VII SA/Wa 1304/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2010 r. sprawy ze skargi M. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień I. uchyla decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. znak [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. w części dotyczącej punktu I decyzji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. na rzecz skarżącej M. S.A. z siedzibą w L. kwotę 460 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w C. decyzją nr [...] wydaną [...] marca 2010r. nakazał firmie M. S.A. z siedzibą w L. – w sklepie w C. przy ul. [...] – w określonym terminie 1. okazać dokument potwierdzający fakt zgłoszenia przez pracodawcę działalności do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. 2. w ocenie ryzyka zawodowego uwzględnić: a/ szkodliwe dla zdrowia w środowisku pracy czynniki biologiczne, b/ stosowane niebezpieczne preparaty chemiczne. 3. przeprowadzić i okazać wyniki pomiarów hałasu podczas obsługi zgniatarki do kartonów. 4. zapewnić w pomieszczeniu stałej pracy na stanowisku sprzedawcy na dziale mięsno - wędliniarskim, nabiałowym i rybnym oświetlenie dzienne lub okazać zgodę właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego wydaną w porozumieniu z okręgowym inspektorem pracy na stosowanie oświetlenia wyłącznie elektrycznego. W uzasadnieniu organ podał, że w/w określonym sklepie należącym do Spółki Akcyjnej M. w dniach 25 i 26. 01. 2010 przeprowadzono kontrolę sanitarną. W toku kontroli nie okazano dokumentu potwierdzającego fakt zgłoszenia – zgodnie z art. 209 Kodeksu pracy - przez pracodawcę działalności do Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C., stwierdzono również brak przeprowadzenia badań środowiskowych podczas obsługi zgniatarki do kartonów w zakresie hałasu ( art. 227 § 1 pkt 2 kodeksu pracy). Organ ustalił, że w pomieszczeniu stałej pracy na stanowisku sprzedawcy w dziale mięsno – wędliniarskim, nabiałowym i rybnym nie zapewniono oświetlenia dziennego . Ponadto organ podał, że w okazanej ocenie ryzyka zawodowego związanego z wykonywaną pracą przez pracowników nie uwzględniono narażenia na czynniki biologiczne i preparaty chemiczne na jakie może być lub jest narażony pracownik zatrudniony w zakładzie. Odwołanie od tej decyzji wniosła Spółka M. podając, że dokonała zgłoszenia prowadzonej działalności gospodarczej do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] i zgłoszenie to obejmuje wszystkie placówki handlowe Spółki, także te nowo otwierane. Ponadto Spółka zgłosiła fakt przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego na cele działalności gospodarczej, uzyskała 12.11.2009r. opinię sanitarną PPIS w C., a więc nie można przyjąć, że Inspektor przed dniem kontroli nie wiedział o rozpoczęciu wykonywania działalności w sklepie przy ul. [...]. Nadto odwołujący podał, że organ wydał decyzję z naruszeniem art. 11 kpa i 107 kpa, w uzasadnieniu nie podając na jakich dowodach oparł ustalone uchybienia. Spółka w odwołaniu wnosiła o uchylenie decyzji organu I instancji w części dotyczącej pktów. 1, 3 i 4 decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją znak [...] wydaną [...].04.2010r na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 kpa. utrzymał w mocy, decyzję organu I instancji w części dotyczącej pkt. 1 i 3 oraz uchylił decyzję PPIS w części punktu 4-ego , w tym zakresie umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że uważa za prawidłowe rozstrzygnięcie dotyczące pkt. 1 i 3. Przy ustaleniu obowiązku powiadomienia o rozpoczęciu działalności nałożonego na pracodawcę art. 209 Kodeksu pracy bierze się pod uwagę miejsce w którym zakład pracy jest, był lub ma być prowadzony( art. 21 § 1 pkt 2 Kpa) w przypadku sklepu w C. właściwym organem do którego należało dokonać zgłoszenia jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w C. Odnośnie obowiązku nałożenia w pkt. 3-im decyzji organu powołał art. 227 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy zgodnie z którym, pracodawca ma obowiązek przeprowadzać, na swój koszt, badania i pomiary czynników szkodliwych dla zdrowia , rejestrować i przechowywać wyniki tych badań i pomiarów oraz udostępniać je pracownikom. Z § 5 Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 20 kwietnia 2005r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy wynika zaś, ze pracodawca nie później niż w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności obowiązany jest do wykonania badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. Obowiązek ten, nie odnosi się wyłącznie do ich przeprowadzenia w sytuacji przekroczenia normatywów higienicznych. Rozporządzenie z 20.04.2005r określa częstotliwość przeprowadzania kolejnych badań i pomiarów przy czym, częstotliwość ta uzależnia od określonych w nim warunków. Organ wskazał również, że dokumenty jakie przeanalizował w zw. z nakazem ujętym w pkt 4 –tym decyzji wskazują że pomieszczenia w budynku handlowo – usługowym przy ul. [...] oświetlone są światłem dziennym, a więc Spółka nie popełniła uchybienia określonego w pkt. 4 – tym i w tej części należało uchylić decyzję i umorzyć postępowanie I – ej instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła M. S.A. w L. