VII SA/Wa 1351/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 r. sprawy ze skargi I. P. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] lutego 2013r. na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 150 § 1 K.p.a. (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami), art. 2351 ustawy z dnia 26.06.1974r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz § 8 i § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.06.2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105 , poz. 869 ze zm.) po przeprowadzeniu na wniosek I. P. postępowania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].09.2004r. utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].11.2003r. o braku podstaw do stwierdzenia u I. P. choroby zawodowej narządu słuchu wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30.07.2002r. - odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej z dnia[...].09.2004r. W uzasadnieniu organ podał, że podaniem z dnia [...].12.2012r. I. P. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].09.2004r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].11.2003r. stwierdzającą brak podstaw do rozpoznania u ww. choroby zawodowej narządu słuchu. Ostateczna decyzja Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].09.2004r. została poddana kontroli sądowoadministracyjnej. WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 29.11.2005r. , sygn. akt. III SA/G1 1002/04 - oddalił skargę I. P. na tę decyzję. W podaniu z dnia [...].12.2012r. I. P. wniósł o wznowienie postępowania, powołując się na okoliczność odnalezienia "przypadkowo kilka dni temu" nowego dokumentu, tj. audiogramu [...] z dnia [...].04.1996r. wydanego przez ZOZ w [...], który jego zdaniem nie był znany organowi inspekcji sanitarnej w dniu wydania decyzji. Wojewódzki Inspektor Sanitarny celem rozpatrzenia zasadności żądania zweryfikowania twierdzeń o istnieniu podstawy wznowieniowej wymienionej w art. 145 § 1 pkt. 5 K.p.a., wskazanej przez stronę, w myśl art. 149 § 1 k.p.a. postanowieniem z dnia [...].01.2013r. wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].09.2004r. Rozpatrując sprawę organ wskazał, że z wniosku I. P. toczyło się już postępowanie wznowieniowe w tym samym przedmiocie. W jego wyniku [...]Wojewódzki Inspektor Sanitarny w dniu [...].02.2010r. wydał decyzję odmawiającą uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...].09.2004r. Decyzja powyższa została utrzymana w mocy decyzją Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].07.2010r., a WSA w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 29.11.2010r. oddalił skargę I. P. na tę decyzję. Powyższe postępowanie wznowieniowe było zainicjowane wnioskami I. P. z dnia [...].01.2009r. i [...].02.2009r. o wznowienie postępowania. Do wniosków wnioskodawca załączył wówczas "odnalezione przypadkowo" audiogramy m.in. z roku 1987, 1992 i ostatni z dnia [...].04.1996r., które po wznowieniu postępowania, poddano weryfikacji w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] (skrót. IMPiZS) w [...]. Lekarze orzecznicy po zapoznaniu się z przedstawionymi audiogramami uznali, że nie znajdują podstaw do zmiany swojego orzeczenia lekarskiego z dnia [...].07.2003r., gdyż przedłożone wówczas dokumenty, a w szczególności audiogram z dnia [...].04.1996r. nie dają możliwości oceny stanu narządu słuchu wymaganej do wydania orzeczenia lekarskiego. Na podstawie tej opinii IMPiZS – [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny wydał decyzję z dnia [...].02.2010r. o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia [...].09.2004r. Aktualnie I. P. ponownie powoływał się na "odnalazł nieznany organom audiogram" z dnia [...].04.1996r. i złożył w dniu [...].12.2012r. kolejny wniosek o wznowienie postępowania. Organ stwierdził, iż powoływany audiogram z dnia [...].04.1996r. był znany inspekcji sanitarnej, gdyż wnioskodawca powołała się na ten dokument i przedstawił go w trakcie przesłuchania w Wojewódzkim Inspektoracie Sanitarnym w dniu [...].07.2009r., co znalazło wyraz w odwołaniu z dnia [...].07.2009r. do Głównego Inspektora Sanitarnego od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].07.2009r. odmawiającej wznowienia postępowania. I. P.w piśmie z dnia [...].01.2013r. przedstawił organowi dwa dodatkowe audiogramy z 1987 i 1992 roku - bez pieczątek identyfikujących miejsce wykonanych badań oraz bez czytelnych podpisów osób wykonujących badania, oraz audiogramy z 1998 i 2000 roku, które były znane i oceniane tak przez orzeczników jak i organ przy wydawaniu decyzji z dnia [...].07.2009r. Wobec faktu, że audiogram z dnia [...].04.1996r. był znany inspekcji sanitarnej, co znalazło potwierdzenie w odwołaniu z dnia [...].07.2009r. do Głównego Inspektora Sanitarnego w [...] od decyzji z dnia [...].07.2009r. odmawiającej wznowienia postępowania, to zdaniem organu I instancji nie wystąpiła przesłanka, o której stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Dlatego Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w oparciu o art. 151 §1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia dotychczasowej własnej decyzji z dnia [...].09.2004r. Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania I. P. od decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].02.2013r. odmawiającej uchylenia dotychczasowej decyzji z dnia [...].09.2004r. - utrzymał w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].02.2013r. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w podaniu z dnia [...].12.2012r. o wznowienie postępowania, I. P. powoływał się na okoliczność odnalezienia "przypadkowo kilka dni temu" nowego dokumentu, tj. audiogramu [...] z dnia [...].04.1996 r. wydanego przez ZOZ w [...], który jego zdaniem nie był znany organowi inspekcji sanitarnej w dniu wydania decyzji. W tym kontekście organ wskazał, że przesłanką wznowienia postępowania jest wyjście na jaw istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że warunkiem wznowienia postępowania jest pojawienie się tylko takich dowodów, które są dla sprawy istotne, nowe i istniały w dniu wydania decyzji oraz nie były one znane organowi administracji. Uchylenie decyzji ostatecznej może nastąpić tylko wtedy, gdy okoliczności stanowiące podstawę wznowienia okażą się na tyle istotne, że wywrą bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji ostatecznej. Pojęcie nowej okoliczności faktycznej nie jest tożsame z pojęciem nowego dowodu. Dowód musi istnieć w dacie wydania decyzji, aby mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Okolicznością faktyczną istotną dla sprawy jest taka okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja, co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego Przy wznowieniu postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. nie jest istotne, czy ujawnione nowe okoliczności nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie, lecz czy były to istotne okoliczności w sprawie. Warunkiem wznowienia postępowania jest w tym przypadku jedynie to, aby nowa okoliczność miała istotne znaczenie dla sprawy i istniała w dniu wydania decyzji, przy czym nie była znana organowi, który wydał decyzję. W ocenie organu odwoławczego przedstawione przez I. P. audiogramy nie stanowią przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Strona nie przedstawiła istotnych, nowych okoliczności nie znanych dotychczas organowi, które mogłyby mieć wpływ na zmianę rozstrzygnięcia. Przedstawione materiały zostały zweryfikowane m.in. przez lekarzy orzeczników z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...], którzy nie znaleźli podstaw do zmiany wydanego w przedmiotowej sprawie orzeczenia lekarskiego. I. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].04.2013 r. W ocenie skarżącego Główny Inspektor Sanitarny nie ustosunkował się do faktów opisanych w odwołaniu . Wskazał, że decyzja jest dla niego krzywdząca i niesprawiedliwa oraz oparta na nieprawdziwych faktach. Zdaniem organów audiogram z dnia [...].04.1996 r. był znany inspekcji sanitarnej, co znalazło potwierdzenie w odwołaniu z dnia [...].07.2009 r. od decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].07.2009 r. odmawiającej wznowienia postępowania. Tymczasem jak wywodził skarżący, audiogram z badań słuchu wykonany [...]04.1996 r. w Poradni Laryngologicznej w [...] do badań okresowych nigdy wcześniej nie był znany Inspekcji Sanitarnej w [...]. Skarżący podniósł, że w dniu [...].07.2009 r., w toku pierwszego postępowania o wznowienie zgłosił się na przesłuchanie. Przewodniczący komisji wezwał go do przedstawienia audiogramów z badań słuchu z okresu pracy zawodowej. Przedstawił wówczas audiogramy z badań słuchu: z roku 1987, 1990, 1992 i z dnia [...].04.1996 r. Przewodniczący komisji nie był jednak nimi zainteresowany. Po zakończeniu przesłuchania i opuszczeniu Sali, audiogramy zabrał ze sobą. W związku z powyższym audiogram z [...].04.1996 r. nie był znany wcześniej Inspekcji Sanitarnej w [...]