności kontrolno-rozpoznawcze, w trakcie których stwierdzono brak wykonania nałożonego obowiązku, w związku z czym Organ I instancji wydał upomnienie znak [...] z dnia [...].07.2010 r. We wrześniu 2010 r. przeprowadzono kolejne czynności kontrolno-rozpoznawcze w przedmiotowym obiekcie. Po raz kolejny stwierdzono, że dworzec nie został wyposażony w instalacje dźwiękowego systemu ostrzegawczego i wszczęto wobec Skarżącej postepowanie egzekucyjne. W dniu [...].10.2010 r. Komendant Miejski wydał: 1. Tytuł wykonawczy znak [...]. wraz z klauzulą o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej. 2. Postanowienie znak [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 1000 zł, z powodu uchylenia się przez zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w decyzji znak [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. W przedmiotowym obiekcie w dniu 30 czerwca 2011 r. przeprowadzono kolejne czynności kontrolno-rozpoznawcze, podczas których stwierdzono, co znajduje potwierdzenie w protokole ustaleń dokonanych w toku czynności kontrolno-rozpoznawczych, że obiekt nie jest wyposażony w dźwiękowy system ostrzegawczy. W związku z powyższym Komendant Miejski wydał postanowienie znak [...] z dnia [...].07.2011 r. o nałożeniu kolejnej grzywny w celu przymuszenia w wysokości 2000 zł, z powodu uchylenia się zobowiązanego od wykonania obowiązku. W dniach 17-19.23.04.2012 r. przeprowadzono ponowne czynności kontrolno-rozpoznawcze. W stosunku do nałożonego decyzją znak [...] z dnia [...].01.2007 r. obowiązku stwierdzono: "DSO wykonano w ramach przewidzianego remontu tylko w częściach objętych pracami remontowymi. Brak DSO w zachodniej części galerii północnej oraz w zachodniej galerii obiektu. Zgodnie z oświadczeniem kontrolowanego w części nie objętej ochroną DSO komunikaty informacyjne generowane są przez istniejący system informacji głosowej, który współpracuje z systemem DSO". W związku z niewykonaniem obowiązku Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej [...] wydał postanowienie znak [...] z dnia [...].05.2012 r. o nałożeniu kolejnej grzywny w celu przy muszenia w wysokości 2000 zł, z powodu uchylenia się zobowiązanego od wykonania obowiązku. W dniu 15.06.2012 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Komendanta Miejskiego znak [...] z dnia [...].05.2012 r. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem znak [...] z dnia [...].07.2012 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W trakcie toczącego się postępowania egzekucyjnego wobec Skarżącej, w przedmiocie braku wykonania nałożonych obowiązków, w dniu 04.09.2014 r., do [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej wpłynął wniosek o rozpatrzenie "Ekspertyzy z zakresu ochrony przeciwpożarowej Dworca Kolejowego [...], sporządzonej przez rzeczoznawcę budow lanego mgr inż. R. N., oraz rzeczoznawców ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr inż. H. T. oraz mgr inż. A. W.. Rozpatrując powyższy wniosek [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, działając na podstawie art. 124 § 1, art. 126 § 1 i w związku z art. 107 § 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks Postępowania Administracyjnego dalej : "k.p.a.") oraz § 2 ust. 3a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w związku z § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 1 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej, wydał postanowienie znak [...] z dnia [...].12.2014 r. wyrażające zgodę na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w inny sposób niż to określono w przepisach techniczno-budowlanych dla przedmiotowego, średniowysokiego budynku Dworca [...] przy al. [...] w [...] pod warunkiem uwzględnienia dodatkowych rozwiązań, nieuwzględnionych "Ekspertyzą...". Dnia 21.01.2016 r. Skarżąca zwróciła się o uściślenie warunków wskazanych w postanowieniu z dnia [...].12. 