VII SA/Wa 1299/13

Dnia 15 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. M. K. w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 9 maja 2013 r. skarżąca S. M. K. w W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...], o nałożeniu na ww. Spółdzielnię obowiązku wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych wykonanych w pawilonie położonym przy ul. [...] w W. do stanu zgodnego z prawem w następującej kolejności i zakresie, zgodnie z przedłożoną opinia techniczną: - płukanie i neutralizowanie zanieczyszczeń wewnątrz kanałów stropu, ścian i posadzek pomieszczenia śmietnika, - podstemplowanie stropu w co najmniej 1/4 powierzchni w narożniku pomieszczenia stojąc w drzwiach na końcu pomieszczenia po lewej stronie, - podstemplowanie i rozebranie większej powierzchni w przypadku większego skażenia, rozebranie betonu w stopie nasiąkniętego fekaliami, - oczyszczenie zbrojenia w odkrytym fragmencie, odcięcie zbrojenia skorodowanego z pozostawieniem odcinków o dla dospawania zbrojenia, - uzupełnienie zbrojenia przez dospawanie do prętów odkrytych (zbrojenie klasy A II), - uzupełnienie zbrojenia betonem B 30 rozebranego fragmentu stropu. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku, z uwagi na zakres prac wynikających z zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazała, że ewentualne dochodzenie zwrotu poniesionych kosztów od osób, które dopuściły się samowoli budowlanej na mieniu skarżącej może wiązać się ze znacznymi trudnościami wynikającymi z konieczności wytoczenia powództwa cywilnego jak też poniesieniem jego kosztów. W ocenie skarżącej doświadczenie życiowe wskazuje, że powyższy sposób naprawienia szkody w majątku związany byłby z upływem znacznego okresu czasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Ww. przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w ww. przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła należycie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji przez pryzmat wystąpienia ww. dwóch przesłanek. Nie wystarczy bowiem w tym względzie przytoczyć podstawy prawnej wniosku i wskazać że dojdzie do powstania znacznej szkody w majątku skarżącej, ponieważ wniosek winien zawierać stosowną argumentację, o czym była wyżej mowa. Oznacza to, że skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku zgodnie z wymogami z art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z ww. przepisem, sąd administracyjny jest władny rozpoznać wniosek o wstrzymanie aktu administracyjnego tylko i wyłącznie pod kątem zaistniałych przesłanek określonych w tym przepisie (tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Natomiast wnioskodawczyni w swoim wniosku nie może powoływać się na trudności w ewentualnym dochodzeniu zwrotu poniesionych kosztów związanych z doprowadzeniem wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oraz na doświadczenie życiowe, ponieważ takie okoliczności nie stanowią przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa i wniosku strony skarżącej oraz okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Skarżąca we wniosku nie wskazała konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.