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy pkt 1 i 3 decyzji organu I instancji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 209 Kodeksu pracy, oraz art. 7,8,11,21,77 § 1 i 107 § 3 kpa. W odpowiedz na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm. ) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, ze doszło do naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r, Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wydana dnia [...]. 04.2010r. utrzymująca w mocy w jej części decyzję organu I instancji z [...].03.2010r. nakazującą skarżącej Spółce wykonanie obowiązków na podstawie przepisów Kodeksu Pracy. W ocenie Sądu kontrolowana decyzja zapadła z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego wymienionych w art. 7,77 i 107 § 3 w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W postępowaniu administracyjnym wydanie bowiem prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego stosownie do art. 7 i 77 kpa. Należy podkreślić także, że istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy administracyjnej, a organ orzeka w tym postępowaniu merytorycznie. Zgodnie z art. 140 kpa organ ten, jest tak samo jak organ I instancji związany jest przepisami art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 kpa. Ma również możliwość na podstawie art. 136 kpa przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego jeśli w jego ocenie istnieją braki w materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. W toku postępowania wyjaśniającego organ ma obowiązek podjęcia wszelkich kroków, które są niezbędne do ustalenia podstaw faktycznych rozstrzygnięcia. Jest to warunek konieczny do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z przepisami obowiązującego prawa, a także zgodnego z istniejącym stanem faktycznym. Organy administracji publicznej powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, a następnie do oceny na jego podstawie czy dana okoliczność została udowodniona. Ustalając fakty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy organ administracji publicznej obowiązany jest rozważyć wszystkie wnioski podniesione przez stronę, ponieważ zaniechanie w tym zakresie określonych działań przez organ, zwłaszcza wtedy , gdy strona powołuje się na konkretne i ważne dla niej okoliczności w sprawie jest istotnym uchybieniem procesowym. Obowiązek przeprowadzenia całego postępowania wyjaśniającego w sposób rzetelny, który wyjaśniałby wszystkie istotne okoliczności w sprawie spoczywa na właściwym organie administracji publicznej. W sprawie, w której przedmiotem rozstrzygnięcia organu administracji publicznej jest nałożenie na stronę danego postępowania administracyjnego określonej przepisami kary pieniężnej lub zobowiązanie jej do wykonania innego rodzaju obowiązku, a więc w sytuacji podjęcia działań o charakterze represyjnym, organ ma obowiązek przeprowadzić postępowanie w taki sposób, aby nie pozostawiać żadnych wątpliwości co do podjętego rozstrzygnięcia. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy podnieść, że organy nie wypełniły obowiązków wynikających z podstawowych zasad postępowania administracyjnego. Nakładając na skarżącą Spółkę obowiązek okazania dokumentu potwierdzającego fakt zgłoszenia rozpoczęcia działalności sklepu przy ul. [...] w C. organ nie odniósł się do twierdzeń Spółki zgłaszanych tak w odwołaniu od decyzji organu I instancji jak i w skardze, że wykonała ona obowiązek wynikający z art. 209 Kodeksu pracy poprzez zgłoszenie w wymaganym w tym przepisie terminie właściwemu organowi inspekcji sanitarnej rozpoczęcia działalności, przy czym zgłoszenie to dotyczy również placówek nowo otwieranych. Organ nie zażądał od skarżącej dokumentu na który się ona powołuje nie przeanalizował jego treści i nie ocenił pod kątem wymogów z art. 209 K.p. Brak oceny dokumentu ( brak też dokumentu w aktach sprawy) nie daje Sądowi możliwości skontrolowania wydanego rozstrzygnięcia stanowiące podstawę do przyjęcia, że postępowanie organów obarczone jest wadami naruszenia procedury administracyjnej które miały wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygając sprawę ponownie organ będzie zobowiązany do uwzględnienia powyższych uwag Sądu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.