2014 r., a dokładniej o zgodę na etapowanie prac wskazanych w "Ekspertyzie..." wraz z podanymi w piśmie terminami planowanego ukończenia prac czterech etapów. Pismem z dnia 8.03.2016 r. w celu uzupełnienia i doprecyzowania kwestii poruszonych w piśmie z dnia 21.01.2016 r., Skarżąca poinformowała, że prośba dotyczy możliwości niezależnego odbioru przez Komendanta Miejskiego realizacji modernizacji obiektów według czterech etapów, obejmujących obszary: dworca kolejowego [...], obiektów stacji [...] oraz tunelu linii średnicowej. W odpowiedzi na powyższe pisma skierowane przez Stronę, Komendant Wojewódzki j, pismem z dnia 16.03.2016 r., pozytywnie zaopiniował możliwość realizacji zaleceń wynikających z postanowienia Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...].12.2014 r. we wskazanych we wniosku etapach. W dniach 18-20.05.2016 r. podczas ponownych czynności kontrolno-rozpoznawczych w obiekcie Dworca [...] stwierdzono niewykonanie obowiązku, nałożonego decyzją znak [...] z dnia [...].01.2007 r. Zgodnie z zapisem znajdującym się w protokole ustaleń dokonanych przez funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej instalacja dźwiękowego systemu ostrzegawczego zamontowana została jedynie w części podlegającej modernizacji, dla której nie przedstawiono protokołu potwierdzającego sprawność. W związku z powyższym Komendant Miejski wydał postanowienie znak [...] z dnia [...].07.2016 r. o nałożeniu kolejnej grzywny w celu przymuszenia w wysokości 2000 zł, z powodu uchylenia się zobowiązanego od wykonania obowiązku. W dniu 4.08.2016 r. Skarżąca wniosła zarzuty w sprawie prowadzonego przez Komendanta Miejskiego postępowania egzekucyjnego oraz zażalenie na postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...].07.2016 r. Komendant Miejski uznał zarzuty za nieuzasadnione i wydał w tej sprawie postanowienie znak [...] z dnia [...].09.2016 r. Po rozpatrzeniu zażalenia Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem znak [...]z dnia [...].10.2016 r. uchylił postanowienie z dnia [...].07.2016 r., z powodu naruszenia przez organ I instancji przepisu art. 124 § 2 k.p.a., poprzez nie zawarcie uzasadnienia faktycznego i prawnego. Wnioskiem z dnia 17.03.2017 r. Skarżąca zwróciła się do Komendanta Miejskiego, o zmianę terminu wykonania obowiązku nałożonego ostateczną decyzją znak [...] z dnia [...].01.2007 r., polegającego na wyposażeniu dworca [...] w instalacje dźwiękowego systemu ostrzegawczego wykonaną w oparciu o projekt uzgodniony pod względem ochrony przeciwpożarowej z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych do dnia 31.12.2020 r. Komendant Miejski, odnosząc się do argumentacji Skarżącej zawartej w ww. wniosku, odmówił zmiany swojej decyzji ostatecznej znak [...] z dnia [...].01.2007 r. w zakresie terminu wykonania realizacji obowiązku i wydał w tej sprawie decyzję znak [...] z dnia [...].04.2017 r. Od powyższej decyzji Organu I instancji Skarżąca złożyła odwołanie. Komendant Wojewódzki utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję znak [...], z dnia [...] kwietnia 2017 r., w całości., wydając w tej sprawie decyzję znak [...] z dnia [...] lipca 2017 r., Komendant Wojewódzki wskazał, że łączny czasookres wykonania obowiązku, licząc od początku 2004 roku (wejście w życie rozporządzenia) do końca 2020 r. (termin wskazany przez Skarżącą jako realny) wynosiłby 17 lat, tj. 204 miesiące i jest terminem niedopuszczalnym. Od powyższej decyzji Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Niezależnie od toczącego się postępowania przed Sądem organ I instancji w dniu 22 i 23 listopada 2017 r., przeprowadził czynności kontrolno-rozpoznawcze, odnosząc się do zaleceń zawartych w postanowieniu Komendanta Wojewódzkiego. W trakcie kontroli wykazano, iż obowiązek wynikający z decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej z dnia [...].01.2007 r. polegający na wykonaniu obowiązku wyposażenia dworca [...] w instalację dźwiękowego systemu ostrzegawczego wykonaną w oparciu o projekt uzgodniony pod względem ochrony przeciwpożarowej z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych'' nie został wykonany. W związku z powyższym Komendant Miejski wydał postanowienie znak [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 5000 zł, z powodu uchylenia się przez zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w decyzji z dnia [...].01.2007 r. oraz tytule wykonawczym znak [...] z dnia [...] października 2010 r. Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. Komendant Wojewódzki, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że postępowanie egzekucyjne jest następstwem niewykonania obowiązków wynikających z ostatecznej i prawomocnej decyzji administracyjnej Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] [...] z dnia [...].01.2007 r., jak również wydanego w następstwie tych decyzji upomnienia administracyjnego z dnia [...] z dnia [...].07.2010 r. Organ Odwoławczy nie dopatrzył się uchybień proceduralnych i merytorycznych w postępowaniu organu przy wydawaniu decyzji administracyjnej oraz wydanego w następstwie tej decyzji upomnienia administracyjnego, jak również przy wydaniu postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przy muszenia oraz tytułu wykonawczego. Zdaniem organu odwoławczego, wydanie zaskarżonego postanowienia zostało poprzedzone przez Komendanta Miejskiego wnikliwą analizą stanu realizacji obowiązków i ich wpływu na bezpieczeństwo pożarowe obiektu. Organ II instancji podzielił również ocenę organu I instancji dot. doboru środka egzekucyjnego i jego wysokości w niniejszym postępowaniu. Wymiar nałożonej grzywny przez Organ I instancji w wysokości 5000 zł, jest wg organu odwoławczego adekwatny do zachowania podmiotu zobowiązanego, który w sposób rażący unika wykonania nałożonych na niego obowiązków, mających na celu poprawę warunków ochrony przeciwpożarowej w obiekcie. Jednocześnie wymiar ten nie może być oceniony jako rażąco-krzywdzący czy mogący wpłynąć na kondycję finansową podmiotu zobowiązanego. Analizując treść wniesionego zażalenia, organ odwoławczy stwierdził, że nie zawiera ono konkretnych zarzutów dot. samego postanowienia Komendanta Miejskiego z dnia [...].01.2018 r., a jedynie odnosi się do prowadzonego równolegle postępowania przed sądami administracyjnymi. Na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] marca 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła skarżąca. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania egzekucyjnego, tj. art. 33 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez nieuwzględnienie treści postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2016 r. ([...]) wyrażającego pozytywną opinię na temat realizacji zaleceń odnośnie do dworca kolejowego [...] wynikających z postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego znak [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. w II etapie tj. do końca 2020 r., a wobec tego nieuwzględnienie odroczenia realizacji obowiązku wynikającego z egzekwowanej zaskarżonym postanowieniem decyzji: 2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 10a ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w związku z art. 33 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z tym, iż obowiązek egzekwowany przy pomocy wydanego postanowienia jest na dzień dzisiejszy niewykonalny ze względu na to, iż w okresie trwania postępowania o wpis zabytku do rejestru zabrania się prowadzenia jakichkolwiek prac mogących prowadzić do naruszenia jego substancji. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji z powodu wskazanych naruszeń i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, skarżąca podniosła, że prowadziła prace modernizacyjne dworca wykonywane m.in. na podstawie Ekspertyzy stanu ochrony przeciwpożarowej dworca z września 2014r., która zawierała ustalenia dotyczące zarówno sygnalizacji pożarowej jak i instalacji wodociągowej ppoż. Skarżąca podniosła, że biorąc pod uwagę ustalenia zawarte w tym dokumencie [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wydał postanowienie z dnia [...] marca 2016 r. ([...]) wyrażające pozytywną opinię na realizację zaleceń odnośnie dworca, wynikających z postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego znak [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. etapami, w rozpoznawanej sprawie chodziło o wykonanie zaleceń w II etapie do końca 2020 roku. W dniu 16.03.2016 r. [...] Komendant Wojewódzki PSP pozytywnie zaopiniował możliwość realizacji zaleceń wynikających z postanowienia [...] w czterech etapach w tym: Etap I - w obszarze hali głównej dworca kolejowego [...] - zrealizowano Etap II - Część 1) galeria zachodnia, dojścia do WKD [...], część galerii północnej, a następnie zostanie wykonany zakres Części 2) Etapu II - w terminie do 31.12.2020 r. Oczywistym jest więc, iż Skarżąca do końca 2020 roku miała termin na wykonanie decyzji egzekwowanej zaskarżonym postanowieniem. Ponadto Skarżąca wskazała, że nie ma podstaw prawnych, aby decyzję [...] stycznia 2007r. wykonać przy pomocy postępowania egzekucyjnego, bowiem w dniu [...] marca 2018r. [...] Konserwator Zabytków wszczął postępowanie administracyjne z urzędu w sprawie wpisania do rejestru zabytków budynku Dworca [...] wraz