. Nie zgodził się ze stwierdzeniem organu, że obustronny niedosłuch związany jest z patologią narządu słuchu. Główny Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle tych kryteriów, skarga nie mogła być uwzględniona. Na wstępie przypomnieć należy, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym decyzja ta została wydana, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową. Przesłanki wznowienia postępowania zostały wyliczone w art. 145 § 1 k.p.a., a ich rozszerzająca wykładnia jest niedopuszczalna, jako że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną jest odstępstwem od zasady stabilności decyzji wyrażonej w art. 16 k.p.a. W podaniu z dnia [...].12.2012 r. I. P. wniósł o wznowienie postępowania powołując się na okoliczność odnalezienia ,,przypadkowo kilka dni temu" nowego dokumentu w sprawie, tj. audiogramu [...] z dnia [...].04.1996 r. wydanego przez ZOZ w [...], który jego zdaniem nie był znany organowi Inspekcji Sanitarnej w dniu wydania decyzji. Wskazywana przez wnioskodawcę podstawa wznowienia postępowania mogła być rozważana jako pojawienie się istotnych dla sprawy nowych faktów lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję – przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny celem rozpatrzenia zasadności żądania strony i zweryfikowania twierdzeń o istnieniu podstawy wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt. 5 k.p.a. , w myśl art. 149 §1 k.p.a. postanowieniem z dnia [...].01.2013 r. wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].09.2004 r. Warunkiem wznowienia postępowania jest pojawienie się tylko takich dowodów, które są dla sprawy istotne, nowe i istniały w dniu wydania decyzji oraz nie były znane organowi administracji. Uchylenie decyzji ostatecznej może nastąpić tylko wtedy, gdy okoliczności stanowiące podstawę wznowienia okażą się na tyle istotne, że wywrą bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji ostatecznej. Okolicznością faktyczną istotną dla sprawy jest taka okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Zatem istnieją trzy warunki wznowienia postępowania w oparciu o ww. przepis, które łączne muszą wystąpić by można było uwzględnić wniosek o wznowienie: - ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy muszą być nowe i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, - nowe okoliczności faktyczne lub dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji, - organ nie posiadał wiedzy o tychże okolicznościach faktycznych lub dowodach w dniu wydawania decyzji. Skarżący w istocie wskazał na nowy dokument (dowód) o charakterze medycznym mający potwierdzić, iż jego zły stan słuchu wynikał z długoletniej pracy w narażeniu na ponadnormatywny hałas. Stwierdzić należy, iż po zbadaniu sprawy organy prawidłowo oceniły, że przesłanka wznowieniowa wskazana w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie potwierdziła się. Nie zaistniała żadna nowa istotna okoliczność faktyczna, ani nie ujawnił się żaden nowy istotny dowód mogący być podstawą do uchylenia decyzji dotychczasowej. Materiał dowodowy sprawy dowodzi, że u skarżącego na przestrzeni wielu lat wykonano wiele badań – audiogramów, wskazujących na chorobę słuchu. Także wiele z nich było przedkładane organom sanitarnym i analizowane przez lekarzy orzeczników. Jednak istnienie audiogramów potwierdzających niedosłuch, nie jest jednoznaczne ze stwierdzeniem choroby zawodowej narządu słuchu wymienionej w poz. 21 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30.07.2002r. Podkreślić należy, iż w toku postępowania głównego zakończonego kwestionowaną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].09.2004r., został stwierdzony u skarżącego znaczny niedosłuch. Tego faktu lekarze orzecznicy jak i organy nie kwestionowali. Tym samym jednostkowe badanie słuchu, nawet takie, które nie było przedstawione w toku głównego postępowania, jeśli nie wynikają z niego wprost nowe okoliczności co do stanu zdrowia skarżącego (a należy mieć na względzie, że radiogram jest jedynie graficznym zapisem przeprowadzonego badania słuchu), nie mogły podważyć oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przy wydaniu decyzji ostatecznej. Takie badanie nie mogło być w okolicznościach sprawy uznane za nowy istotny dowód na istnienie choroby zawodowej, skoro z natury tego badania wynikać może jedynie stwierdzenie niedosłuchu, czego w tej sprawie nikt nie kwestionował. Podkreślenia wymaga, iż skarżący nie powoływał się na fakt, iż z tego dowodu wprost wynika potwierdzenie istnienia choroby zawodowej. Na marginesie dodać należy, że skarżący dysponował przedmiotowym radiogramem od [...] kwietnia 1996r. W skardze potwierdził, że przedłożył go organowi sanitarnemu w toku poprzednio wznowionego postępowania już w lipcu 2009 r., przy czym nikt nie był tym dokumentem zainteresowany. Nie ulega zatem wątpliwości, iż wobec treści art. 148 § 1 k.p.a., ten radiogram nie mógł być skutecznie powołany jako przesłanka do wznowienia, gdyż strona ma tylko jeden miesiąc na złożenie podania o wznowienie, od dnia w którym dowiedziała się o okoliczności stanowiącej przesłankę do wznowienia. Tą okolicznością nie jest jednak wiedza o możliwości użycia go na potrzeby wznowienia postępowania, tylko fakt posiadania tego dokumentu. Zgodnie z przepisem art. 151 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w przypadku stwierdzenia braku podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji na podstawie art. 145 § 1 k.p.a., organ administracji państwowej odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.