VII SA/Wa 132/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić M. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] W skardze z dnia 11 grudnia 2012 r. M. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], którą nakazano [...] G. [...] Sp z o.o. Sp. k. rozbiórkę obiektów neutralizatora oznaczonego numerem [...] na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. S. w W. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że przed Sądem Rejonowym [...], II Wydział Cywilny z powództwa spółki E. [...] Sp. z o.o. przeciwko m.in. [...] G. [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. k. toczy się sprawa o naruszenie posiadania m.in. neutralizatora. W postępowaniu tym spółka M. [...] Sp. z o.o. jest interwenientem ubocznym po stronie pozwanej. Pełnomocnik powoda, będący jednocześnie pełnomocnikiem tej spółki w niniejszym postępowaniu złożył na rozprawie w dniu 27 listopada 2012 r. odpis zaskarżonej przez skarżącego decyzji WINB uzasadniając, iż organ uznał spółkę E. [...] Sp. z o.o. za stronę postępowania, podważając równolegle zasadność wydania decyzji w kontekście nakazu rozbiórki neutralizatora. Zdaniem strony skarżącej, utrzymywanie w mocy wadliwej decyzji organu II instancji powoduje, iż brak jest podstawy prawnej nakazującej i upoważniającej spółkę [...] G. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. k. do przeprowadzenia rozbiórki neutralizatora. Zatem rozbiórka neutralizatora stanie się bezprawnym naruszeniem posiadania (jeżeli hipotetycznie uznać, iż spółka E. [...] Sp. z o.o. w ogóle posiadała neutralizator). W efekcie tego uznania mogą zajść przesłanki uzasadniające uwzględnienie powództwa o naruszenie posiadania w zakresie neutralizatora. W związku z faktem, iż neutralizator fizycznie nie istnieje, jedynym roszczeniem jest roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego. W przypadku nakazania rekonstrukcji neutralizatora może powstać sytuacja, iż skarżący będzie zmuszony udostępnić działkę nr [...] zarówno spółce [...] G. [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. k. celem przeprowadzenia rekonstrukcji, jak i spółce E. [...] Sp. z o.o. celem realizowania władztwa nad neutralizatorem. Zatem w przypadku zapadnięcia wyroku w wyżej wskazanej sprawie (a sprawa zmierza ku końcowi w najbliższych tygodniach) przed wydaniem wyroku przez tutejszy Sądu, Sąd rozpoznający tamtą sprawę będzie zmuszony wziąć pod uwagę ostateczną decyzję WINB. Ponadto wskazano, że szczególnym ryzykiem jest fakt, iż wyrokom w sprawach o naruszenie posiadania nadawany jest powszechnie rygor natychmiastowej wykonalności w oparciu o wytyczne z art. 333 § 2 k.p.c. Powstaną także trudne do usunięcia skutki, gdyż potencjalna odbudowa neutralizatora spowoduje rozliczne kłopoty z jego ewentualnym zniesieniem w przypadku zmiany orzeczeń z tym związanych, z których kluczowym będzie wyrok w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w niniejszej sprawie przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja uchylająca rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skoro zatem taka decyzja ze swej istoty nie może być wykonana, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu byłoby bezzasadne. Sam fakt istnienia niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.