VII SA/Wa 1333/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] znak : [...] postanawia : odrzucić skargę. K. P. pismem z dnia 29 czerwca 2009 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o zmianę umowy darowizny i ustanowienia służebności osobistej mieszkania sporządzonej w formie aktu notarialnego repertorium A nr [...] na rzecz córki. Powyższą umową skarżąca wraz z mężem przekazała całe swoje gospodarstwo rolne na rzecz córki w zamian za opiekę i dożywotnie zamieszkiwanie w domu oraz obietnicę dalszego prowadzenia gospodarstwa. Ze względu na zamiar sprzedaży przez córkę podarowanego gospodarstwa skarżąca zwróciła się do Sądu o pomoc. We wniesionej skardze w nagłówku wskazała, że wnosi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak : [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi w całości wskazując, że skarżąca wniosła skargę na pismo informujące ją, że uchwała Rady Gminy L. Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy L., podjęta na sesji w dniu [...] była przedmiotem oceny w ramach sprawowanego z urzędu nadzoru organu nad działalnością gminną i nie znaleziono podstaw do stwierdzenia jej nieważności. Wojewoda wyjaśnił, że nie dysponuje uprawnieniami pozwalającymi na swobodne wkraczanie w działalność organów samorządu terytorialnego, a kwestie dotyczące darowizny należą do sfery stosunków cywilnoprawnych pomiędzy osobami fizycznymi i nie mogą być przedmiotem interwencji organu nadzoru, bowiem nie podlegają badaniu w trybie administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Przepis zawarty w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. określa, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne kontrolują również akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż ww., podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z treści skargi z dnia 29 czerwca 2009 r. wynika, że skarżąca zwraca się do Sądu o pomoc w kwestii zmiany zawartej pomiędzy nią a córką umowy darowizny i ustanowienia służebności osobistej mieszkania na skutek pojawienia się nowych okoliczności. Wskazać jednak należy, że poruszane przez skarżącą kwestie dotyczące zawartej umowy darowizny nie należą do właściwości i kompetencji sądów administracyjnych, a należą do sfery stosunków cywilnoprawnych rozstrzyganych przez sądy powszechne. Oceniając powołane przez skarżącą w skardze pismo Wojewody [...] z dnia [...] znak : [...] nazwane przez skarżącą decyzją, wskazać należy, że jest to pismo informujące o czynnościach i działaniach podjętych przez organ w stosunku do podniesionych przez skarżącą zarzutów dotyczących działalności Wójta Gminy L. i nie mieści się ono w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Pismo to nie zawiera rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie, stąd nie można go uznać za postanowienie. Zaskarżone pismo nie jest również czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, bowiem nie rodzi żadnych uprawnień czy obowiązków po którejś ze stron sprawy administracyjnej. Innymi słowy takie działanie organu nie wywołuje żadnych skutków prawnych, więc nie może być zakwalifikowane jako czynność z zakresu administracji publicznej o której mowa jest w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Z tego względu, pismo Wojewody [...] z dnia [...] znak : [...] nie może być zaskarżone do tut. Sądu. Zarówno kwestie podnoszone przez skarżącą w skardze dotyczące zmiany umowy darowizny i ustanowienia służebności osobistej mieszkania jak i powołane pismo informacyjne Wojewody [...] z dnia [...] nie mieszą się w kręgu spraw określonych w art. 3 ustawy p.p.s.a., co do których rozpoznania właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.