z częścią podziemną. Skarżąca na dzień dzisiejszy nie może wykonać decyzji egzekwowanej zaskarżonym postanowieniem, bo jej realizacja naruszałaby zakaz ustanowiony w art. 10a ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Komendant Wojewódzki w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie, jest postanowienie Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] marca 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...].01.2018 r. znak [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Na wstępie należy podkreślić, że przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, badaniu podlega wyłącznie zgodność tego postanowienia z prawem. W ramach tego postępowania nie podlega natomiast kontroli i ponownemu badaniu sprawa administracyjna, zakończona wydaniem decyzji, z której wynikają obowiązki podlegające egzekucji w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wniosek taki wynika wprost z treści art. 29 § 1 u.p.e.a., który stanowi o braku uprawnienia badania przez organ egzekucyjny zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Wskazać w tym miejscu należy, że nie jest zasadne powoływanie się przez Skarżącą na przepis art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a., który dotyczy zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zarzuty mogą być wnoszone w terminie siedmiu dni od doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego ze stosownym pouczeniem (art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a.). Są one środkiem zaskarżenia, który przysługuje zobowiązanemu w początkowym etapie postępowania egzekucyjnego. Instytucja zarzutu nie służy natomiast weryfikacji czynności egzekucyjnych podjętych po doręczeniu tytułu wykonawczego i upływie terminu do jego wniesienia. Zarzuty, uruchamiają inny tryb postępowania określony w art. 34 i nast. u.p.e.a., natomiast Skarżąca w rozpoznawanej sprawie, skorzystała z możliwości wniesienia zażalenia. W ocenie Sądu postępowanie egzekucyjne w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zaś wydanie przez organ I instancji postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia było zasadne. W świetle art. 119 § 1 u.p.e.a. grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Może być ona nakładana zarówno na osoby fizyczne, jak też osoby prawne ( art. 120 § 1 u.p.e.a.), tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Na podstawie art. 121 § 1 u.p.e.a., grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie. Zgodnie z art. 121 § 2 u.p.e.a. każdorazowo nałożona grzywna nie może przekraczać kwoty 50 000 zł w stosunku do osób prawnych i jednostek nie posiadających osobowości prawnej. Stosownie do art. 121 § 3 u.p.e.a., grzywny nakładane wielokrotnie nie mogą łącznie przekroczyć 200 000 zł w stosunku do osób prawnych i jednostek nie posiadających osobowości prawnej. Nałożona na Skarżącą grzywna, spełnia powyższe wymogi. Kontrolowane postanowienie spełnia przesłanki określone w art. 122 § 1 i 2 oraz pouczenia określone w art. 122 § 3 u.p.e.a. Wybór środka egzekucyjnego został dokonany przez organ w sposób uwzględniający zasadę stosowania środków egzekucyjnych najmniej uciążliwych dla zobowiązanego (art. 7 § 2 u.p.e.a.). Organ poza grzywną nałożoną w celu przymuszenia, mógł zastosować przewidziane w art. 127 u.p.e.a. wykonanie zastępcze polegające na zleceniu innej osobie wykonania za zobowiązanego egzekwowanego obowiązku na jego koszt. Ten drugi środek egzekucyjny jest bardziej dolegliwy, pociąga bowiem za sobą nieodwracalne dla zobowiązanego skutki natury finansowej. Natomiast, zgodnie z art. 125 u.p.e.a., w razie wykonania obowiązku przez zobowiązanego nałożone nań grzywny, o ile nie zostały uiszczone lub ściągnięte podlegają umorzeniu w drodze postanowienia wydanego na wniosek zobowiązanego. Mogą także w przypadku wykonania obowiązku, podlegać zwrotowi w wysokości 75 % lub w całości (art. 126 u.p.e.a.). Zastosowanie grzywny w celu przymuszenia powoduje tylko powstanie po stronie zobowiązanego zagrożenia wyegzekwowania kwoty określonej w postanowieniu, ale wyłącznie w przypadku dalszego niewykonywania przezeń nałożonego obowiązku. Natomiast wykonanie zastępcze pociąga za sobą nieodwracalne dla zobowiązanego skutki natury finansowej (tj. wiążące się ze ściągnięciem kwoty wykonania zastępczego - art. 128 § 2 u.p.e.a.). Wydanie wobec Skarżącej