VII SA/Wa 1348/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. C. pełnomocnika z urzędu J. Z. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. C. ustanowionego w ramach prawa pomocy dla J. Z. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 180 zł. oraz kwotę 41,40 zł. stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2015 r. oddalił skargę J. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Po zapadnięciu ww. wyroku skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika w sprawie wyznaczyła r. pr. K. C. Wyznaczony pełnomocnik złożył skargę kasacyjną oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia ww. skargi kasacyjnej. W skardze kasacyjnej zawarł m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Dnia 27 kwietnia 2016 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] poinformowała, że w niniejszej sprawie w miejsce r. pr. K. C., który zaprzestał wykonywania zawodu radcy prawnego wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego K. P. Podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skarżącego reprezentował r. pr. K. P. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Zgodnie z § 14 ust 2 pkt 1 ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna, sprawa także nie dotyczy także decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego, zatem stawkę minimalną określono na podstawie § 14 ust 2 pkt 1 lit c), która wynosi 240 zł. Natomiast zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia z 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z § 14 ust 2 pkt 1 lit c) – 240 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik został wyznaczony na etapie postępowania przed sądem II instancji i w czynnościach po wyroku Sądu I instancji złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 180 zł. (75% stawki) i kwotę 41,40 zł. tytułem 23% podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 221,40 zł.