kontrolowanego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia jest konsekwencją tego, że nie wywiązała się ona wielokrotnie przez ponad 10 lat z obowiązków nałożonych na nią decyzją Komendanta Miejskiego z dnia [...] stycznia 2007 r. Decyzja ta stała się ostateczna i nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Obowiązek wskazany w tej decyzji, miał być wykonany przez Skarżącą do 31 grudnia 2007 r. Niezasadny jest podniesiony w skardze zarzut nieuwzględnienia odroczenia do 2020 roku obowiązku wynikającego z egzekwowanej zaskarżonym postanowieniem decyzji. Jak wskazał organ, pismem znak [...] z dnia [...].03.2016 r. Komendant Wojewódzki zgodził się na etapowanie prac określonych w ekspertyzie, nie mniej jednak powyższa zgoda nie jest równoznaczna ze zgodą na zmianę terminu wykonania obowiązku nałożonego decyzją Organu I instancji. Organ zasadnie powołał się na wyrok NSA z dnia 14 października 2016 r., sygn. II OSK 3375/14, opublikowany w Centralnej bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podkreślić należy, że w dniu 17.03.2017 r. Skarżąca, zwróciła się do Komendanta Miejskiego, o zmianę terminu wykonania obowiązku nałożonego ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. polegającego na wyposażeniu dworca [...] w instalacje dźwiękowego systemu ostrzegawczego wykonaną w oparciu o projekt uzgodniony pod względem ochrony przeciwpożarowej z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, do dnia 31 grudnia 2020 r. Komendant Miejski, odmówił zmiany tej decyzji w zakresie terminu wykonania realizacji obowiązków i wydał w tej sprawie decyzję znak [...] z dnia [...].04.2017 r. Decyzja ta, została następnie utrzymana w mocy decyzją Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...]. W powyższej decyzji Komendant Wojewódzki wskazał, że łączny czas wykonania obowiązku, licząc od początku 2004 r. (wejście w życie rozporządzenia) do końca 2020 r. (termin wskazany przez Skarżącą jako realny) wynosiłby ponad 17 lat, tj. 204 miesiące i jest terminem niedopuszczalnym. Nie jest także zasadny zarzut dotyczący niewykonalności wynikających z decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. obowiązków z uwagi na postępowanie w sprawie wpisania budynku dworca do rejestru zabytków, które zostało wszczęte w marcu 2018 r. Zgodnie z treścią art. 10a ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2017 r. poz. 2187, z późn. zm.), od dnia wszczęcia postępowania w sprawie wpisu zabytku do rejestru do dnia, w którym decyzja w tej sprawie stanie się ostateczna, przy zabytku, którego dotyczy postępowanie, zabrania się prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich, robót budowlanych i podejmowania innych działań, które mogłyby prowadzić do naruszenia substancji lub zmiany wyglądu zabytku. Zakaz ten dotyczy także robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę albo zgłoszeniem, a także działań określonych w innej decyzji pozwalającej na ich prowadzenie. Przepis nie ma natomiast zastosowania do zabytku służącego obronności i bezpieczeństwu państwa. Sąd podkreśla, że w rozpoznawanej sprawie wyegzekwowanie wynikających z decyzji obowiązków ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzkiego i te wartości muszą mieć pierwszeństwo, zwłaszcza, że obiekt znajduje się w centrum miasta, obok dużej galerii handlowej i jest całą dobę użytkowany przez bardzo dużą liczbę osób. Brak realizacji obowiązków wynikających z decyzji w przypadku wystąpienia pożaru, w znacznym stopniu utrudniłoby prowadzenie działań ratowniczo-gaśniczych oraz znacznie obniżyłby poziom bezpieczeństwa osób przebywających w obiekcie. Podkreślić też należy, że nie jest przesądzone pozytywne zakończenie postępowania o wpis dworca do rejestru zabytków. Skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, aby wykonanie zaskarżonej decyzji stało w sprzeczności z art. 10a ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Wątpliwym jest zdaniem Sądu, by obowiązek wynikający z decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. a polegający na wyposażeniu dworca [...] w instalacje dźwiękowego systemu ostrzegawczego wykonaną w oparciu o projekt uzgodniony pod względem ochrony przeciwpożarowej z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, mógł naruszać substancję budynku lub prowadzić do zmiany jego wyglądu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) oddalił skargę.